Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z praktyki gabinetu

6 września 2018

NR 79 (Styczeń 2017)

Diagnozowanie i planowanie procesu terapeutycznego u kobiet z rozejściem mięśni prostych w ciąży i po porodzie

0 3217

W zależności od wielkości problemu terapia rozejścia mięśni prostych może zająć trzy miesiące, a czasem rok. Ćwiczenia, jakie wprowadza się u każdej pacjentki, zależą od wielkości rozejścia oraz postępów w terapii. Należy pamiętać, że rozciągnięte włókna kresy nie ulegną skróceniu, natomiast ważne jest, by brzegi mięśni prostych zbliżyły się do siebie jak najbardziej, a mięsień poprzeczny zabezpieczył powłoki brzuszne i odzyskał funkcję stabilizacji kręgosłupa. Czynnikiem ryzyka powiększenia się rozejścia może być kolejna ciąża, jednakże pacjentka powinna być wyedukowana w zakresie działań profilaktycznych w trakcie ciąży i zaraz po porodzie.

Rozejście mięśni prostych (diastasis musculorum rectorum)

Mięśnie proste brzucha leżą na przedniej ścianie brzucha, przyczep początkowy: chrząstki V–VII żebra, wyrostek mieczykowaty mostka oraz więzadło żebrowo-mieczykowe. Przyczep końcowy to spojenie łonowe i grzebień łonowy kości miednicznej. Rozcięgna mięśnia poprzecznego brzucha, mięśni skośnych zewnętrznych i wewnętrznych tworzą pochewkę mięśni prostych przechodzącą w kresę białą. Zbudowana jest ona z włókien kolagenowych, które mimo dużej odporności na rozciąganie, w trakcie ciąży mogą ulec wydłużeniu, szczególnie w ostatnich tygodniach. Dzieje się to pod wpływem nacisku rosnącej macicy na powłoki brzuszne. W tym czasie dużą rolę odgrywają także hormony – głównie relaksyna i elastyna, których ilość zwiększa się, by rozluźnić więzadła, mięśnie i połączenia w obrębie miednicy, m.in. spojenie łonowe. Wszystkie te zmiany mają za zadanie przygotować brzuch na utrzymanie rozwijającego się dziecka, a pod koniec ciąży poszerzyć wymiar poprzeczny miednicy [1].

POLECAMY

Rozejście mięśni prostych brzucha może występować u 27% ciężarnych w II i u 66% w III trymestrze. Zaraz po porodzie problem ten diagnozuje się u 53% kobiet, jednak mija on samoistnie u części z nich i zostaje u 36% po okresie połogu [2]. 

Czynniki ryzyka:

  • otyłość – ciśnienie wewnętrzne wyższe niż normalnie,
  • zbyt słabe lub zbyt mocne mięśnie brzucha,
  • duża ilość wód płodowych,
  • ciąża mnoga,
  • kolejna ciąża w krótkim odstępie czasu,
  • liczne ciąże,
  • praca wymagająca dźwigania,
  • wiek ciężarnej powyżej 35. roku życia,
  • duża masa urodzeniowa dziecka.

Test na rozejście mięśni prostych

Test najlepiej wykonać w III trymestrze ciąży oraz 3...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!

Przypisy