Udar mózgu jest jedną z głównych przyczyn trwałej niepełnosprawności. Jednym z jego najczęstszych następstw jest niedowład połowiczy prowadzący do zaburzeń chodu, asymetrii obciążenia oraz kompensacyjnych wzorców ruchowych. Współczesna rehabilitacja neurologiczna coraz częściej opiera się na wykorzystaniu obiektywnych danych oraz technologii umożliwiających precyzyjną analizę ruchu i monitorowanie postępów terapii.
Dział: Fizjoterapia neurologiczna
Spastyczność to objaw, z którym neurolog spotyka się niemal codziennie — u pacjentów po udarze, ze stwardnieniem rozsianym czy porażeniem mózgowym. To nie tylko wzmożone napięcie mięśniowe. To także ból, utrata równowagi, ryzyko upadków i narastająca niesamodzielność. Mimo szerokiego wachlarza terapii — od farmakologii po iniekcje toksyny botulinowej i fizjoterapię — wielu chorych nadal odczuwa znaczne ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu.
Zawroty głowy, zaburzenia równowagi i lęk przed upadkiem stanowią poważny problem. Dolegliwości zgłaszane przez chorych są subiektywne i niejednorodne, co utrudnia ich obiektywizację. Choć trudno ocenić nasilenie objawów na podstawie wywiadu, niewątpliwie mają one negatywny wpływ na funkcjonowanie pacjentów w życiu codziennym. Sprawnie przeprowadzony proces diagnostyczny, obejmujący badanie ogólnomedyczne, laryngologiczne i neurologiczne, pozwala wykryć niektóre objawy sugerujące etiologię zawrotów głowy czy zaburzeń równowagi. Autorzy kładą nacisk na właściwą diagnostykę problemu z uwzględnieniem podejścia interdyscyplinarnego, w tym współpracy specjalisty neurologa i wykwalifikowanego fizjoterapeuty.
Przewlekłe zespoły bólowe kończyny górnej, szczególnie ręki i przedramienia, dotyczą obecnie bardzo dużej części społeczeństwa. Powstają one najczęściej w wyniku długotrwałego wykonywania (powtarzania) tych samych czynności lub utrzymywania określonej (wymuszonej) pozycji ciała i są związane z mikrouszkodzeniami układu mięśniowo-szkieletowego oraz wtórnie — obwodowego układu nerwowego.