Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z praktyki gabinetu

7 kwietnia 2013

NR 38 (Kwiecień 2013)

Ocena braku kontroli wyprostu lędźwiowego odcinka kręgosłupa
Funkcjonalna ocena i terapia w oparciu o metodę Kinetic Control opis przypadku

0 863

Rolę aktywności fizycznej w dobie dzisiejszej cywilizacji trudno przecenić – ruch m.in. leczy i zapobiega chorobom. Wzrost zainteresowania wysiłkiem fizycznym niesie ze sobą szereg pozytywnych zmian – nie tylko dla jednostki [20]. Obserwuje się również spadek państwowych wydatków na rzecz opieki zdrowotnej [1].

Świadomość społeczeństwa w zakresie wpływu ruchu na stan zdrowia rośnie, czemu towarzyszy również zainteresowanie aktywnością sportową [20]. To sprawia, że droga po zdrowie wydaje się tylko pozornie łatwa, gdyż w praktyce często stwarza wiele problemów, co ilustruje poniższy przypadek dolegliwości bólowych okolicy lędźwiowej (low back pain).

POLECAMY

Opis przypadku

Mężczyzna w wieku 30 lat. Prowadzi aktywny tryb życia, uczęszczając rekreacyjnie na siłownię trzy razy w tygodniu. Po każdej jednostce treningowej, podczas której wykonywał klasyczny trening mięśni klatki piersiowej obejmujący ćwiczenie na ławeczce z maksymalnym obciążeniem 
(tzw. bench press) [7], pojawiały się dolegliwości bólowe lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Dolegliwości częściowo ustępowały po nocy przespanej w pozycji embrionalnej. Opisana sytuacja sugeruje powstawanie kompensacji (w trakcie wykonywania wyżej wspomnianego ćwiczenia bench press), w wyniku braku kontroli ruchu wyprostu w odcinku lędźwiowym. Niewydolność systemu czynnego (układ mięśniowy) skutkująca włączeniem elementów biernych (więzadła, torebka stawowa) w celu zabezpieczenia kręgosłupa lędźwiowego, może być utożsamiana z funkcjonalną niestabilnością [3–5].

Brak kontroli wyprostu

Układ mięśniowy odcinka lędźwiowego kręgosłupa został podzielony na trzy różne grupy pod względem funkcjonalnym [2, 6]. 

  1. Mięśnie stabilizujące układu lokalnego. Przyczyniają się do zwiększenia sztywności segmentu oraz do kontroli translacji segmentalnej [10]. Ich aktywność jest ciągła i niezależna od kierunku [11]. Co ciekawe, funkcjonują w systemie sprzężenia wyprzedzającego feedforward, tj. włączają się wcześniej niż adekwatne mięśnie generujące znaczne momenty obrotowe. 
  2. Mięśnie stabilizujące układu globalnego. Generują siły niezbędne do kontroli zakresu ruchu. Ich aktywność nie jest stała i zależy ściśle od kierunku ruchu [2, 6, 11]. 
  3. Mięśnie powierzchowne, tzw. globalne mobilizatory. Ostatnia grupa wyróżniana przez Comerforda. Ich celem jest generowanie siły i wykonanie ruchu. Charakteryzuje je wysoki próg pobudliwości. 

Jeżeli wspomniane grupy mięśni utracą swoją funkcję lub ich funkcja zostanie zmieniona, pojawia się dysfun...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!

Przypisy