75 Copyright by Forum Media Polska Sp. z o.o. Podologia Poważnym problemem była niestabilność stawów skokowych i występowanie częstych urazów o charakterze supinacyjnym. Skręcenia częściej dotyczyły strony prawej. Pacjentka bardzo łatwo traciła równowagę, co skutkowało licznymi upadkami. Konsekwencją były kolejne urazy. Podczas wzrokowej oceny stóp pacjentki w pozycji statycznej zwracały uwagę liczne uszkodzenia naskórka. Otarcia na palcach powstały podczas noszenia obuwia, ich przyczyną była tendencja do szponiastego ustawienia palców. Widoczne były także zrogowacenia naskórka w okolicy głów kości śródstopia, bocznych brzegów stóp oraz pięt, wynikające z przeciążenia tych miejsc (zdj. 1). Pacjentka przewracała się podczas próby wspięcia na pięty, niemożliwe było utrzymanie wyprostowanej postawy bez obustronnego podparcia. Kąt piętowy zawarty pomiędzy osią kości piętowej a podłożem wynosił 25°. Jest to dolna wartość graniczna charakteryzująca stopę wydrążoną. Kąt Meary’ego zawarty między osią pierwszej kości śródstopia oraz osią kości skokowej w zdrowej stopie ma wartość zerową, u pacjentki wynosił 18°, co jest typowe dla przedniej postaci stopy wydrążonej (zdj. 2). Kąt zawarty pomiędzy osią kości piszczelowej i linią łączącą podeszwową część kości piętowej i głową piątej kości śródstopia wynosił 90°, ten parametr nie wskazywał odchyleń od normy, która mieści się w zakresie 82–100°. Kąt Hibba zawarty między osią kości piętowej i pierwszą kością śródstopia miał wartość 60°, co wyraźnie odbiega od normy, która kształtuje się poniżej 45°. Widoczne było opadanie przodostopia względem tylnej części stopy, zwracało uwagę także horyzontalne ustawienie kości skokowej (zdj. 3). Opisane nieprawidłowości są charakterystyczne dla stopy wydrążonej przedniego typu. Radiogram wykonany w projekcji grzbietowo-podeszwowej – z uwagi na swoją słabą jakość – nie obrazuje wzajemnej relacji kości piętowej i skokowej. Dobrze widoczne jest za to przywiedzenie przodostopia (zdj. 4). Pomiar wysokości sklepienia w odciążeniu i obciążeniu wykazał, że łuk nie jest patologicznie wysoki – uzyskane wartości to odpowiednio 20 i 15 mm (zdj. 5 i 6). Goniometryczna ocena sklepienia podłużnego pozwala dostrzec nieprawidłowości. Przystawiając ramiona goniometru wzdłuż osi podłużnej kości piętowej oraz osi I kości śródstopia, uzyskuje się wartość kąta bliską 150° (zdj. 7). W stopie prawidłowo wysklepionej kąt ma wartość zbliżoną do 115°. Do oceny tyłostopia przydatny jest test noszący nazwę Peek-a-Boo Heel. Pozwala on w szybki sposób dostrzec szpotawość tyłostopia. Pacjent ustawia się przodem do testującego z równolegle ustawionymi stopami. Przy prawidłowo ukształstopa pacjentki, co przedstawia zdjęcie 10. Odzwierciedleniem patologicznego sposobu obciążania stóp są buty, których pacjentka używa najczęściej. Zdjęcie 11 przedstawia tylną część obuwia, widoczne jest wytarcie podeszwy w bocznych częściach. stop kąt odc wgł nik mie zna In cze na r odc (B– i zac dług nas wsk wyd W nies wyk u pa weg Zas gii M oka nie śni: pisz dłu oce prz nion bie Zdj. 1. Zrogowacenia naskórka wynikające z przeciążenia Rys. 2. Kąt Clarke’a Rys. 3. Wskaźnik Ky Sztritera-Godunowa › maj 2016 ‹ Rys. 2. Kąt Clarke’a Rys. 3. Wskaźnik Ky Sztritera-Godunowa Zdj. 4. Projekcja grzbietowo-podeszwowa Zdj. 4. Projekcja grzbietowo-podeszwowa 41 › maj 2016 ‹ Z praktyki gabinetu
RkJQdWJsaXNoZXIy MTMwMjc0Nw==