Dołącz do czytelników
Brak wyników

Ultrasonografia narządu ruchu

24 listopada 2020

NR 121 (Listopad 2020)

Ultrasonografia ścięgien stożka rotatorów

131

Diagnostyka USG przebojem weszła na rynek fizjoterapeutyczny i dzisiaj nikt już nie neguje jej roli w ocenie i diagnostyce pacjenta. Niniejszym rozpoczynamy cykl artykułów omawiających sposoby skutecznej diagnostyki ultrasonograficznej dla wybranych struktur i jednostek chorobowych. Z satysfakcją informujemy, że naszym przewodnikiem po badaniach USG aparatu ruchu będzie dr n. med. Piotr Godek – znakomity specjalista w tej dziedzinie.

Od kilku już lat ultrasonografia narządu ruchu w Polsce wykroczyła daleko poza sferę gabinetów lekarskich i z powodzeniem jest używana w codziennej praktyce fizjoterapeuty. Znajduje zastosowanie jako bardzo praktyczne narzędzie zarówno do szybkiej diagnostyki uszkodzeń urazowych mięśni, ścięgien i więzadeł, przesiewowego badania stopnia zmian zwyrodnieniowych i zapalnych stawów, jak również celowanej rehabilitacji pod postacią sonofeedbacku. Niniejszym rozpoczynamy cykl artykułów, który w założeniu ma być swego rodzaju podręcznym atlasem praktycznej ultrasonografii narządu ruchu dla fizjoterapeutów. Będą tu prezentowane obrazy typowych uszkodzeń i patologii spotykanych w najczęstszych jednostkach chorobowych, a także rarytasy – rzadkie i trudne do interpretacji objawy, mogące przysporzyć problemów nawet po ukończonym kursie szkoleniowym. Obrazy przedstawiające patologie będą opatrzone zwięzłym komentarzem określającym kryteria ultrasonograficzne dla rozpoznania danej patologii, a dodatkowo zawsze będą poprzedzone obrazami prawidłowymi, aby ułatwić ich odróżnienie. 
Na początek kilka obrazów uszkodzeń ścięgien stożka rotatorów stawu ramiennego.

POLECAMY

1. Przekrój poprzeczny przez ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego – obraz prawidłowy


Kryteria normy:

  • gładkie obrysy części zewnętrznej (od strony kaletki),
  • równoległy przebieg włókien,
  • równomierna wysoka echogeniczność ścięgna w strefie prostopadłego przebiegu wiązki ultradźwięków,
  • gładkie obrysy części wewnętrznej (od strony stawowej) bez wyraźnego odsłaniania chrząstki stawowej,
  • równe zarysy warstwy kostnej głowy kości ramiennej. 
     
2. Przekrój podłużny przez ścięgno mięśnia  nadgrzebieniowego – obraz prawidłowy


Kryteria normy:

  • gładkie obrysy części zewnętrznej (od strony kaletki),
  • równoległy przebieg włókien aż do przyczepu obwodowego,
  • równomierna wysoka echogeniczność ścięgna w strefie prostopadłego przebiegu wiązki ultradźwięków,
  • gładkie obrysy części wewnętrznej (od strony stawowej) z wyraźną granicą przyczepu i chrząstki stawowej,
  • równe zarysy warstwy kostnej guzka większego i głowy kości ramiennej.
3. Przekrój podłużny przez ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego – obraz cieśni podbarkowej funkcjonalnej


Kryteria rozpoznania:

  • zachowana ciągłość ścięgna nadgrzebieniowego,
  • gładkie obrysy części zewnętrznej (od strony kaletki),
  • skrócenie profilu ścięgna z uniesieniem jego granicy zewnętrznej (zaokrąglenie linii kaletki podbarkowej), 
  • górna migracja głowy kości ramiennej,
  • skrócenie dystansu wyrostek barkowy–guzek większy,
  • kompresja strefy przyczepu dystalnego na guzku większym kości ramiennej. 
4. Przekrój poprzeczny przez ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego – obraz częściowej grubości uszkodzenia ścięgna od strony stawowej


Kryteria rozpoznania:

  • po stronie lewej zachowana zewnętrzna część ścięgna nadgrzebieniowego w części zewnętrznej (od strony kaletki),
  • ubytek włókien od strony stawowej – ciemna (hipoechogeniczna) strefa od strony kontaktu z głową kości ramiennej, po stronie p...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 11 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy