Zespół pęcherza nadreaktywnego (overactive bladder — OAB)
Międzynarodowe Towarzystwo Kontynencji (International Continence Society – ICS) definiuje OAB jako „parcie naglące, któremu zazwyczaj towarzyszy częstomocz i nokturia, z nietrzymaniem moczu z parcia (UUI) lub bez niego, przy braku zakażenia układu moczowego (UTI) lub innej oczywistej patologii” [1].
Kryteria ICS określają częstomocz dzienny jako więcej niż osiem mikcji w ciągu doby lub stan, gdy odstęp między mikcjami jest krótszy niż dwie godziny. Natomiast częstomocz nocny (nokturia) to stan, gdy mikcje w nocy są co najmniej dwie. Parcie naglące jest nagłą, niepohamowaną, uporczywą potrzebą oddania moczu, której towarzyszą skurcze pęcherza moczowego.
Warunkiem rozpoznania OAB jest wykluczenie zakażenia układu moczowego oraz innych nieprawidłowości w rejonie dolnych dróg moczowych (np. kamicy nerkowej, guzów miednicy mniejszej modelujących pęcherz moczowy, niewyrównanej cukrzycy), które mogłyby dawać podobne objawy do OAB [1, 2].
Schorzenie dotyczy kobiet (17,4%) oraz mężczyzn (15,6%), przy czym obserwuje się, że prawdopodobieństwo jego wystąpienia wzrasta wraz z wiekiem. Choroba wpływa znacząco na obniżenie jakości życia chorych, często prowadzi do ograniczania kontaktów społecznych, spadku samooceny, odczuwania przewlekłego stresu i wstydu [3].
Patogeneza zespołu pęcherza nadreaktywnego (OAB) jest wieloczynnikowa i obejmuje nadaktywność mięśnia wypieracza oraz zaburzenia regulacji w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. Do częstości występowania OAB mogą się przyczynić m.in. coraz powszechniej dominujący siedzący tryb życia oraz nasilony stres. Czynnikami ryzyka mogą też być m.in. obniżenie narządów miednicy mniejszej (cystocele) i zmiany hormonalne w okresie okołomenopauzalnym [4, 5].
Współczesne algorytmy terapeutyczne, rekomendowane przez światowe towarzystwa urologiczne i uroginekologiczne, jako pierwszą linię leczenia zalecają terapię behawioralną oraz celowaną fizjoterapię. Jeśli takie postępowanie nie jest wystarczające,...
Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów
- 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
- Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
- ...i wiele więcej!
Nowoczesna wiedza, którą od razu wykorzystasz w pracy z pacjentem.
Specjalistyczne czasopismo dla fizjoterapeutów, łączące aktualną wiedzę naukową z codzienną praktyką kliniczną.