Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z praktyki gabinetu

8 sierpnia 2018

NR 93 (Kwiecień 2018)

Fizjoterapia po zabiegach chirurgii estetycznej

0 354

Fizjoterapia stanowi wartościowe uzupełnienie dla chirurgii estetycznej. W artykule przedstawiono kilka mocnych argumentów przemawiających za tym, że warto zainteresować się fizjoterapią po operacjach estetycznych. Nie ma obecnie żadnych wątpliwości, że fizjoterapia doskonale wpisuje się w proces rehabilitacji po przeprowadzeniu tego typu zabiegów.

Opinię tę podzielają pacjenci i lekarze współpracujący z autorem, w tym jeden z najlepszych specjalistów w dziedzinie chirurgii plastycznej, dr Marek Szczyt: „Od prawie 15 lat prowadzę własną klinikę, w której we współpracy z doskonałymi fachowcami przeprowadzamy zabiegi z zakresu chirurgii plastycznej, medycyny estetycznej, ginekologii estetycznej i chirurgii naczyniowej. Cennym i – wydaje się – niezbędnym uzupełnieniem naszego leczenia jest autorski program fizjoterapii po zabiegach estetycznych dr. Jacka Szwedo. Nasz sukces to holistyczne podejście i prawdziwie całościowa opieka nad pacjentami”.

Fizjoterapia jest dziedziną medycyny, która może stanowić wartościowe uzupełnienie dla innych dziedzin medycznych. Większości efektów jej leczenia nie można uzyskać farmakoterapią czy nawet chirurgią. Fizykoterapia, masaż czy kinezyterapia okazują się przydatne w wielu czasem bardzo zaskakujących specjalnościach medycznych. Jedną z nich jest medycyna estetyczna.

Ma ona swoją specyfikę. Nieco odrębne są cele i stosowane procedury. W ślad za tym inne są kwalifikacje do zabiegów, sposób ich przeprowadzania oraz nieco odrębne postępowanie pozabiegowe. Nie zmienia to jednak faktu, że są to zabiegi medyczne i wszystkie etyczne uwarunkowania z nimi związane są w pełni obowiązujące. Zdrowie pacjenta oraz jego bezpieczeństwo powinno być stawiane na pierwszym miejscu.

W przeciwieństwie do innych dziedzin w medycynie estetycznej unika się leczenia osób chorych. Obowiązuje zasada, że im pacjent zdrowszy, tym lepiej. Szczególnie w przypadku operacji ze wskazań estetycznych rygorystycznie się przestrzega tej zasady. W dużej części ośrodków przyjmuje się, aby nie operować pacjentów z obciążeniami większymi niż ASA II.

Branża medycznych zabiegów upiększających rozwija się bardzo dynamicznie. Szacuje się, że w perspektywie najbliższych lat będzie rosła od kilku do kilkunastu procent rocznie. Portal internetowy money.pl w 2015 r. przytoczył wyniki badania Omnibus realizowanego przez TNS Polska. Pokazały one, że 500 000 Polaków planowało poddać się zabiegowi estetycznemu w ciągu roku.

Medycynę estetyczną można podzielić na działania operacyjne i nieoperacyjne.

W niniejszym artykule ograniczono się do omówienia najbardziej skomplikowanej (ale również dającej najbardziej spektakularne efekty) części medycyny estetycznej, jaką jest chirurgia estetyczna, i dopasowaniu do niej procedur fizjoterapeutycznych.

Forbes podał, że w 2013 r. odbyło się w Polsce od 25 000 do 35 000 operacji ze wskazań estetycznych. Jest to zatem bardzo duża liczba pacjentów, którym można pomóc.

Do najczęściej wykonywanych operacji estetycznych należą: redukcja lub plastyka piersi, powiększanie piersi implantami, liposukcja, plastyka twarzy, plastyka brzucha, plastyka ramion, plastyka ud i plastyka powiek górnych i dolnych.

Techniki tych operacji zostały na przestrzeni lat tak dopracowane przez chirurgów, że obecnie przynoszą duży efekt przy stosunkowo nikłych efektach ubocznych – nieduże i dobrze ukryte blizny w porównaniu z rozległością zabiegu chirurgicznego. Trzeba dodać, że cięcia operacyjne są przeprowadzone głównie w skórze oraz w tkance łącznej podskórnej. Następstwa tego faktu są dwa. Pierwsze to takie, że podczas zabiegu nie są naruszane żadne narządy wewnętrzne istotne dla funkcjonowania organizmu. Drugie to takie, że nieprawidłowości w formowaniu tkanki bliznowatej położonej na skórze i płytko pod nią mogą być bardziej widoczne. Trzeba nadmienić, że jeżeli wygląd jest głównym powodem wykonania operacji, to kryteria estetyczne efektów są wyższe. Wygląd blizn i okolicznych tkanek będący do zaakceptowania po operacjach, np. ortopedycznych czy torakochirurgicznych, w chirurgii estetycznej bywa oznaką powikłań. 

Bardzo istotne jest, aby nie skupiać się w terapii tylko na tkankach operowanych. Przed każdą operacją warto pacjentowi zlecić wykonywanie bezpiecznych (dopasowanych do operacji) ćwiczeń oddechowych i przeciwzakrzepowych. We wczesnym etapie gojenia pacjenci zmagają się z przeciążeniami układu ruchu wynikającymi z konieczności przyjmowania zalecanych pozycji ciała i ograniczeń ruchliwości. Najczęściej chodzi o spanie w pozycji leżąc tyłem. Przydatne może okazać się pokazanie pacjentowi, w jaki sposób może spędzać noce w tej pozycji, będąc w mniejszym stopniu narażonym na ból pleców.

Podniesienie policzków (lifting twarzy)

Operacja polega na usunięciu nadmiaru skóry z twarzy. Aby dokonać tego skutecznie i aby efekt utrzymywał się długo, chirurg musi odpreparować tkanki tak, by naciągnąć również układ powięziowy. Zatem prowadzenie cięć pod skórą musi znacznie wykraczać poza granice rany na skórze. Trzeba o tym pamiętać, planując proces rehabilitacyjny. Do najprzydatniejszych zabiegów mogą należeć laseroterapia magnetoterapia oraz krioterapia. W późniejszym okresie na znaczeniu zyskują terapie mechaniczne: masaż manualny, wibracyjny czy fala akustyczna.

Na rys. 1 widać rozległość operacji liftingu twarzy. Czerwone kropki to granica preparowania tkanek pod skórą. Niebieska linia to dobrze ukryte nacięcia na skórze. Czerwone wektory pokazują kierunek naciągnięcia tkanek, co trzeba uwzględnić podczas masażu.

Odsysanie tłuszczu

W wyniku liposukcji pacjent pozbawiany jest przez lekarza niechcianej tkanki tłuszczowej. Jest wiele sposobów odsysań i urządzeń do ich wykonania, jednak wszystkie one charakteryzują się drobnymi nacięciami na skórze, przez które wprowadzana jest kaniula podłączona do urządzenia ssącego. Operator wykonuje bardzo wiele ruchów podczas zabiegu, by równomiernie odessać tkankę. W wyniku zabiegu powstają pod skórą ubytki w tkance tłuszczowej w postaci sieci kanalików, które muszą się zagoić, nie pozostawiając na skórze nierówności. Z zabiegów fizykoterapii podczas rekonwalescencji największe znaczenie mają masaże. Przyspieszają one ustępowanie efektów ubocznych, jak również pomagają w osiągnięciu równej powierzchni skóry po zabiegu operacyjnym.

Implanty piersi

Powiększanie piersi implantami jest często wykonywanym zabiegiem. Polega na wypreparowaniu przestrzeni pod gruczołem lub głębiej – pod mięśniem piersiowym większym – i włożeniu tam implantu. Działanie fizjoterapeuty powinno się skupić na modelowaniu blizny i właściwym uformowaniu torebki otaczającej implant. Pamiętając o tym, że torebka wokół implantu tworzy się 6–8 tygodni, należy też zaplanować przywrócenie właściwej statyki i dynamiki stawów ramion, barków oraz kręgosłupa.

Redukcja i plastyka piersi

To skomplikowany zabieg polegający na usunięciu nadmiaru tkanek piersi (redukcja piersi) i takim uformowaniu i zszyciu, by nadać im optymalny kształt. Z obserwacji własnych wynika, że istotne są zabiegi rehabilitacyjne poprawiające trofikę tkanek. W późniejszym etapie po zagojeniu należy wspomagać formowanie prawidłowych zrostów tkankowych.

Plastyka brzucha

Plastyka brzucha jest uznawana za największy zabieg wykonywany w ośrodkach chirurgii estetycznej. Nacięcie skóry przebiega najczęściej pomiędzy kolcami biodrowymi przednimi górnymi, jednak tkanka jest preparowana pod skórą aż do łuków żebrowych. Usuwany jest nadmiar skóry, a pozostawiane tkanki zszyte. Często usuwane są wtedy przepukliny oraz zszywana nad...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 11 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy