Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z praktyki gabinetu

11 lutego 2019

NR 102 (Luty 2019)

Efektywność rehabilitacji u pacjentów po 50. roku życia z dyskopatią odcinka szyjnego

0 6

Celem przeprowadzonych badań było określenie skuteczności zabiegów fizjoterapeutycznych, kinezyterapeutycznych, hydroterapii i gimnastyki oraz czynników ryzyka sprzyjających powstawaniu zmian zwyrodnieniowych w krążku międzykręgowym. Miały one wykazać, czy i jakie zabiegi przynoszą ulgę w dolegliwościach szyjnego odcinka kręgosłupa.

 

Schorzenia kręgosłupa są jedną z najczęstszych przyczyn absencji chorobowej, utraty zdolności współczesnego człowieka do wykonywania pracy zawodowej, aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym. Ból kręgosłupa nierzadko nie jest dominującym objawem chorobowym, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarzy różnych specjalności: internistów, reumatologów, ortopedów, neurologów, specjalistów rehabilitacji. Schorzeniom kręgosłupa szyjnego towarzyszą często bóle barków, ramion, rąk, zaburzenia czucia, parestezje o różnym charakterze i umiejscowieniu, a nawet bóle, zawroty głowy, szumy w uszach, zaburzenia równowagi. Obserwuje się także okresowe zaburzenia słyszenia, widzenia i inne. Nierzadko dolegliwości te nie są kojarzone ze zmianami chorobowymi kręgosłupa i skłaniają chorych do szukania pomocy u laryngologów lub okulistów. Dyskopatia jest chorobą powszechną. Można powiedzieć, że dotyczy lub będzie dotyczyć niemal każdego człowieka. Jest jedną z najczęstszych przyczyn dolegliwości bólowych kręgosłupa. Dotyczy wszystkich części kręgosłupa posiadających dyski (najczęściej lędźwiowej i szyjnej, rzadko piersiowej). Dyskopatia jest chorobą dysku – formą jego zwyrodnienia lub uszkodzenia. Rozpoznaje się ją na podstawie zdjęcia RTG, tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego oraz rozmowy z pacjentem. Leczy się ją poprzez odciążenie kręgosłupa, masaż, leki rozluźniające mięśnie i przeciwzapalne. 

Kręgosłup szyjny połączony jest z czaszką mieszczącą w sobie wiele ważnych, wrażliwych narządów: mózgowie, ucho wewnętrzne, oko, które muszą być chronione przed uszkodzeniem czy nadmiernymi wstrząsami. Rolę amortyzatora czaszki pełni właśnie kręgosłup, a zwłaszcza jego część szyjna. Z jednej strony zadanie to jest realizowane przez naprzemienne wygięcia kręgosłupa (lordoza szyjna, kifoza piersiowa), z drugiej – przez segmentową budowę z elastycznymi krążkami międzykręgowymi oddzielającymi poszczególne segmenty – trzony kręgów. Krążki są połączone stawami, więzadłami i krążkami międzykręgowymi. Stawy międzykręgowe są utworzone przez wyrostki stawowe dolnego kręgu i wyrostki stawowe górne kręgu leżącego poniżej. Staw otacza torebka stawowa. Ruchy między sąsiednimi kręgami są ograniczone, jednakże przy wielosegmentowym sumowaniu się tych ruchów istnieje możliwość dość znacznych zmian położenia kręgosłupa. Dotyczy to zwłaszcza jego części szyjnej i lędźwiowej.

Materiał i metodyka

Badania wykorzystane w niniejszym artykule zostały przeprowadzone w kwietniu 2017 r. w Gabinecie Rehabilitacji i Odnowy Biologicznej „RodGum” w Ostrowcu Świętokrzyskim. Badana grupa została wyłoniona na podstawie rozpoznania lekarskiego.

W jej skład weszło 30 osób: 22 kobiety i 8 mężczyzn z dyskopatią odcinka szyjnego. Wszystkie badane osoby były pacjentami tegoż gabinetu. 

Badania zostały przeprowadzone dwukrotnie. Pierwszego dnia zabiegów fizjoterapeutycznych została wykorzystana ankieta, tzw. karta badań, w której pacjent udzielał odpowiedzi na uprzednio przygotowane 34 pytania dotyczące stanu zdrowia, aktywności społeczno-zawodowej, dotychczasowego korzystania z zabiegów i ich efektywności. Za drugim razem pacjent udzielał telefonicznie odpowiedzi na pytania o efektywność przeprowadzonych zabiegów. Przed przystąpieniem do wypełnienia karty badań przeprowadzano wywiad z każdym badanym oraz objaśniano pytania umieszczone w ankiecie. Wywiad obejmował nie tylko przebieg i czas trwania zespołu bólowego, ale również choroby współistniejące, które czasami mogą być przeciwwskazaniem do wykonania danego zabiegu, urazy przebyte oraz objawy współistniejące.

Metodyka przeprowadzenia badań

Na początku dokonano wyboru osób kwalifikujących się do grupy badawczej, u których w rozpoznaniu lekarskim zdiagnozowano daną dolegliwość. Następnie osoby te pierwszego dnia zabiegów w ciszy i spokoju udzielały subiektywnej odpowiedzi na uprzednio przygotowane pytania. Na zakończenie serii zabiegowej (10 dni zabiegowych) każda z osób zostawiła numer telefonu kontaktowego. Po upływie trzech tygodni od zakończenia leczenia pacjenci telefonicznie udzielali odpowiedzi na temat efektów przeprowadzonych zabiegów.

Z przeprowadzonych badań wynika, że wśród ankietowanych osób uskarżających się na dolegliwości odcinka szyjnego 73% stanowiły ko...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 11 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy