LECZENIE ODLEŻYN - WYBRANE METODY FIZYKALNE

Otwarty dostęp Protokoły fizjoterapeutyczne

Mimo szybkiego rozwoju medycyna nie potrafi sobie poradzić z problemem odleżyn. Jako przewlekłe i trudno gojące się rany stwarzają one zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Na ich powstawanie są narażone osoby przewlekle chore, unieruchomione, przebywające na oddziałach neurologicznych, neurochirurgicznych, oddziałach intensywnej opieki medycznej oraz w zakładach opiekuńczych, niezależnie od wieku. Pojawienie się u pacjenta odleżyn obniża jego jakość życia, wywołuje ból i cierpienie.

Odleżyny to poważny problem zarówno dla pacjenta, jak i dla opiekunów i personelu medycznego. W Polsce dotyczy on 500 tys. pacjentów. American National Pressure Ulcer Advisory Panel (NPUAP) wraz z European Pressure Ulcer Advisory Panel (EPUAP) definiują odleżynę jako umiejscowione uszkodzenie skóry lub głębszej tkanki, które najczęściej pojawia się na wypukłości kostnej w wyniku takich sił jak ucisk lub połączenie ucisku i rozrywania. 

Leczenie odleżyn generuje ogromne koszty finansowe. Wymaga wielokierunkowego działania, indywidualnego podejścia i zaangażowania wielu osób szukających optymalnego rozwiązania terapeutycznego. 


Budowa skóry


Powierzchnia skóry u dorosłego człowieka wynosi 2 m2. Skóra jest największym narządem ludzkiego ciała. Odgrywa ważną rolę dla całego organizmu. Tworzy barierę oddzielającą narządy wewnętrzne, bierze udział w procesie termoregulacji, reguluje gospodarkę wodno-elektrolitową, bierze udział w metabolizmie białek, tłuszczów, witamin oraz węglowodanów, jest także narządem zmysłów. Składa się z trzech głównych warstw: 

  • naskórka złożonego z wielu warstw komórek (rogowej, jasnej, ziarnistej, kolczystej, podstawnej), 
  • skóry właściwej, w której znajdują się naczynia krwionośne oraz zakończenia nerwowe wraz z receptorami dotyku i temperatury, a także gruczoły potowe, 
  • tkanki podskórnej, która jest warstwą tłuszczową będącą izolatorem cieplnym organizmu i rezerwuarem produktów energetycznych.


Przyczyny powstawania odleżyn


Owrzodzenia odleżynowe należą do przewlekłych, trudno gojących się ran, powstałych w wyniku długotrwałego, powtarzającego się ucisku na naczynia tętnicze i żylne, który prowadzi do niedokrwienia tkanek. Do komórek nie jest dostarczany tlen i składniki przemiany materii, co w konsekwencji wywołuje ich obumarcie. Powtarzający się ucisk powoduje powstanie zmian zapalnych w tkankach, w efekcie prowadząc do martwicy i powstania odleżyn. Według badań, by ustało krążenie włośniczkowe, wystarczy ciśnienie przekraczające 40 mmHg, a żeby spowodować upośledzenie odpływu limfatycznego – powyżej 60 mmHg [4].

Początkowo pojawia się jedynie zaczerwienienie, blednące pod wpływem dotyku bądź ucisku. Z czasem jednak, gdy nie zostaje podjęte odpowiednie leczenie, w miejscu zaczerwienienia powstaje owrzodzenie, które szybko się powiększa. Obejmuje ono ni...

Ten artykuł jest dostępny tylko dla zarejestrowanych użytkowników.

Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się.

Nowoczesna wiedza, którą od razu wykorzystasz w pracy z pacjentem.

Specjalistyczne czasopismo dla fizjoterapeutów, łączące aktualną wiedzę naukową z codzienną praktyką kliniczną.

sprawdzone metody terapeutyczne
praktyczne protokoły postępowania
studia przypadków z gabinetów
najnowsze trendy w rehabilitacji
artykuły ekspertów z Polski i świata
dostęp online do archiwalnych numerów
Nowoczesna wiedza, którą od razu wykorzystasz w pracy z pacjentem.

Przypisy

    POZNAJ PUBLIKACJE Z KSIĘGARNI FIZMEDIO