Znaczenie kliniczne
Bolesne współżycie, czyli dyspareunia, jest częstym problemem zdrowotnym kobiet, który może znacząco ograniczać jakość życia, satysfakcję seksualną i dobrostan psychiczny. W praktyce klinicznej nie należy go traktować jako jednostki chorobowej o jednolitej etiologii. Ból podczas współżycia może
wynikać z podłoża mięśniowo-powięziowego, hormonalnego, zapalnego, anatomicznego, neurologicznego lub psychoseksualnego; często współwystępuje kilka mechanizmów jednocześnie [3].
W związku z tym leczenie powinno być prowadzone wielokierunkowo. Redukcja bólu nie zawsze wystarcza, ponieważ u części pacjentek problem utrwala się przez unikanie współżycia, wzrost napięcia mięśni dna miednicy i lęk przed nawrotem. W tym kontekście fizjoterapia uroginekologiczna odgrywa istotną rolę jako metoda zachowawcza, której celem jest nie tylko poprawa funkcji mięśni, ale również redukcja napięcia ochronnego, przywrócenie ruchomości tkanek i zwiększenie poczucia kontroli nad ciałem.
Mechanizmy bólu
W wielu przypadkach dyspareunia wiąże się z nadmiernym napięciem mięśni dna miednicy. Mogą one reagować obronnym skurczem na ból, stres, wcześniejsze doświadczenia bólowe, poród, zabiegi operacyjne lub długotrwałe unikanie penetracji, co prowadzi do utrwalenia bólu i napięcia. W obrazie klinicznym często występuje:
- bolesność palpacyjna,
- trudność w rozluźnieniu,
- wzmożona reaktywność tkanek miękkich,
- zaburzony oddech przeponowy.
U kobiet po menopauzie problem może dodatkowo wynikać z suchości pochwy i zmian zanikowych, dlatego dyspareunia w tej grupie wymaga szczególnie dokładnej...
Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów
- 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
- Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
- ...i wiele więcej!
Nowoczesna wiedza, którą od razu wykorzystasz w pracy z pacjentem.
Specjalistyczne czasopismo dla fizjoterapeutów, łączące aktualną wiedzę naukową z codzienną praktyką kliniczną.
