Z praktyki gabinetu

Dokładna znajomość metod podawania leku, opanowanie technik zabiegu przy określonych schorzeniach i dostosowanie ich do możliwości chorego stanowi podstawę uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego. Dotyczy to zarówno dawki leku jak i parametrów czynnika fizykalnego

Reedukacja chodu jest etapem rehabilitacji wprowadzanym w sytuacji, gdy pacjent został spionizowany (pionizacja czynna) i jest w stanie samodzielnie pokonać dystans umożliwiający mu chodzenie.

Kinesiotaping jako metoda terapii problemów funkcjonalnych u pacjentów z niedowładem połowiczym jest skuteczną metodą rehabilitacji, pozwalającą również na modyfikację terapii w zależności od stanu pacjenta.

Staw kolanowy jest największym i zarazem najbardziej narażonym na urazy stawem organizmu ludzkiego. Funkcje jakie wykonuje, złożoność budowy oraz umiejscowienie pomiędzy długimi dźwigniami utworzonymi przez kość udową i piszczelową sprawiają, iż jest zagrożony bezpośrednimi i pośrednimi urazami.

Choroba Strumplla-Lorraina należy do grupy spastycznych rdzeniowych paraplegii (HSP). Nie jest ona pojedynczym schorzeniem, lecz niejednorodną grupą dysfunkcji genetycznych, których główną, lecz nie jedyną cechą jest stopniowe, ciągłe postępowanie spastyczności w kończynach dolnych i górnych

Po urazie czaszkowo mózgowym objawy obserwowane na obwodzie to m.in. problemy z ruchem czynnym, niedowłady mięśni, a jako zaburzenia wtórne obserwujemy m.in. przykurcze mięsni i rany odleżynowe. O wiele rzadziej spotyka się obecność skostnień okołostawowych nazywanych neurogennymi skostnieniami okołostawowymi.

Ćwiczenia wzmacniają, a nieczynność osłabia ciało.” Hipokrates „O chirurgii” „Ruch to życie, a bezruch– to śmierć.” Pascal

Skręcenie stawu skokowego jest jednym za najczęściej występujących urazów. Niezwykle ważnym jest prawidłowe rozpoznanie i kompleksowe postępowanie w przypadku takiego urazu.

Obserwacja jest skuteczną metodą właściwej oceny rodzaju wady stóp.

W obecnej sytuacji rynku usług rehabilitacyjnych w Polsce obserwuje się znaczący postęp w kierunku „emancypacji” zawodu fizjoterapeuty. Wiele prywatnych praktyk fizjoterapeutycznych jest prowadzonych przez kogoś w rodzaju „terapeuty pierwszego kontaktu”. Mając ogromne doświadczenie kliniczne, ciesząc się zaufaniem pacjentów, terapeuci stają nierzadko w obliczu problemów diagnostycznych na etapie „przedlekarskim”.

Koronarografia, czyli cewnikowanie naczyń wieńcowych, jest kluczowym badaniem w diagnostyce choroby niedokrwiennej serca. Badanie to precyzyjnie pokazuje tętnice wieńcowe w celu określenia stopnia ich zwężenia. Nie jest ono pozbawione pewnych ograniczeń i niesie ze sobą ryzyko powikłań, między innymi w postaci krwiaków, co wpływa na proces usprawniania pacjenta. W pracy przedstawiono możliwość użycia Kinesiology Tapingu jako metody wspomagającej fizjoterapię kardiologiczną.

Celem pracy jest przedstawienie możliwości wykorzystania kinesiotapingu jako metody wspomagającej leczenie fizykalne u pacjentów po złamaniu obojczyka i podwichnięciu stawu mostkowo-obojczykowego, leczonych metodą operacyjną.

Ból utrudnia rehabilitację, a jak podają źródła ponad 50% pacjentów pozostaje niepełnosprawnymi, co narzuca na nas odpowiedzialność, aby proces powrotu do zdrowia był optymalny.

Techniki „ NAGS” w leczeniu zespołów bólowych szyjnego odcinka kręgosłupa metodą Briana Mulligana oraz „Odwrócone techniki NAGS” znajdują zastosowanie w leczeniu dolegliwości górnego odcinka kręgosłupa piersiowego. Wykorzystuje się je jako formę leczenia zarówno w przypadku środkowego, dolnego jak i górnego odcinka kręgosłupa szyjnego. Są one uzupełnieniem technik „SNAGS”, są również narzędziem badawczym pozwalającym na postawienie trafnej diagnozy, co wiąże się z odpowiednim leczeniem dolegliwości bólowych lub ograniczeń zakresu ruchomości.

Skręcenie stawu skokowego jest jednym z najczęstszych uszkodzeń narządu ruchu u człowieka. W przeważającej liczbie przypadków dotyczy ono uszkodzenia struktur przedziału bocznego tegoż stawu i tego typu kontuzją zajmiemy się w tym artykule.

Temat stwardnienia rozsianego (sclerosis multiplex – SM) jest obecnie wyjątkowo popularny. W ostatnim dziesięcioleciu powstał szereg publikacji, doniesień i badań odnośnie tejże choroby. Nastąpił znaczny postęp w jej diagnozowaniu lecz do dziś dnia etiologia pozostała nieustalona.

Zwichnięcia stawu łokciowego stanowią 10–25% wszystkich przypadków jego uszkodzeń. W 90% zwichnięcie stawu wywołuje tylne lub tylno-boczne przemieszczenie przedramienia w stosunku do dystalnego odcinka kości ramiennej [2]. Złamania powiązane ze zwichnięciami łokcia zazwyczaj dotyczą głowy kości promieniowej lub/i wyrostka dziobastego kości łokciowej.

Uszkodzenie mózgu niezależnie od przyczyny sprawczej (udar, uszkodzenie mechaniczne, nowotwór itp.) owocuje m.in. zmianą w napięciu mięśniowym. W pierwszym okresie po uszkodzeniu ośrodkowego układu nerwowego obserwuje się obniżenie napięcia mięśniowego określane wiotkością. W okresie późniejszym (po ok. 6 tygodniach) dochodzi do zmiany napięcia mięśniowego w kierunku podwyższonego określanego jako spastyczność. Skutkiem spastyczności jest zmniejszenie elastyczności i długości włókien mięśniowych, co z kolei może prowadzić do przykurczy mięśniowych. Ograniczona rozciągliwość włókien mięśniowych powoduje ograniczenia ruchów nie tylko czynnych, ale i biernych. Dochodzi do trudności w reedukacji funkcji, a w sytuacjach skrajnych do problemów w pielęgnacji.

Do obrażeń ciała dochodzi najczęściej na skutek zadziałania zewnętrznego czynnika kinetycznego lub sumujących się w czasie mikrourazów. Zakres uszkodzenia zależny jest od wielkości szkodliwego bodźca oraz wytrzymałości struktury, na którą zadziałał.

Spastyczność, jako jeden z patologicznych skutków uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, w wielu przypadkach owocuje zmniejszeniem elastyczności i długości włókien mięśniowych, czyli przykurczami mięśniowymi.

Zazwyczaj uszkodzenia łąkotek są wynikiem powtarzających się mikrourazów, jednak u sportowców najczęstszym czynnikiem sprawczym jest jednorazowy, bezpośredni uraz. Z reguły czynnikiem sprawczym jest znaczna siła działająca z boku, przy zgiętym stawie kolanowym, w którym zachodzi ruch wyprostu.

Zarówno choroba zwyrodnieniowa stawów biodrowych (chzsb, koksartroza), jak i choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa (chzsk, spondyloartroza), najczęściej w odcinku lędźwiowym, są w obecnej dekadzie swoistą „plagą” schorzeń kości i stawów pod względem częstotliwości występowania.

Wady stóp są często spotykanym problemem u dzieci małych – tak często jak występują, tak
często są lekceważone. Wady stóp wymagają wdrożenia odpowiedniej terapii. Stwierdzenie, że „dziecko z tego wyrośnie”, rzadko jest trafione.

Metoda (BHR) Birmingham Hip Resurfacing należy do protezoplastyki powierzchniowej nazywanej kapoplastyką,protezą nakładkową. Polega ona na wymianie powierzchni stawowych, a nie na całkowitym zastępowaniu stawu, co różni ją od totalnej endoprotezy (THR) Total Hip Replacement.

Przyczyny zbb są bardzo złożone. W celu ustalenia właściwego programu usprawniania, należy
przeprowadzić dokładny wywiad, aby uzyskać informacje o aktualnej kondycji psychofizycznej chorego i ewentualnych przyczynach powstania dolegliwości.

Podstawową metodą leczenia uszkodzonego narządu ruchu jest fizjoterapia. Zarówno kinezyterapia jak i fizykoterapia odgrywają ogromną rolę w całym procesie leczenia uszkodzeń sportowych

Systematyczne stosowanie treningu fizycznego o odpowiednim natężeniu zwiększa tolerancję wysiłku i poprawia subiektywne odczucia chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc.

Omawiając staw barkowy i jego biomechanikę ruchu, należy rozpatrywać cały kompleks barkowy. Wynika to z zależności w ruchu trzech stawów, tj. stawu mostkowo-obojczykowego, barkowo-obojczykowego i barkowego.

Uszkodzenie ścięgna Achillesa wiąże się przede wszystkim z sumowaniem się mikrourazów działających na ścięgno objęte jednym z powyższych procesów chorobowych.Dochodzi do nich często w sytuacji przeciążenia mięśnia trójgłowego łydki.

Więzadło krzyżowe tylne (WKT) jest krótsze, grubsze, silniejsze i rzadziej uszkadzane od więzadła krzyżowego przedniego. Jest określane mianem „centralnego stabilizatora” stawu kolanowego.

Większość autorów opisując postępowanie fizjoterapeutyczne w danej, określonej jednostce chorobowej, skupia się zazwyczaj na przedstawieniu właściwego toku pracy z pacjentem. Jest to jak najbardziej słuszne założenie, jednakże warto również przedstawić problematykę z nieco innej perspektywy, a mianowicie od strony błędów popełnianych w trakcie leczenia.

Pacjentka 31 lat, skierowana do terapeuty metody McKenziego przez lekarza specjalistę w zakresie ortopedii i traumatologii z powodu przewlekłego niespecyficznego zespołu bólowego kręgosłupa. Objawy pacjentki zlokalizowane są w obrębie kręgosłupa i ograniczają się do promieniowania w poprzek grzbietu (ból somatyczny promieniujący).

Zarówno w przypadku rozważania barku, jak i odcinka szyjnego jako źródła objawów, przyjąć można za najbardziej prawdopodobne niespecyficzne rozpoznanie zespołu derangement lub innych patologii o podłożu mechanicznym.

Sportowiec, doznając urazu stawu kolanowego, podczas którego dochodzi do zerwania więzadła krzyżowego przedniego (WKP), staje na początku długiej drogi, której celem jest uzyskanie sprawności sprzed kontuzji.

Temat choroby zwyrodnieniowej stawów (chzs) jest obecnie wyjątkowo popularny. Aż trudno uwierzyć, że zaledwie kilkadziesiąt lat temu proces ten uznawany był za normalny objaw starzenia się organizmu, w związku z czym nie widziano potrzeby wdrażania jakiegokolwiek leczenia.

Układ kostno-stawowy człowieka jest ciągle narażony na ruch, przeciążenia i urazy. Żyjemy coraz dłużej, intensywniej, uprawiamy sporty. Nasza codzienna aktywność powoduje przeciążenia stawów i pojawienie się urazów oraz stanów zapalnych. Wszelkie dolegliwości związane z układem ruchu człowieka są dyskomfortem, a w cięższych przypadkach mogą utrudnić nam normalne funkcjonowanie. Współczesna farmacja zna bardzo dużo surowców aktywnych farmakologicznie, które stosowane są jako samodzielne leki lub stanowią alternatywną terapię wspomagającą podstawowe leczenie.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu (WNM) jest problemem ochrony zdrowia. Poprawa poziomu opieki medycznej zarówno w zakresie diagnostyki, jak i leczenia, pozwoli na obniżenie kosztów i zwiększenie komfortu życia pacjentów

W zdecydowanej większości przypadków główną przyczyną niestabilności barku jest zwichnięcie stawu, po którym w procesie leczenia nie doszło do prawidłowego wygojenia się elementów stabilizujących staw, głównie torebki stawowej oraz obrąbka stawowego. Przyczyną może być przy tym brak nieodpowiednia repozycja stawu lub niewłaściwe unieruchomienie, nieprawidłowa rehabilitacja i zbyt wcześnie podjęta aktywność fizyczna.

Mięśnie szkieletowe, zarówno fazowe jak i posturalne, są narażone na różnego rodzaju uszkodzenia. Nadmierne obciążenia, a także codziennie wykonywane czynności mogą prowadzić do dysfunkcji. Aby prawidłowo rozpoznać objawy uszkodzonego mięśnia, musimy najpierw znać jego fizjologię.
 

Osteoporoza jest układową chorobą szkieletu, charakteryzującą się niską masą kostną oraz zaburzeniami w mikroarchitekturze tkanki kostnej, co w konsekwencji prowadzi do zmniejszenia wytrzymałości mechanicznej kości i znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia złamania.

Fizjoterapia ma w swojej ofercie szeroki wachlarz technik przydatnych w walce ze
stresem. Umożliwia to dobór ich konfiguracji z uwzględnieniem potrzeb i możliwości
konkretnego pacjenta oraz przeciwwskazań związanych ze współistniejącymi schorzeniami.
 

Obrzęk chłonny jest to nagromadzenie bogatobiałkowego płynu w przestrzeni międzykomórkowej i naczyniach chłonnych spowodowane niewydolnością naczyń chłonnych.
 

W ostatnich latach manualny drenaż limfatyczny (MDL) wzbudza duże zainteresowanie wśród masażystów i fizjoterapeutów. Spowodowane jest to możliwością wykorzystania tej szczególnej formy masażu w różnych sytuacjach, w których mamy do czynienia z dysfunkcją układu chłonnego, rozpoczynając od kosmetologii po leczenie onkologiczne.
 

Nowotwory gruczołu sutkowego, potocznie raka piersi, w Polsce wykrywa się rocznie u ok. 11 tys. kobiet, a według innych źródeł nawet 12 tys., z czego około 5 tys. kobiet umiera.
 

Uszkodzenie ścięgna Achillesa, zarówno ostre jak i przeciążeniowe (overuse) jest stanem łatwym do zdiagnozowania. Techniki fizjoterapeutyczne mają dobre rezultaty w większości przypadków, jednakże nawet jeśli wczesna diagnoza tendinopatii Achillesa jest powiązana z właściwym, intensywnym leczeniem, rehabilitacja może zająć kilka miesięcy.
 

Układ limfatyczny zwany również chłonnym to układ wbrew pozorom bardzo skomplikowany w swej budowie. 

Współcześnie osoba zajmująca się usprawnianiem pacjentów ze schorzeniami ortopedycznymi musi posiadać dużą wiedzę z wielu dziedzin medycyny. Konieczna jest znajomość nauk podstawowych w zakresie fizjologii gojenia się tkanek oraz wpływu na nią różnych czynników fizykalnych, a także różnych substancji. 

Zespół odpychania (równie często spotykana nazwa: zespół pushera, ang. Pusher Syndrome) stanowi szereg objawów występujących w następstwie uszkodzenia prawej lub lewej półkuli mózgu, w którego obrazie pacjenci aktywnie odpychają się od nieporażonej strony ciała. 

Emiraty choć egzotyczne to stają się coraz bliższe Polakom, niemniej jednak stale dalekie od polskiej rzeczywistości. Kraj położony jest w centrum Zatoki Perskiej (lot 9 godzin), nie mówiąc o odmiennych standardach życia, prawa pracy, kulturze i religii, podziałów społecznych a co najważniejsze postępu w rozwoju dzięki międzynarodowym rezydentom - głównej sile napędowej. 

Urazy splotu ramiennego i nerwów w zależności od rozległości uszkodzenia powodują nie tylko osłabienie czy utratę funkcji ruchowej kończyny górnej, lecz także doprowadzają do zaburzeń czucia. Zwykle w kilka minut po urazie nerwu rozpoczyna się reorganizacja ośrodków czuciowych w korze mózgu. 

Zabiegi w obrębie narządu rodnego u kobiet stosuje się zarówno w stanach nagłych, jak i planowo, w przypadku braku skuteczności leczenia zachowawczego. Postępowanie operacyjne zawsze powinno wiązać się z rehabilitacją przed- i pozabiegową, tak jak ma to miejsce w chirurgii ortopedycznej czy kardiochirurgii. 

POCHP – przewlekła obturacyjna choroba płuc (łacińska nazwa: morbus obturativus pulmonum chronicum) jest to zespół chorobowy charakteryzujący się niecałkowicie odwracalnym ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Ograniczenie to jest zazwyczaj postępujące, a wynika z nieprawidłowej zapalnej odpowiedzi płuc na wdychanie szkodliwych pyłów i gazów. 

Cieśń kanału nadgarstka (CKN) jest najczęstszą chorobą ludzkich rąk. Jest mononeuropatą z ucisku i według różnych statystyk dotyczy od 1 do 14% populacji dorosłych ludzi. 

 W praktyce fizjoterapeuty napotykamy nierzadko na zespoły o podłożu genetycznym. Jednym z nich jest Zespół Cornelii de Lange (ang. Cornelia de Lange Syndrome – CdLS). Częstotliwość występowania CdLS ocenia się na 1:10000 do 1:30000 urodzeń (w Europie: 1,6-2,2 przypadków na 100 000 urodzeń). W Polsce wykryto do tej pory 105 przypadków, jednak należy zdawać sobie sprawę z możliwości występowania przypadków niezdiagnozowanych.

Przedni ból kolana jest najczęstszym problemem z jakim zgłaszają się do lekarza ortopedy młodzi ludzie. Szacuje się, że około 9% aktywnej fizycznie młodzieży cierpi z tego powodu. Ponad 25% problemów „kolanowych” jakimi zajmują się kliniki sportowe na świecie dotyczy urazów zespołu przedniego (rzepokowo-udowego). 

Kinesiotaping (ang. kinesiology taping) to metoda terapeutyczna z powodzeniem wykorzystywana w fizjoterapii jako samodzielna metoda lecznicza lub jako metoda uzupełniająca inne terapie. Znajduje ona szerokie zastosowanie dzięki swej skuteczności, prostocie w zastosowaniu, niskim nakładom finansowym i czasowym. Jest stosowana w bardzo wielu problemach funkcjonalnych o różnym podłożu. Kinesiotaping polega na wykorzystaniu plastrów (ang. Kinesi Tape) przyklejanych na ciało z wykorzystaniem różnych technik: mięśniowej, powięziowej, więzadłowej, korekcyjnej, funkcjonalnej i limfatycznej. W zależności od stosowanego sposobu oklejenia możemy uzyskać efekt przeciwbólowy, antyobrzękowy, stabilizujący lub korekcyjny.

Powszechnie spotykane zespoły bólowe kręgosłupa stanowią problem większości populacji, jednak coraz częściej dotyczą również ludzi młodych. W największej mierze ból koncentruje się w lędźwiowym odcinku kręgosłupa. Według statystyki aż u 60-80% pacjentów, od pierwszych objawów bólu w lędźwiowym odcinku kręgosłupa tzw. „low back pain” (LBP) do jego nawrotu mija niespełna rok.

Masaż ciążowy jest w Polsce zjawiskiem słabo rozpoznawalnym i budzi niezrozumiałe kontrowersje. Sytuacja jest o tyle kuriozalna, że owe nieporozumienia wzniecają sami przedstawiciele świata medycznego, którzy wysyłają do zainteresowanych sprzeczne sygnały. Pacjentki o prawidłowo przebiegającej ciąży często zgłaszają, że bezwzględnie zakazano lub odradzano im korzystania z tej formy masażu.

Rehabilitacja dna miednicy to jeden z najważniejszych etapów w procesie usprawniania kobiet w okresie połogu. Stanowi profilaktykę wysiłkowego nietrzymania moczu (WNM) oraz obniżania i wypadania narządu rodnego, a także przyspiesza powrót funkcji seksualnej po porodzie.

Na trudności z trzymaniem moczu cierpi na świecie coraz większa ilość kobiet. Skala zjawiska rośnie w zastraszającym tempie, powodując problemy dotyczące nie tylko sfery intymnej czy psychospołecznej, ale także terapeutycznej i ekonomicznej. Najczęstszą formą zaburzeń kontynencji wśród kobiet jest wysiłkowe nietrzymanie moczu (WNM, stress urinary incontinence).

Zmienia się jego forma, wygląd, kolorystyka, estetyka, zwiększają się możliwości, ale zadanie, jakie ma do zrealizowania, pozostaje to samo od lat.

Mechanizmy powstawania i drogi przewodzenia bólu są bardzo złożone. Ból jest czynnikiem spełniającym ważną rolę odruchowo-obronną. Ostrzega człowieka przed działaniem silnych bodźców zewnętrznych uszkadzających tkanki, a jednocześnie jest jednym z objawów choroby, sygnalizuje jej powstanie, przez co zmusza do szukania pomocy i usunięcia jego przyczyny