Dołącz do czytelników
Brak wyników

COVID-19 - terapia i najnowsze zalecenia

21 czerwca 2021

NR 127 (Czerwiec 2021)

Rehabilitacja ambulatoryjna i domowa ozdrowieńców po przebytym COVID-19 finansowana przez NFZ

41

Zarządzeniem Prezesa NFZ nr 78/2021/DSOZ z dnia 26 kwietnia 2021 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie zasad sprawozdawania oraz warunków rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 wprowadzono nowe świadczenie, tj. rehabilitację ambulatoryjną dla pacjentów po przebytej chorobie COVID-19. Zarządzenie to wprowadza nowe produkty rozliczeniowe w fizjoterapii ambulatoryjnej i domowej dla świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19.

Głównym celem utworzonego przez Ministerstwo Zdrowia programu fizjoterapii dla osób po przebyciu COVID-19 jest wspomaganie pełnego powrotu do zdrowia i aktywności (w tym zawodowej) osób po przebyciu COVID-19. Cele szczegółowe programu obejmują: poprawę tolerancji wysiłku fizycznego, zmniejszenie natężenia objawów związanych z przebyciem COVID-19 oraz edukację ozdrowieńców w zakresie samodzielnego radzenia sobie z objawami związanymi z przebyciem COVID-19. 

POLECAMY

Rehabilitacja ambulatoryjna

Podmiotami mogącymi udzielać świadczeń w ramach przedmiotowego programu są podmioty wykonujące działalność leczniczą odpowiadającą realizacji fizjoterapii ambulatoryjnej, wpisane do rejestrów podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Program realizowany jest przez podmioty spełniające wymagania określone w programie, posiadające podpisaną umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia na rea­lizację świadczeń w zakresie fizjoterapii ambulatoryjnej. Udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w przedmiotowym zakresie jest realizowane na podstawie skierowania od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego (zarówno lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, jak i specjalisty).
Świadczeniem programu rehabilitacji ambulatoryjnej obejmuje się pacjentów, którzy przebyli COVID-19. Rozpoczęcie rehabilitacji następuje w terminie do sześciu miesięcy od zakończenia leczenia COVID-19. Termin wizyty fizjoterapeutycznej pierwszorazowej wyznacza się nie wcześniej niż w terminie 14 dni od dnia uzyskania pozytywnego wyniku zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Klinicznym kryterium kwalifikacji pacjentów do objęcia świadczeniem jest występowanie duszności, która negatywnie wpływa na aktywność pacjentów – w skali mMRC (modified Medical Research Council) wynik ≥ 1 (0–4). Realizacja programu podstawowego dla pacjentów, u których występuje nieznaczne pogorszenie tolerancji wysiłku fizycznego, a w skali duszności mMRC (modified Medical Research Council) uzyskany wynik to ≥ 1, obejmuje: 

  • wizytę fizjoterapeutyczną wstępną, 
  • wizytę terapeutyczną – indywidualnie w ramach potrzeb świadczeniobiorcy,
  • wizytę fizjoterapeutyczną końcową – przeprowadzoną po sześciu tygodniach od wizyty wstępnej.

Realizacja programu rozszerzonego dla pacjentów, u których występuje pogorszenie tolerancji wysiłku fizycznego, a w skali duszności mMRC (modified Medical Research Council) 
uzyskany wynik to ≥ 2 (0–4), obejmuje: 

  • wizytę fizjoterapeutyczną wstępną, 
  • wizytę terapeutyczną – częstotliwość ustalana indywidualnie, wynosi jednak nie więcej niż trzy razy w tygodniu przez sześć tygodni, 
  • wizytę fizjoterapeutyczną końcową – przeprowadzoną po sześciu tygodniach od wizyty wstępnej.

W przypadkach medycznie uzasadnionych dopuszcza się realizację jednej dodatkowej wizyty fizjoterapeutycznej w trakcie trwania programu.
Wizyta fizjoterapeutyczna wstępna obejmuje: 

  • badanie podmiotowe: 
  • wywiad w zakresie występowania: 
    – chorób współistniejących, 
    – przeciwwskazań do fizjoterapii, 
  • ocenę natężenia objawów zgłaszanych przez pacjenta, w tym: 
    – duszności – zmodyfikowana skala Borga (0–10), mMRC (0–4),
    – zmęczenia – MFIS;
  • badanie przedmiotowe: 
  • ocenę wzorca oddechowego, częstości oddechów, 
  • ocenę siły mięśniowej (manualnie lub z wykorzystaniem metod obiektywnych, np. dynamometru ręcznego), 
  • badanie ciśnienia tętniczego krwi, 
  • pulsoksymetrię, 
  • uwzględnienie badań dodatkowych przekazanych przez pacjenta, 
  • ocenę tolerancji wysiłku fizycznego (6MWT lub ISWT lub 6MST lub 30CST) – dobór testu w zależności od ogólnego stanu chorego i możliwości technicznych;
  • ocenę sprawności fizycznej (SPPB); 
  • określenie programu fizjoterapii.

Wizyta terapeutyczna obejmuje co najmniej cztery procedury z listy podstawowych procedur stanowiących załącznik nr 1, w tym jedną procedurę związaną z edukacją pacjenta.
Wizyta fizjoterapeutyczna końcowa obejmuje: 

  • ocenę natężenia objawów (duszność – zmodyfikowana skala Borga, mMRC; zmęczenie – MFIS); 
  • ocenę tolerancji wysiłku fizycznego (6MWT lub ISWT lub 6MST lub 30CST) – dobór testu w zależności od ogólnego stanu chorego i możliwości technicznych; 
  • ocenę sprawności fizycznej (SPPB); 
  • zalecenia;
  • przekazanie informacji do lekarza kierującego o zastosowanym leczeniu i jego efektach.

Niezbędny personel – fizjoterapeuta w wymiarze co najmniej jednego etatu w zadeklarowanym czasie pracy gabinetu. Ponadto wymagane jest zapewnienie nadzoru magistra fizjoterapii posiadającego co najmniej trzyletnie doświadczenie w zawodzie fizjoterapeuty. Na jeden etat przeliczeniowy fizjoterapeuty w ciągu jednego dnia pracy możliwa jest realizacja świadczeń u nie więcej niż 14 świadczeniobiorców.
Jeśli chodzi o niezbędny sprzęt w zakładzie rehabilitacji, to wymagane jest posiadanie:

  • pulsoksymetru napalcowego, 
  • pulsometru (pomiar tętna w czasie wysiłku), 
  • aparatu do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi, 
  • stopera, 
  • korytarza o długości min. 30 m lub stepu (wysokość nie mniej niż 20 cm), 
  • sprzętu do treningu o zmiennym oporze, 
  • cykloergometru.

Rehabilitacja w warunkach domowych

Zarządzeniem Prezesa NFZ nr 78/2021/DSOZ z dnia 26 kwietnia 2021 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie zasad sprawozdawania oraz warunków rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 wprowadzono także rehabilitację w warunkach domowych dla pacjentów po przebytej chorobie COVID-19. Podmiotami mogącymi udzielać świadczeń w ramach przedmiotowego programu są podmioty wykonujące działalność leczniczą odpowiadającą realizacji fizjoterapii domowej, wpisane do rejestrów podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Program jest realizowany przez podmioty spełniające wymagania określone w programie, posiadające podpisaną umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia na realizację świadczeń w zakresie fizjoterapii domowej. Udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w przedmiotowym zakresie jest realizowane na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego (zarówno lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, jak i specjalisty).
Świadczeniem programu obejmuje się pacjentów, którzy przebyli COVID-19. Rozpoczęcie rehabilitacji następuje w terminie do sześciu miesięcy od zakończenia leczenia COVID-19. Termin wizyty fizjoterapeutycznej pierwszorazowej wyznacza się nie wcześniej niż w terminie 14 dni od dnia uzyskania pozytywnego wyniku zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Klinicznymi kryteriami kwalifikacji pacjentów do objęcia świadczeniem są: 

  • niemożność dotarcia świadczeniobiorcy – ze względu na brak możliwości samodzielnego poruszania się – do świadczeniodawców udzielających świadczeń w ramach programu fizjoterapii ambulatoryjnej dla osób po przebyciu COVID-19;
  • 3–9 w skali oceny funkcjonalnej (0–10), z wykorzystaniem oceny siły mięśniowej MRC (0–5); 
  • duszność – w skali mMRC wynik ≥1 (0–4) lub 
  • zespół słabości nabyty podczas pobytu na OIT (ang. ICU Acquired Weakness).
     
Realizacja programu obejmuje: 
  • wizytę fizjoterapeutyczną wstępną; 
  • wizyty terapeutyczne – częstotliwość ustalana indywidualnie, wynosi jednak nie więcej niż trzy razy w tygodniu przez sześć tygodni, 
  • wizytę fizjoterapeutyczną końcową – przeprowadzoną po sześciu tygodniach od wizyty wstępnej. 
 

W przypadkach medycznie uzasadnionych dopuszcza się realizację jednej dodatkowej wizyty fizjoterapeutycznej w trakcie trwania programu.



Wizyta fizjoterapeutyczna wstępna obejmuje: 

  • badanie podmiotowe: 
  • wywiad w zakresie występowania: 
    – chorób współistniejących, 
    – przeciwwskazań do fizjoterapii, 
  • ocenę natężenia objawów zgłaszanych przez pacjenta, w tym: 
    – duszności – zmodyfikowana skala Borga (0–10), mMRC,
    – zmęczenia – MFIS;
  • badanie przedmiotowe: 
  • ocenę wzorca oddechowego, częstości oddechów, 
  • ocenę siły mięśniowej (manualnie lub z wykorzystaniem metod obiektywnych, np. dynamometru ręcznego), 
  • badanie ciśnienia tętniczego krwi, 
  • pulsoksymetrię, 
  • uwzględnienie badań dodatkowych przekazanych przez pacjenta,
  • ocenę tolerancji wysiłku fizycznego – dobór testu w zależności od ogólnego stanu chorego i możliwości technicznych; 
  • inne testy w zależności od stanu chorego (np. skala Barthel); 
  • określenie programu fizjoterapii.

Wizyta terapeutyczna obejmuje co najmniej cztery procedury z listy podstawowych procedur stanowiących załącznik nr 1, w tym jedną procedurę związaną z edukacją pacjenta.
Wizyta fizjoterapeutyczna końcowa obejmuje: 

  • ocenę natężenia objawów (duszność – zmodyfikowana skala Borga, mMRC; zmęczenie – MFIS); 
  • ocenę tolerancji wysiłku fizycznego – dobór testu w zależności od ogólnego stanu chorego i możliwości technicznych, 
  • ...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy