Pierwsze tygodnie życia dziecka są okresem intensywnej adaptacji. Noworodek opuszczający oddział neonatologiczny lub położniczy trafia do domu, w którym opieka nad nim zostaje niemal całkowicie przekazana rodzicom. To właśnie wtedy pojawia się najwięcej pytań: jak prawidłowo podnosić dziecko, jak je odkładać, czy asymetria głowy jest jeszcze normą, czy ulewanie ma związek z napięciem, czy otwarta buzia wymaga konsultacji, kiedy martwić się zaciskaniem dłoni, czy dziecko powinno leżeć na brzuchu i jak to robić bez płaczu. W praktyce fizjoterapeutycznej coraz częściej obserwuje się, że rodzice zgłaszają się po pomoc dopiero wtedy, gdy problem jest już utrwalony: dziecko silnie preferuje jedną stronę, nie toleruje leżenia na brzuchu, ma wyraźnie spłaszczoną potylicę, stale układa głowę odgięciowo, pojawia się asymetria podporu, problemy w trakcie karmienia lub niepokój ruchowy. Tymczasem wiele z tych trudności można wychwycić wcześniej — nie po to, by „diagnozować na siłę”, ale by odpowiednio wcześnie nauczyć rodziców codziennej pielęgnacji wspierającej rozwój.
Autor: Inez Lamcha-Łągiewska
Wczesna terapia neurorozwojowa wymaga nie tylko wiedzy i doświadczenia, ale także umiejętności elastycznego doboru metod do indywidualnych potrzeb dziecka. Coraz więcej terapeutów odchodzi od sztywnego trzymania się jednego nurtu terapeutycznego, sięgając po rozwiązania łączące różne koncepcje pracy. Połączenie metod Vojty i NDT-Bobath pozwala wykorzystać mocne strony obu podejść — wspiera aktywację prawidłowych wzorców ruchowych, poprawia jakość spontanicznej aktywności dziecka i stwarza większe możliwości indywidualizacji terapii. Dlaczego takie podejście może przynosić szczególnie dobre efekty w pracy z niemowlętami?