Dołącz do czytelników
Brak wyników

Nowoczesne metody fizjoterapii

22 września 2020

NR 119 (Wrzesień 2020)

Terapia TECAR. Na czym polega innowacyjna metoda leczenia schorzeń układu ruchu?

36

Nowoczesna fizjoterapia stawia na kompleksowość i bezpieczeństwo pacjenta. Postęp technologiczny pozwolił terapeutom na efektywne łączenie rehabilitacji ruchowej z cennymi właściwościami bodźców fizykalnych. Przykładem może być terapia TECAR – prawdziwa nowość w zakresie leczenia problemów narządu ruchu, która od pewnego czasu odnotowuje znaczący wzrost popularności w przypadkach kontuzji sportowych czy popularnych dolegliwości bólowych.

Czym jest terapia TECAR?

Mianem terapii TECAR określa się jeden z zabiegów fizykoterapeutycznych, który w praktyce jest całkowicie nowatorskim sposobem wykorzystania diatermii krótkofalowej – prądu naprzemiennego, który charakteryzuje się zakresem fal o częstotliwości fali radiowej (tj. od 300 kHz do 1 MHz). Impuls elektryczny jest generowany przez specjalnie zaprojektowane urządzenia. Wytworzona w terapii TECAR fala stanowi formę ładunku energetycznego, który w trakcie wykonywanego zabiegu jest przekazywany do organizmu pacjenta za pomocą wspomnianego urządzenia. To natomiast powoduje pobudzenie metabolizmu do przeprowadzenia szeregu procesów regeneracyjnych, które mają na celu szybszą odnowę obszaru objętego patologią i przywrócenie niezbędnej równowagi. 
Właściwości terapii TECAR są oparte na czterech podstawowych efektach. Wielotorowe działanie tej metody pozwala w kompleksowy sposób polepszyć dotychczasowy stan pacjenta, a przede wszystkim skrócić czas jego powrotu do pełnego zdrowia. Prezentowany model diatermii krótkofalowej może być wykorzystany jako cenne uzupełnienie terapii ruchowej czy rozmaitych metod terapeutycznych, a dzięki wielowymiarowemu oddziaływaniu na organizm wspomoże mechanizmy naprawcze uszkodzonych tkanek.

POLECAMY

Efekty działania terapii TECAR

  1. Biostymulacja tkanek – generowany prąd elektryczny jest nośnikiem energii powodującej nasilenie transferu elektrolitów w obrębie komórek, co może prowadzić do odzyskania zaburzonej równowagi kwasowo-zasadowej. Następstwem tego działania jest wzrost tempa przemiany materii i nasilenie pracy metabolizmu, co jednocześnie zwiększa intensywność procesów ukierunkowanych na odnowę stanu i funkcjonalności komórek.
  2. Niwelowanie dolegliwości bólowych – zakres fal prądu generowanego w terapii TECAR w znaczącym stopniu ogranicza przekazywanie informacji nerwowej o charakterze bólowym. Pacjenci w niedługim czasie po zabiegu zaczynają odczuwać poprawę własnego stanu. Dotychczasowy ból ulega wyraźnemu osłabieniu, a po kilku sesjach zazwyczaj ustępuje.
  3. Zmniejszenie obrzęku i ograniczenie stanu zapalnego – jednym z efektów stymulacji tkanek prądem jest intensyfikacja przekrwienia i rozszerzenia naczyń krwionośnych. W efekcie następuje wzmożenie transportu niezbędnych składników odżywczych do miejsc, które mogą być wyraźnie niedokrwione (np. przez utrzymującą się opuchliznę). Wywołanie efektu pobudzenia metabolizmu tkanek powoduje stopniowe zmniejszenie obecnego stanu zapalnego i ograniczenie związanych z nim efektów (np. zmniejszenie nadmiernej ciepłoty czy redukcja przesadnej tkliwości).
  4. Normalizacja patologicznego napięcia mięśniowego – jedną z głównych właściwości diatermii krótkofalowej jest wzrost temperatury tkankowej, co w połączeniu ze wspomnianą intensyfikacją przekrwienia powoduje znaczną poprawą transportu tlenu do mięśni. Uszkodzenia tkanki mięśniowej, którym często towarzyszą rozmaite zwłóknienia bądź patologiczne przykurcze, bardzo często przejawiają oznaki zaburzonego natlenowania. Terapia TECAR dzięki rozszerzeniu światła naczyń krwionośnych rozluźnia tkanki, łagodzi dolegliwości bólowe i przywraca prawidłowe napięcie struktur mięśniowych.

Jak i kiedy stosować terapię TECAR?

Terapia TECAR jest znacznie bezpieczniejsza niż klasyczna diatermia krótkofalowa. Połączenie prądu naprzemiennego z falą radiową ogranicza ryzyko przegrzania tkanek, które może skutkować ich trwałym uszkodzeniem. Co więcej, do zabiegów wykorzystuje się specjalny krem. Oprócz tego, że zapewnia on tkankom dodatkową ochronę, jest on niezbędny dla zagwarantowania efektywnego przepływu energii do wnętrza organizmu. Ponadto zawiera liczne składniki odżywcze, które potęgują regeneracyjny charakter zabiegu.
Terapia TECAR wykorzystuje dwa tryby pracy, których zastosowanie jest uzależnione od rodzaju schorzenia i tkanek objętych procesem patologicznym. Tryb kondensacyjny (tzw. pojemnościowy) jest wykorzystywany w urazach tkanek miękkich, które charakteryzuje duży stopień uwodnienia 
(tj. struktur mięśniowych, elementów układu krwionośnego i limfatycznego). Z kolei tryb rezystywny (oporowy) jest polecany w przypadku terapii tkanek twardych, które odznaczają się mniejszą zawartością wody (tj. struktur chrzęstnych, kostnych, ścięgnistych i więzadłowych).
Zabiegi wykorzystujące terapię TECAR są rekomendowane nie tylko w przypadku przewlekłego stanu schorzenia. W przypadku fazy ostrej należy zastosować model pulsacyjny, którego działanie opiera się na przerywanym dawkowaniu energii – terapeuta ma możliwość samodzielnego określenia czasu trwania impulsu i przerwy. Dzięki temu ryzyko zaostrzenia aktualnego stanu pacjenta zostaje praktycznie wyeliminowane. 

Jakie są wskazania do terapii TECAR? 

Oto kilka najczęstszych problemów w obrębie narządu ruchu, których leczenie może zostać usprawnione dzięki generowanej i dostarczanej do tkanek energii.

Kontuzje sportowe i regeneracja potreningowa
Osoby ćwiczące rekreacyjnie i profesjonalni zawodnicy sportowi mogą wykorzystać terapię TECAR do usprawnienia procesu odnowy po wyczerpujących treningach. Nic również nie stoi na przeszkodzie, aby zabiegi te stały się formą uzupełnienia rehabilitacji ruchowej czy terapii manualnej.
Parametry zabiegowe:

  • tryb pracy – pojemnościowy,
  • moc leczenia – od 10 do 60 AV,
  • czas zabiegu – od 60 do 80 min.

Masaż sportowy za pomocą terapii TECAR jest zwykle wykorzystywany w obrębie kończyn dolnych. Pod brzuchem pacjenta umieszcza się nakremowaną płytkę bierną. Niewielką ilość kremu nakłada się też na pośladek, tylną powierzchnię uda, łydkę i stopę. Po założeniu dużej nakładki na głowicę ustawia się moc wyjściową na aparacie (15 AV), a następnie wykonuje okrężne ruchy od pośladka do łydki. W przypadku stopy należy zmienić nakładkę na średnią. Każdą część kończyny dolnej opracowuje się od 3 do 5 min, stopniowo zwiększając moc leczenia w aparacie.
W drugiej części zabiegu poleca się pacjentowi przejście do pozycji leżenia na plecach. Tym razem płytkę bierną umieszcza się pod odcinkiem lędźwiowym. Procedurę masażu rozpoczyna się od brzucha i kończy na przedniej powierzchni podudzia. W trakcie zabiegu kończyna dolna powinna być równomiernie zaczerwieniona i rozgrzana, co stanowi wyznacznik prawidłowo przeprowadzonej terapii. 

Zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych
Występowanie zmian zwyrodnieniowych może dotyczyć każdego, a ich przyczyny są naprawdę rozmaite – począwszy od nadmiernej eksploatacji narządu ruchu na drodze treningów, przez niewłaściwą dietę i obciążanie poprzez przesadną masę ciała, a skończywszy na fizjologicznym spadku wytrzymałości połączeń stawowych na drodze postępującego procesu starzenia się organizmu.
Parametry zabiegowe:

  • tryb pracy – oporowy,
  • moc leczenia – od 10 do 20 AV,
  • czas zabiegu – 10 min.

Nakremowaną płytkę bierną umiejscawia się pod udem pacjenta, który znajduje się w pozycji siedzącej. Następnie nakłada się krem na staw kolanowy, a głowice wyposaża w małą nakładkę. Po ustawieniu wyjściowej mocy 10 AV wykonuje się okrężne ruchy w obrębie okolicy rzepki, szpary stawowej i dołu podkolanowego. W drugiej części zabiegu terapeuta przykłada głowicę do własnej ręki, a II i III palcem opracowuje troczki wraz ze szparą stawową.

Dolegliwości bólowe kręgosłupa
Nie będzie zaskoczeniem, że ...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 11 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy