Autor: Katarzyna Patrycja Odej

Absolwentka Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach. Kierownik Pracowni Fizjoterapii Powiatowego Szpitala. Certyfikowany terapeuta met. oMI Cyriax, PNF ( skoliozy, spastyczność), Terapia tkanek miękkich, Kinesio Taping, Terapia Skolioz wg. Schrotha i wielu innych kursów. Specjalizuje się, oraz prowadzi terapię u osób po oparzeniach, oraz po zabiegach operacyjnych z nimi związanymi.  W swej pracy posługuje się zdobytą wiedzą na kursach, szkoleniach a także podczas odbywania staży specjalizacyjnych z zakresu fizjoterapii. Ukończyła specjalizację z zakresu fizjoterapii medycznej. Kierownik Pracowni Fizjoterapii.

Działy
Wyczyść
Brak elementów
Wydanie
Wyczyść
Brak elementów
Rodzaj treści
Wyczyść
Brak elementów
Sortowanie

Postępowanie terapeutyczne z pacjentem po przebytym oparzeniu termicznym rąk

Oparzenie (łac. combustio), jak każdy uraz, jest naruszeniem integralności ustroju spowodowanym działaniem czynników zewnętrznych na tkanki. Specyfika, a z drugiej strony różnorodność oparzeń powodują, że tak powszechne zjawisko chorobowe trudno wpisać w ramy jednoznacznie brzmiącej definicji. W odróżnieniu od innego typu uszkodzeń – uraz oparzeniowy nie kończy się bowiem w momencie zaprzestania działania czynnika sprawczego. Wręcz przeciwnie, chwila ta jest dopiero początkiem kaskady zjawisk patologicznych w ustroju, których konsekwencje mogą być dla niego bardziej niebezpieczne niż sam uraz. Rana oparzeniowa jest zatem specyficznym typem uszkodzenia, o odrębnej biologii i patofizjologii [2].

Czytaj więcej