W artykule określono narzędzia badawcze zastosowane w pracy klinicznej, tj. skalę VAS, skalę Laitinena, wskaźnik NDI, wskaźnik ODI. Przedstawiono analizę chronologiczną zmiennej „nasilenie bólu” w skali VAS w porównywanych podgrupach, ocenę stopnia doświadczanego bólu określonego skalą Laitinena oraz zmiany stopnia niepełnosprawności pacjentów określonego wskaźnikami NDI i ODI w kolejnych interwałach czasowych badania klinicznego. Przedstawiono podsumowanie wyników z ocen porównawczych jednorodnych pod względem manifestacji klinicznej podgrup pacjentów z dyskopochodnymi zespołami bólowymi kręgosłupa leczonych dwiema różnymi metodami.
Dział: Fizjoterapia ortopedyczna
W artykule przedstawiono cele badania, omówiono materiał badawczy ze zwróceniem szczególnej uwagi na dążenie do osiągnięcia jednorodnych podgrup pacjentów. Przedstawiono kryteria włączenia pacjentów do badań i ich wykluczenia oraz omówiono strategię badawczą i szczegółowe procedury lecznicze zastosowane dla pacjentów leczonych metodą MDT i metodą klasyczną. Szczególną uwagę zwrócono na właściwą edukację pacjentów, która jest zasadniczym narzędziem pacjenta w radzeniu sobie z redukcją bieżącego epizodu dyskopochodnego zespołu bólowego kręgosłupa i stanowi podstawę do autoterapii, którą pacjent może zastosować w przypadku epizodów nawrotowych.
Choroba zwyrodnieniowa stawów to najpowszechniejsze schorzenie dotyczące układu ruchu. Do gabinetów fizjoterapeutycznych często trafiają pacjenci zmagający się z osteoartrozą, bo jak wynika z badań, dotyczy ona ponad połowy osób po 40. roku życia. Jednym z kluczowych zadań fizjoterapeuty jest wspieranie pacjentów w trakcie ich leczenia. Jak robić to efektywnie?