Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z praktyki gabinetu

21 czerwca 2021

NR 127 (Czerwiec 2021)

Kompleksowe usprawnianie w przypadku wystąpienia guzków Schmorla

0 1757

Różnorodne schorzenia kręgosłupa stanowią poważny problem dla wielu ludzi w dzisiejszych czasach. W dużej mierze w perspektywie czasu przyczyniają się do pogorszenia jakości życia. Wpływają negatywnie nie tylko na pracę zawodową, ale również na wykonywanie różnorodnych czynności w czasie wolnym od pracy. Żadnego urazu lub schorzenia w obrębie kręgosłupa nie wolno bagatelizować, ponieważ może to doprowadzić do wielu nieprzewidzianych powikłań, a w ostateczności również do kalectwa. W przypadku wystąpienia guzków Schmorla czas odgrywa ważną rolę. Nie wolno pod żadnym pozorem lekceważyć nawet najmniejszych objawów tego schorzenia. Należy jak najszybciej wprowadzić specjalistyczną terapię usprawniającą, mającą na celu działanie nie tylko przeciwbólowe, ale również poprawiające ruchomość kręgosłupa.

Pęd codziennego życia w dużej mierze niekorzystnie wpływa na właściwe funkcjonowanie ludzkiego organizmu. Częstym zaburzeniom ulegają poszczególne części ciała człowieka. Prowadzą one w dużej mierze pośrednio lub bezpośrednio do różnego rodzaju dysfunkcji, np. negatywnie wpływających na wykonywanie codziennych czynności przede wszystkim związanych z życiem zawodowym. Podczas codziennej pracy poszczególne składowe ludzkiego ciała mogą zaburzać efektywne wykonywanie powierzonych obowiązków. Taki stan rzeczy w dużym stopniu może również przekładać się na życie prywatne. Szczególnie w młodym wieku aktywność człowieka jest duża. Uprawianie poszczególnych sportów, nawet amatorskich, powoduje w perspektywie czasu przeciążanie organizmu. Szczególnie narażony na taki stan rzeczy jest kręgosłup. W ciągu całego życia człowieka ulega on częstym urazom, które doprowadzają niejednokrotnie do wielu jego schorzeń.
Do najczęstszych schorzeń kręgosłupa zalicza się m.in.:

POLECAMY

  • chorobę zwyrodnieniową,
  • przepukliny krążków międzykręgowych,
  • osteoporozę,
  • chorobę Baastrupa,
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa,
  • zespół Bertolottiego,
  • guzki Schmorla.

Podział kośćca

Kościec dzieli się na następujące części: 

  • kości tułowia, 
  • kości czaszki, 
  • kości kończyny górnej, 
  • kości kończyny dolnej.

Kości tułowia dzielą się na:

  • kości kręgosłupa,
  • kości klatki piersiowej.

Kręgosłup

W skład kręgosłupa wchodzi:

  • 7 kręgów szyjnych, 
  • 12 kręgów piersiowych, 
  • 5 kręgów lędźwiowych, 
  • 5 kręgów krzyżowych,
  • 4–5 kręgów guzicznych. 

Kręgosłup stanowi ruchomy słup kostny rozciągający się od podstawy czaszki do dolnego końca tułowia, położony w linii pośrodkowej po grzbietowej stronie ciała. Tworzy on podporę dla górnej części ciała i w związku z tym w miarę zstępowania ku dołowi zwiększają się wymiary i wzmaga masywność budowy tworzących go elementów – kręgów. Kręgi krzyżowe zrastają się w pojedynczą kość krzyżową. Kręgi guziczne, które u człowieka znajdują się w stanie szczątkowym i nie grają żadnej roli w mechanice całego kręgosłupa, zrastają się – podobnie jak kręgi krzyżowe – w pojedynczą kość guziczną [1].

Budowa kręgu

Na każdym kręgu odróżnia się część przednią, czyli trzon kręgu, oraz część tylną, zwaną łukiem kręgowym. Trzon ma kształt niskiego walca i dwiema ze swych powierzchni – górną i dolną – zrasta się z przylegającymi do nich chrząstkowymi krążkami międzykręgowymi. Między trzonem a łukiem znajduje się otwór kręgowy. Ponieważ kręgosłup jest zbudowany z nakładających się na siebie kręgów, otwory kręgowe tworzą razem kanał kręgowy przebiegający przez całą długość kręgosłupa. W kanale kręgowym znajduje się część ośrodkowego układu nerwowego zwana rdzeniem kręgowym. Na tylnej powierzchni trzonu, stanowiącej jednocześnie przednią ścianę otworu kręgowego, znajdują się przeważnie dwa otwory; przechodzą przez nie żyły podstawno-kręgowe, które zdążają do splotów żylnych kręgowych wewnętrznych leżących w obrębie kanału kręgowego. 
Łuk kręgowy w miejscach odejścia od trzonu jest znacznie od niego niższy. Ten początkowy odcinek łuku nosi nazwę nasady łuku kręgowego. W miejscach tych zaznaczają się dwa wcięcia kręgowe: górne – superior (płytsze) i dolne – inferior (głębsze). Wobec nakładania się jednego kręgu na drugi wcięcie dolne górnego kręgu uzupełnia wcięcie górne kręgu dolnego. W ten sposób tworzy się otwór miedzykręgowy, przez który przechodzą nerwy i naczynia. Dalszy odcinek łuku kręgowego stanowi płytka łuku kręgowego, która kierując się ku tyłowi i przyśrodkowo, łączy się z płytką strony przeciwległej. W ten sposób tworzy się tylne ograniczenie otworu kręgowego. 
Od łuku kręgowego odchodzi siedem wyrostków: 

  • nieparzysty tylny wyrostek kolczysty, 
  • parzyste wyrostki poprzeczne,
  • dwie pary wyrostków stawowych: górne i dolne [1].

Wyrostki stawowe służą do stawowego połączenia kręgów między sobą, wyrostki kolczyste i wyrostki poprzeczne są miejscami przyczepów mięśni i więzadeł [1].

Kręgi szyjne

Charakterystyczną cechą kręgu szyjnego jest ukształtowanie wyrostka poprzecznego, który składa się z dwóch listewek kostnych zrastających się na końcach i obejmujących otwór wyrostka poprzecznego. Każda z tych listewek jest zakończona guzkiem. Pomiędzy guzkami, na górnej powierzchni wyrostka poprzecznego, przebiega bruzda przeznaczona dla przedniej gałęzi szyjnego nerwu rdzeniowego. Listewka przednia wraz z oboma guzkami powstaje z zawiązka żebra. Właściwym wyrostkiem poprzecznym jest listewka tylna. 
Przez otwory wyrostków poprzecznych kręgów szyjnych, poczynając od kręgu szóstego, biegną ku górze tętnice i żyły kręgowe wraz ze splotem nerwów współczulnych. Przed guzkiem przednim wyrostka poprzecznego szóstego kręgu szyjnego – guzkiem tętnicy szyjnej – przebiega tętnica szyjna wspólna. Wyrostek kolczysty kręgu szyjnego dzieli się na końcu na dwie guzkowato zakończone części. Powierzchnie stawowe na wyrostkach stawowych kręgów szyjnych ustawione są skośnie od góry ku dołowi i od przodu ku tyłowi. Są one okrągłe, przy czym górne są zwrócone ku górze i ku tyłowi, dolne zaś ku przodowi i ku dołowi. 
Trzony kręgów szyjnych są niskie, o powierzchniach górnych i dolnych w kształcie podłużnych czworoboków ustawionych poprzecznie. Otwory kręgowe są duże, trójkątne. Dwa najwyższe kręgi szyjne: kręg szczytowy i kręg obrotowy oraz ostatni kręg szyjny, zwany kręgiem wystającym, mają nieco odmienną budowę. Kręg szczytowy nie ma typowego trzonu; zamiast niego znajduje się listewka kostna zwana łukiem przednim. Na...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!

Przypisy