Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) jest zapalną, przewlekłą, immunologicznie zależną, układową chorobą tkanki łącznej. Początkowo dotyczy błony maziowej stawów, a później niszczy chrząstkę stawową, kość oraz tkanki okołostawowe i mięśnie. Przebieg choroby pomimo stosowanego leczenia jest przewlekły, co prowadzi do degeneracji stawów, deformacji, niepełnosprawności. Wystąpienie choroby mogą poprzedzać: stany podgorączkowe, bóle mięśni, męczliwość, brak łaknienia i spadek wagi. Początek RZS jest zwykle powolny, dotyczy jednego, rzadziej kilku stawów, często symetrycznie zajętych. Ostry początek charakteryzuje jedynie 10–15% chorych.
Autor: Mateusz Wojciech Romanowski
Reumatologia jest dziedziną medycyny obejmującą ponad 300 odrębnych jednostek chorobowych. Zajmuje się przede wszystkim diagnozowaniem i leczeniem układu kostno-stawowo-mięśniowego. Choroby z tej grupy stanowią poważny problem zdrowotny związany ze zdrowiem publicznym i mogą przebiegać z zapaleniem jednego lub wielu stawów, zajęciem narządów czy układów prezentujących bogatą symptomatologię. Proces zapalny na podłożu reakcji autoimmunologicznych jest częstoich wspólnym mianownikiem. Ponadto zwiększa ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo naczyniowych i śmiertelność. Etiologia większości z nich jest nieznana.
Wielokierunkowe leczenie w przebiegu reumatoidalnego zapalenia stawów i tocznia rumieniowatego układowego jest niezwykle istotne. Fizjoterapia chorych powinna obejmować ćwiczenia ruchowe i fizykoterapię oraz terapię specjalnymi metodami. Efektem włączenia kilku technik terapeutycznych do procesu leczenia będzie zmniejszenie odczucia bólu, wzrost aktywności i sprawności pacjenta, a więc poprawa jakości życia.