Dołącz do czytelników
Brak wyników

Temat miesiąca

4 września 2018

NR 85 (Lipiec 2017)

Czy plecy mogą boleć od rozmiaru piersi?

542

Doświadczenie kliniczne pokazuje, że pacjentki z dużym biustem częściej skarżą się na dolegliwości bólowe pleców. Podczas badania przedmiotowego można zauważyć pewien schemat zmian w posturze ciała tych kobiet, jednakże badania naukowe nie potwierdzają tej teorii.

Istotnym elementem budowy piersi jest aparat więzadłowy podtrzymujący ją na klatce piersiowej (rys. 1). Jest to regularnie rozmieszczona struktura włóknista składająca się z przegrody poziomej, wychodzącej wzdłuż piątego żebra z powięzi mięśnia piersiowego. Przegroda wygięta jest do góry i przekształca się w pionowe więzadła. Przegroda pozioma rozdziela anatomicznie tkanki piersi, dzieląc je na część górną i dolną. Warstwa górna mierzy 2–7 cm grubości, a warstwa dolna ma stałą grubość wynoszącą ok. 2 cm [1–3].

POLECAMY

Pod wpływem czynników, takich jak przyrost masy ciała, wiek czy niewłaściwa bielizna, aparat więzadłowy ulega rozluźnieniu (rys. 2). W tej sytuacji ciężar pociąga tkanki piersi ku dołowi.

Czy duży biust oznacza większe ryzyko bólu pleców

W 2012 r. przebadano 339 kobiet, sprawdzając rozmiar biustu i jego wpływ na bóle okolicy szyjno-barkowej [4]. Badane oceniały w skali wizualno-analogowej (VAS) poziom swoich dolegliwości, co później przeliczano statystycznie w korelacji do rozmiaru miseczki biustonosza. Autorzy badania doszli do wniosku, że nie występuje taka zależność. 

Rok później zbadano 51 kobiet w wieku pomenopauzalnym w poszukiwaniu przyczyn bólów odcinka piersiowego [5]. Wzięto pod uwagę takie czynniki, jak rozmiar biustonosza, jego właściwe dopasowanie oraz występowanie bólów. Wyniki również nie potwierdziły wpływu wielkości biustu oraz dopasowania bielizny na występowanie dolegliwości.

W kolejnym badaniu sprawdzano korelację rozmiaru biustu w stosunku do nasilenia bólu w odcinku piersiowym [6]. Tutaj również nie wykazano takiej zależności. Potwierdzono jednak silną zależność pomiędzy rozmiarem piersi a stopniem niedopasowania biustonosza. Kobiety z większym biustem miały tendencję do noszenia za małych staników, a kobiety z mniejszym do noszenia za dużych.

Nie wykazano również w badaniach znaczącego wpływu rozmiaru biustu na posturę kobiet [7].

Jednakże istnieją badania wykazujące znaczącą poprawę samopoczucia pacjentek po operacji zmniejszenia biustu [8]. 

Jak należy interpretować te wyniki? Z jednej strony pokazują one, że rozmiar biustu nie ma znaczenia, a z drugiej operacyjna redukcja masy piersi przynosi poprawę.

Dlaczego dotychczasowe badania nie wykazały wpływu wielkości piersi na dolegliwości bólowe

Rozmiar biustonosza określają dwie wartości: długość obwodu i wielkość miseczki. Wymiary obwodu podaje się w centymetrach lub calach. Przykładowo wymiar 70 w rozmiarówce kontynentalnej będzie równy wymiarowi 32 w rozmiarówce brytyjskiej i odpowiednio: 75 = 34, 80 = 36, 85 = 38… Wyjątek stanowi rozmiarówka francuska, gdzie do wymiaru podstawowego dodaje się 15 cm, czyli 70 = 85, 75 = 90, 80 = 95 itd.

Rozmiar miseczki oznaczany jest za pomocą liter, a wartości pomiędzy rozmiarami przyrastają odpowiednio co 2,5 cm w rozmiarówce brytyjskiej i co 2 cm w rozmiarówce kontynentalnej. Dodatkowo każda firma prowadzi własny system oznaczeń dla miseczek powyżej rozmiaru D.

Warto podkreślić, że wymiar miski zmienia się wraz ze zmianą obwodu biustonosza. Na przykład miseczka D dla obwodu 65 będzie przeznaczona dla kobiety z obwodem w biuście równym 84 cm. Ta sama miseczka D, ale dla obwodu 95 będzie przeznaczona dla kobiety z obwodem biustu 114 cm (rys. 3). Daje to 30 cm różnicy!

Daje to pole do wykonania rzetelnych badań naukowych opartych na obiektywnych pomiarach.

Czy piersi mogą wpływać na posturę

Więzadła mające pierwotnie podtrzymywać biust pociągają za powięź okalającą mięsień piersiowy większy. Może to spowodować ustawienie klatki piersiowej w „pozycji zamkniętej”, a także dalsze zmiany w posturze, takie jak wysunięcie głowy w przód czy ustawienie barków w rotacji do wewnątrz (rys. 4).

Czym jest zespół skrzyżowania górnego

W 1979 r. dr Vladimir Janda opisał zespół skrzyżowania górnego [9]. Jednostka ta charakteryzuje się brakiem równowagi w napięciu antagonistycznych grup mięśniowych w okolicy górnego tułowia i barków. Skutkuje to charakterystyczną postawą ciała, w której głowa i barki są wysunięte ku przodowi, a górna część pleców nadmiernie zaokrąglona. Niekiedy taką posturę określa się mianem „wdowiego garbu”.

Do grupy mięśni nadmiernie napiętych Janda zaliczał: mostkowo-obojczykowo-sutkowy, mięśnie piersiowe, część zstępującą mięśnia czworobocznego grzbietu oraz dźwigacz łopatki.

Do mięśni nadmiernie rozluźnionych: głębokie zginacze szyi, czworoboczny grzbietu – część wstępującą – oraz zębaty przedni.

Można przypuszczać, że u kobiet mających duże piersi zespół skrzyżowania górnego będzie występował częściej. Dodatkowe siły ciągnące powięź mięśnia piersiowego większego mogą przyczynić się do nasilenia zespołu lub wywołania go. Patrząc przez pryzmat obecnej wiedzy, można przypuszczać, że opisane zaburzenie nie będzie dotyczyło tylko mięśni, lecz także innych tkanek, takich jak nerwy, powięzi, torebki stawowe, a nawet naczynia krwionośne czy narządy wewnętrzne. Ograniczenie ruchomości klatki piersiowej może zmniejszyć pojemność wdechową płuc, a przez to rzutować na proces wentylacji. Tezy te wymagają jednak zweryfikowania w badaniach.

Jak pomóc pacjentce

Aby zaplanować skuteczny i kompleksowy proces terapii, warto odwołać się do struktury International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF). Międzynarodowa klasyfikacja funkcjonowania, niepełnosprawności i zdrowia przewiduje ocenę pacjenta na trzech poziomach: struktur i funkcji ludzkiego ciała, aktywności oraz uczestniczenia. Fizjoterapeuta może wpływać na każdy z nich.

Propozycja schematu postępowania z pacjentką cierpiącą na zespół skrzyżowania górnego w połączeniu z dużym biustem

Cele na poziomie struktur i funkcji ciała:
  1. Poprawa ruchomości klatki piersiowej oraz stawów kręgosłupa piersiowego. 
  2. Przywrócenie równowagi mięśniowej okolicy górnego tułowia i barków:
  • rozluźnienie mięśni nadmiernie napiętych oraz mobilizacja struktur je otaczających,
  • pobudzenie i wzmocnienie mięśni nadmiernie rozluźnionych.
Cele na poziomie aktywności:
  1. Odtworzenie prawidłowej postury oraz utrwalenie jej zarówno w statyce, jak i w dynamice.
  2. Poprawa wzorca oddechowego, jeśli jest zaburzony.
Cele na poziomie uczestniczenia:
  1. Właściwy dobór biustonosza,
  2. Poprawa samooceny pacjentki.

Czy postura wpływa na interakcje społeczne

W 2012 r. Amy Cuddy, profesor Harvard Business School, przeprowadziła badanie nad wpływem przyjmowania „otwartej postawy ciała” na skuteczność wystąpień publicznych [10]. Próba ta wykazała, że osoby przyjmujące przed przemówieniem pozycje dominujące, czyli otwarte, silne, były uznawane za bardziej kompetentne. Bezpośrednio przekładało się to na chęć ich zatrudnienia przez potencjalnego pracodawcę.

Z kolei badani, którzy przyjmowali „pozy zamknięte”, byli postrzegani jako mniej kompetentni i przez to kwalifikowani do zatrudnienia w drug...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 11 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy