Dołącz do czytelników
Brak wyników

Dziecko z obniżonym napięciem mięśniowym a kinesiotaping - opis przypadku

Artykuły z czasopisma | 7 stycznia 2013 | NR 35
31

Obniżone napięcie mięśniowe, nazywane wiotkością, u małego dziecka może skutkować wieloma nieprawidłowościami w szeroko rozumianym jego rozwoju, osiąganiu kolejnych umiejętności, a przez to – osiąganiu niezależności ruchowej. Część dzieci ma obniżone napięcie mięśniowe, które klasyfikowane jest jeszcze jako granica normy, ale nie jest to napięcie mięśniowe normalne, określane jako normotonia, lecz jest nazywane paratonią. Z kolei patologicznie obniżone napięcie mięśniowe nazywane jest hipotonią. Niezależnie od wielkości każde napięcie mięśniowe inne niż normotonia, w tym paratonia, w mniejszym lub większym stopniu negatywnie wpływa na rozwój ruchowy dziecka. Dziecko z odchyleniami od normy w zakresie napięcia

POLECAMY

mięśniowego w celu osiągnięcia kolejnych umiejętności ruchowych wdraża kompensacje, które generują patologiczne wzorce ruchowe. Patologiczne wzorce ruchowe wpływają nie tylko na jakość kolejnych umiejętności ruchowych, ale także na obraz postawy oraz jakość ruchu w przyszłości.

Do mogących się pojawić wcześniej (już w okresie pierwszego roku życia, podczas osiągania coraz to wyższych pozycji: czworacza, klęk, stanie, chodzenie) patologicznych zmian należy zaliczyć niekorzystne zmiany czynnościowe w zakresie m.in. układu stawowego (torebki, więzadła). Ponieważ okres noworodkowy i niemowlęcy są niezwykle istotne dla dalszego rozwoju, wczesne wdrożenie terapii neurorozwojowej jest niezbędne. Poniżej przedstawiono możliwość wykorzystania metody kinesiotapingu jako wspomagającej terapię dziecka małego.

Materiał i metody

Dziecko w wieku 11 miesięcy z opóźnieniem ruchowym (objawy niedojrzałości układu nerwowego) oraz z obniżonym napięciem mięśniowym. Na terapię metodą NDT-Bobath trafiło w wieku 8 miesięcy z rozwojem ruchowym na poziomie dziecka 3-miesięcznego. W wyniku wdrożonej terapii przez 3 miesiące osiągnięto poprawę w zakresie rozwoju ruchowego: dziecko osiągnęło etap nauki czworakowania (ok. 8. miesiąca prawidłowego rozwoju ruchowego). Podczas podporu na kończynach górnych w trakcie aktywności czworakowania zdiagnozowano problem z ustawieniem w stawach funkcjonalnych nadgarstkowych w postaci zgięcia dłoniowego zamiast grzbietowego, okresowo z niewielką pronacją w stawie łokciowym. Są to typowe skutki paratonii. Sytuacja taka mogła doprowadzić do bolesnego podwichnięcia stawu oraz uniemożliwić czworakowanie, a także siadanie bokiem na podpartej kończynie górnej oraz wszystkie inne czynności wymagające podporu na dłoni.

Terapia

Jako element wspomagający terapię metodą NDT-Bobath wdrożono kinesiotaping na staw nadgarstkowy lewej i prawej kończyny górnej.

Cel terapii:

Zwiększenie stabilności stawu nadgarstkowego, wsparcie ścięgien i więzadeł strony grzbietowej stawu nadgarstkowego.

Przebieg terapii:

Wdrożono oklejenie więzadłowe strony grzbietowej stawu nadgarstkowego lewego i prawego.

Opis aplikacji:

Plaster długości ok. 8 cm, szerokości 3 cm, nadgarstek w ustawieniu pośrednim; plaster chwycić oburą...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy