Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z praktyki gabinetu

29 października 2017

NR 32 (Październik 2012)

Program usprawniania pacjenta z doleglowościami w obrębie obręczy barkowej

0 2142

Dolegliwości bólowe w obrębie obręczy barkowej to problem dotykający dziś wielu ludzi. Bagatelizowanie go może prowadzić do poważnych, nieodwracalnych uszkodzeń struktur aparatu ruchu, skutkujących silnym bólem oraz znacznym ograniczeniem ruchomości.

Problem dolegliwości bólowych w obrębie obręczy barkowej odzwierciedla się nie tylko strukturalnie, ma także ogromny wpływ na jakość życia, stan psychiczny pacjenta, co z kolei oddziałuje zarówno na jego życie prywatne, jak i zawodowe. Popularny i często opisywany zespół bolesnego barku to pojęcie, które może obejmować wiele dysfunkcji tego regionu.
Bóle barku bez wcześniejszych przyczyn urazowych są często powodem zespołu ciasnoty przestrzeni podbarkowej (impingement syndrome). Nazywa się tak dysfunkcję barku spowodowaną przewlekłym uciskiem struktur znajdujących się w świetle przestrzeni podbarkowej: kaletki podbarkowej, pierścienia rotatorów, ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego. Przyczyną ucisku jest zmniejszenie wymiarów przestrzeni podbarkowej lub zwiększenie ciś‑
nienia w jej świetle. Meyer w 1931 r. starał się tłumaczyć mechanizm powstawania tych dolegliwości, podając jako przyczynę zmniejszenie odległości między wyrostkiem barkowym a guzkiem większym kości ramiennej. Następnie w 1971 r. Carlsson podjął próby wyjaśnienia mechanizmu powstawania tego zespołu. W 1972 r. Neer udowodnił, że za ucisk struktur zawartych w przestrzeni podbarkowej odpowiedzialna jest nie tylko budowa wyrostka barkowego, ale również zmiany morfologiczne: więzadła kruczo-barkowego stawu barkowo-obojczykowego i dalszego końca obojczyka. Neer zaproponował także klasyfikację tego problemu, dzieląc ją na trzy stadia:

POLECAMY

  • I stadium: dotyczy pacjentów zazwyczaj poniżej 25. roku życia, charakteryzuje się występowaniem odwracalnych zmian zapalnych kaletki podbarkowej i pierścienia rotatorów, skuteczne jest tutaj leczenie zachowawcze,
  • II stadium: dotyczy głównie pacjentów w wieku 25–40 lat, charakteryzuje się zmianami o charakterze nieodwracalnym – postępujące zwłóknienia kaletki i stożka rotatorów, z częściowym uszkodzeniem ścięgien; leczenie zachowawcze lub operacyjne,
  • III stadium: dotyczy pacjentów w wieku powyżej 40 lat, występuje tu nasilenie objawów stwierdzonych w stadium II,
  • dochodzi do uszkodzenia stożka rotatorów lub nawet całkowite przerwanie ciągłości ścięgien mięśni wchodzących w jego skład, widoczne są zmiany wytwórcze w stawie barkowo-obojczykowym oraz guzka większego kości ramiennej.

Kolejnym problemem występującym w obrębie...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!

Przypisy