Dołącz do czytelników
Brak wyników

Leczenie zachowawcze w zespole cieśni podbarkowej

Artykuły z czasopisma | 6 września 2012 | NR 31
0 1333

Zespół cieśni podbarkowej (ZCP) uważany jest za jedną z najczęstszych przyczyn występowania dolegliwości bólowych w okolicach barku. Szacuje się, że stanowi on 40–60% wszystkich bólów barku. Dolegliwości te dotyczą zazwyczaj osób po 40. roku życia, choć mogą występować także wśród młodych aktywnych osób.

Schorzenie to powstaje w wyniku zmian wzajemnych stosunków struktur wypełniających przestrzeń między wyrostkiem barkowym a głową kości ramiennej. Znajdują się tam ścięgna mięśni wchodzących w skład stożka rotatorów, ścięgno głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia oraz kaletka podbarkowa. Ucisk oraz mikrourazy tych struktur powodują objawy charakterystyczne dla zespołu cieśni podbarkowej (ZCP). Są to przede wszystkim ból, ograniczenie zakresu ruchu oraz spadek siły mięśniowej.

POLECAMY

OBRAZ KLINICZNY ZESPOŁU CIEŚNI PODBARKOWEJ

Głównymi objawami, z jakimi chorzy zwracają się do lekarza w przypadku ZCP, jest ograniczony zakres ruchu w barku oraz wyraźny ból w okolicy przedniej wyrostka barkowego, guzka większego oraz w bruździe międzyguzkowej. Jednak rozpoznając chorobę, nie można opierać się wyłącznie na bólu. W celu wyeliminowania innych dolegliwości przeprowadza się wywiad, badania kliniczne oraz badania dodatkowe.

Badając pacjenta można zauważyć:

  • ból zlokalizowany na przedniej i bocznej powierzchni barku, w górnej części ramienia,
  • występowanie bolesnego łuku w odwiedzeniu lub zgięciu w zakresie 70–120°,
  • bolesność i ograniczenie rotacji wewnętrznej przy ramieniu odwiedzionym do 90°,
  • próba dotknięcia dołem łokciowym przeciwnego barku wywołuje ból,
  • podczas wykonywania ruchu możliwe są trzeszczenia i uczucie przeskakiwania,
  • w badaniu palpacyjnym bolesność w okolicy guzka większego i bruzdy międzyguzkowej,
  • wyższe ustawienie barku chorego niż zdrowego,
  • asymetrię w ustawieniu obojczyków,
  • należy zwrócić uwagę na zaczerwienienia w obrębie barku, ciepłotę skóry oraz bolesność dotykową mogące świadczyć o ostrym stanie zapalnym stawu

Niezbędnym elementem w diagnozowaniu ZCP jest również przeprowadzenie badania przedmiotowego, które może pomóc w potwierdzeniu lub wykluczeniu wcześniejszych przypuszczeń. W części tej zawarte są liczne testy badające poszczególne grupy mięśni zarówno w zakresie ruchów czynnych, jak i biernych. W celu poszerzenia diagnostyki przydatne są również badania dodatkowe, takie jak: rentgenogram (RTG), ultrasonografia (USG) oraz rezonans magnetyczny (RM) [3–5]. 

Niezbędnym elementem w diagnozowaniu zespołu cieśni podbarkowej jest również przeprowadzenie badania przedmiotowego, które może pomóc w potwierdzeniu lub wykluczeniu wcześniejszych przypuszczeń

LECZENIE I REHABILITACJA

Każde leczenie operacyjne prowadzi do większego bądź mniejszego uszkodzeniem tkanek. W przypadku zabiegu na stawie ramiennym wiąże się to ze zmianą ciśnienia wewnątrzstawowego, które w fizjologicznych warunkach jest ujemne, co jest istotne, biorąc pod uwagę stabilizację ramienia. Kolejną wadą leczenia o...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!

Przypisy