Dołącz do czytelników
Brak wyników

Ograniczenia ruchomości stawu skokowego – propozycje terapii

Artykuły z czasopisma | 7 listopada 2015 | NR 66
14

Ćwiczenie 1: Trakcja stawu skokowego górnego

POLECAMY

  • Cel: Poprawa ruchomości stawu skokowego górnego, zmniejszenie napięcia tkanek okołostawowych, przygotowanie do mobilizacji.
  • Pozycja wyjściowa:

1. Podudzie dziecka ustabilizowane jest na stole pasem stabilizacyjnym.
2. Prawa dłoń terapeuty obejmuje kość skokową od strony przyśrodkowego łuku stopy, a lewa dłoń obejmuje kość piętową od strony bocznej.

  • Kierunek ruchu: Kość skokowa – dystalnie.
  • Zastosowanie: W przypadku ograniczonego zgięcia grzbietowego i podeszwowego w stawie skokowym górnym.
  • Liczba powtórzeń: W zależności od tolerancji pacjenta wykonuje się mobilizacje trwające od 7 sekund do 1,5 minuty, standardowo 3–5 powtórzeń.
  • Oczekiwany efekt: Poprawa zakresu ruchu w stawie skokowym górnym, rozluźnienie tkanek okołostawowych, przygotowanie do ćwiczeń i mobilizacji.

Ćwiczenie 2: Trakcja stawu skokowego dolnego

 

  • Cel: Poprawa ruchomości stawu skokowego dolnego, rozluźnienie tkanek okołostawowych.
  • Pozycja wyjściowa:

1. Dziecko w pozycji leżenia przodem, przodostopie leży na stole. W celu stabilizacji kość skokowa podparta jest woreczkiem z piaskiem.
2. Lewa dłoń terapeuty chwyta od strony brzusznej dystalną część podudzia dziecka, a kciuk obejmuje podudzie od strony bocznej.
3. Terapeuta umieszcza palce swojej prawej dłoni od strony podeszwowej stopy dziecka, obejmując kość piętową.
4. Przedramię terapeuty spoczywa na podudziu dziecka.

  • Kierunek ruchu: Kość piętowa – dystalnie.
  • Zastosowanie: W przypadku ograniczeń ruchu inwersji oraz ewersji stopy.
  • Liczba powtórzeń: W zależności od tolerancji pacjenta wykonuje się mobilizację trakcyjną trwającą od 7 sekund do 1,5 minuty, standardowo w 3–5 powtórzeniach.
  • Oczekiwany efekt: Przygotowanie do wmobilizacji stawowych i ćwiczeń, poprawa zakresu ruchomości stawu skokowego dolnego, rozluźnienie tkanek okołostawowych.

Ćwiczenie 3: Mobilizacja ślizgu brzusznego kości skokowej

 

  • Cel: Odtworzenie ślizgu brzusznego kości skokowej względem kości piszczelowej.
  • Pozycja wyjściowa:

1. Podudzie dziecka ustabilizowane jest pasem stabilizacyjnym na stole.
2. Stopa wystaje poza krawędź leżanki, a staw skokowy górny ustawiony jest w pozycji spoczynkowej.

  • Sposób wykonania ćwiczenia: Podudzie dziecka ustabilizowane jest pasem stabilizacyjnym na stole. Stopa wystaje poza krawędź leżanki, a staw skokowy górny ustawiony jest w pozycji spoczynkowej. Lewa dłoń terapeuty obejmuje kości stępu dziecka od strony przyśrodkowej stopy i wykonuje trakcję w stopniu pierwszym (kierunek: kość skokowa – dystalnie). Palec wskazujący lewej dłoni terapeuty ułożony jest na kości skokowej od strony grzbietowej. Prawa dłoń terapeuty ułożona jest na kości piętowej, bezpośrednio przy kości skokowej – palec wskazujący od strony strzałkowej, kciuk – od strony piszczelowej.
  • Kierunek ruchu: Kość skokowa – dobrzusznie.
  • Zastosowanie: W przypadku ograniczonego ruchu zgięcia podeszwowego.
  • Liczba powtórzeń: W zależności od tolerancji pacjenta wykonuje się mobilizacje trwające od 7 sekund do 1,5 minuty, standardowo 3–5 powtórzeń.
  • Oczekiwany efekt: Poprawa zakresu ruchu zgięcia podeszwowego w stawie skokowym górnym.

Ćwiczenie 4: Mobilizacja ślizgu grzbietowego kości skokowej

 

  • Pozycja wyjściowa:

1. Podudzie dziecka ustabilizowane na stole pasem stabilizacyjnym.
2. Stopa wystaje poza krawędź stołu.
3. Staw skokowy górny ustawiony w pozycji spoczynkowej.

  • Sposób wykonania ćwiczenia: Terapeuta lewą dłonią chwyta kość piętową od strony przyśrodkowej i wykonuje lekką trakcję (stopień I) w stawie skokowo-goleniowym. Prawa dłoń terapeuty obejmuje od strony przyśrodkowej kości stępu, kciuk ułożony od strony grzbietowej na kości skokowej.
  • Kierunek ruchu: Kość skokowa – dogrzbietowo.
  • Zastosowanie: W przypadku ograniczonego zgięcia grzbietowego stopy.
  • Liczba powtórzeń: W zależności od tolerancji pacjenta wykonuje się mobilizacje trwające od 7 sekund do 1,5 minuty, standardowo 3–5 powtórzeń.
  • Oczekiwany efekt: Poprawa zakresu ruchu zgięcia grzbietowego w stawie skokowym górnym.

Oznaczenie podpórki kości skokowej (orientacyjny podział stawu skokowego dolnego na komorę przednią i tylną od strony przyśrodkowej)
W celu palpacji podpórki kości skokowej stopa dziecka powinna być ustawiona w taki sposób, aby tworzyć z podudziem kąt 90°.

  • Sposób wykonania: Terapeuta przemieszcza swój palec od przyśrodkowej krawędzi podeszwowej strony stopy na wysokości kostki przyśrodkowej w kierunku proksymalnym. 

Pierwszą napotkaną strukturą kostną będzie podpórka kości skokowej.

Oznaczenie dna zatoki stępu (orientacyjny podział stawu skokowego dolnego na komorę przednią i tylną od strony bocznej)

  • Sposób wykonania: Stopa dziecka ustawiona w pozycji pośredniej. Terapeuta układa swój palec wskazujący na brzegu przednim kostki bocznej, a następnie powoli przesuwa go w kierunku podeszwy stopy. D...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy