Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z praktyki gabinetu

6 czerwca 2014

NR 51 (Czerwiec 2014)

Fizjoterapia w hokeju na trawie

17

Hokej na trawie wydaje się dyscypliną niszową – przynajmniej jeśli weźmie się pod uwagę zainteresowanie i liczbę klubów w Polsce. Dyscyplinę tę uprawia ponad 2000 Polaków. W najwyższej klasie rozgrywkowej występuje 10 drużyn. Szybko także trafił do rodziny sportów olimpijskich – turniej hokeja na trawie rozegrano po raz pierwszy na igrzyskach olimpijskich w 1908 r. w Londynie, a od igrzysk w Amsterdamie w 1928 r. na stałe gości w programie największej i najbardziej prestiżowej sportowej rywalizacji. Dziś hokej na trawie jest trzecią dyscypliną globu – po piłce nożnej i krykiecie – pod względem popularności i liczby osób ją uprawiających. 

W przypadku hokeja na trawie trudno jest mówić o typowej przerwie między sezonami, ponieważ gra się na boiskach otwartych, a w czasie przerwy odbywają się rozgrywki halowe. Zawodnicy poddani są więc ciągłemu obciążeniu. Stosuje się oczywiście czas odpoczynku przed danymi rozgrywkami oraz odpowiednie przygotowanie kondycyjne do danych rozgrywek. Pomimo że to ta sama dyscyplina sportowa, sposób techniki gry jest inny. Różnice wynikają z odmiennej przyczepności nawierzchni oraz sylwetki zawodnika w czasie meczu. Dlatego w okresie przygotowawczym poza przygotowaniem ogólnokondycyjnym (bieganie, siłownia, stretching), aby uniknąć kontuzji oraz uzyskać lepsze wyniki sportowe, kładzie się dodatkowy akcent na wzmocnienie, przygotowanie odpowiednich grup mięśniowych.  Trening oparty jest na specjalnie opracowanym zestawie ćwiczeń ekscentrycznych i dopasowany indywidualnie dla każdego zawodnika.

POLECAMY

Przykładowymi ćwiczeniami wzmacniającymi/oporowymi są ćwiczenia z taśmą Thera Band®, np. w leżeniu przodem z taśmą założoną za piętę w systemie 30 powtórzeń w 3 setach, które wykonywane są przez 2 tygodnie przed rozpoczęciem sezonu. Ćwiczenia ekscentryczne mięśnia czworogłowego zaleca się przez cały sezon w systemie 10–15 powtórzeń w serii w 3 seriach 2 razy dziennie.

Szczególnie ważne jest dbanie o mięśnie prostowniki: pośladkowe, kulszowo-goleniowe oraz dwugłowe uda. Trzeba także pamiętać, że w czasie rozgrywek halowych zawodnicy mają bardziej pochylone sylwetki, dlatego należy przygotować i zadbać o mięśnie kręgosłupa – szczególnie w odcinku lędźwiowym.

Treningi techniczne (zawodnicze) odbywają się 3–4 razy w tygodniu po 1,5 godziny o ustalonych przez trenera drużyny porach dnia. Sobota przed meczem jest dniem odpoczynku.

Kontuzje

Poza drobnymi kontuzjami wynikającymi z rozgrywania meczu typu otarcia, siniaki, w hokeju na trawie kontuzje nie występują często. Oczywiście zdarza się, że kilku zawodników w tym samym czasie ulegnie urazowi, ale są to sytuacje rzadkie. Najczęstszymi kontuzjami są urazy naderwania mięśnia dwugłowego uda, uszkodzenia torebek stawowych biodra, kolana oraz stawu skokowego, uszkodzenia różnego stopnia więzadeł stawu kolanowego. Oczywiście występują też stany przeciążeniowe – zwłaszcza w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.

Fizjoterapia

Postępowanie fizjoterapeutyczne zawsze powinno być starannie i właściwe dobrane do zaistniałego urazu. W przypadku wystąpienia typowego uszkodzenia stosuje się standardową fizjoterapię. Problemem i wyzwaniem dla terapeuty – a w zasadzie dla całego sztabu odpowiedzialnego za przygotowanie drużyny – jest oczywiście sytuacja, kiedy kontuzja wystąpi niespodziewanie, jest nietypowa i poważna, a dodatkowo do meczu pozostaje mało czasu. W takich przypadkach wykorzystuje się całe siły i wszystkie możliwe sposoby. Stosuje się wtedy terapię manualną, techniki pracy nad tkankami miękkimi, kinesiotaping oraz indywidualną pracę z zawodnikiem. 

Terapia powinna być dopaso...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy