Dołącz do czytelników
Brak wyników

Uszkodzenia kończyny dolnej oraz górnej w tenisie ziemnym

Artykuły z czasopisma | 19 lipca 2018 | NR 68
0 1840

Obok sportów kontaktowych uznawanych za najbardziej kontuzjogenne, takich jak: hokej, koszykówka, piłka nożna, piłka ręczna lub zapasy, na liście znalazł się również tenis ziemny. Urazy spotykają graczy bez względu na wiek i stopień zaawansowania w grze. Zdecydowana większość urazów w tenisie ziemnym to urazy natury przeciążeniowej. 
Choć wydawałoby się, że podczas gry najwięcej zależy od pracy rąk, to najczęściej dochodzi do urazów kończyn dolnych, a w drugiej kolejności kończyn górnych. 

Tenis ziemny jest dyscypliną sportu uprawianą przez wiele osób na całym świecie. Wymaga od zawodnika wszechstronnego przygotowania fizycznego. Jest to dyscyplina charakteryzująca się ciągłym ruchem, nagłymi i częstymi zmianami kierunku biegu oraz przyspieszeniami i hamowaniem na krótkich odcinkach. Tenisistom stawia się coraz większe wymagania. Szybkość i siła gry w ostatnich latach ogromnie się zwiększyła. Preferowany jest agresywny i ofensywny styl gry. Powoduje to, że najważniejsze znaczenie ma odpowiedni poziom przygotowania fizycznego już w początkowej fazie szkolenia. Zauważono, że współczesny tenis wymaga ogromnych nakładów energii na siłę środka (core stability). Energia wymagana do odbicia piłki wyzwalana jest przez połączone ze sobą: kończyny dolne, biodra, tułów, obręcz barkowa, łokcie i nadgarstki. Dla jakości uderzenia najważniejsza jest odpowiednia kolejność włączania się poszczególnych komponentów. Tylko przy zachowaniu odpowiedniej kolejności siła może być przeniesiona do kończyny górnej. Badania wykazały, że 51% całkowitej energii kinetycznej oraz 54% całkowitej siły generowana jest przez nogi, biodra i tułów. Na przestrzeni ostatnich lat zauważono ogromne przyspieszenia i rotacje na poziomie bioder oraz tułowia. Jeżeli któryś z elementów jest zaburzony, dochodzi do przeciążenia ogniw końcowych, jakimi jest łokieć i nadgarstek. W czasie transmisji telewizyjnych z meczów tenisowych często widać interwencje fizjoterapeuty w trakcie przerw medycznych. Poniżej zostaną omówione najczęściej występujące urazy kończyn dolnych oraz kończyn górnych [1, 2].

POLECAMY

Łokieć tenisisty

Schorzenie to spowodowane jest zapaleniem nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Zmiany dotyczą prostowników promieniowych nadgarstka. Stan ten dotyczy nie tylko tenisistów, ale też osób wykonujących powtarzalne i nadmiernie obciążone ruchy wyprostne nadgarstka, np. informatycy, sekretarki, mechanicy itp. Zapalenie dokucza częściej amatorom, którzy rozpoczęli grę w późniejszym wieku. Inaczej schorzenie to nazywane jest łokciem łucznika lub łokciem rzucających. Pojawiający się ból może promieniować do tylnej powierzchni przedramienia, nadgarstka oraz grzbietowej powierzchni ręki. Często pojawiają się nagłe silne kłucia. Do powstawania zapalenia przyczynia się nieprawidłowa technika, a konkretnie sztywny nadgarstek z tendencją do zgięcia grzbietowego podczas uderzenia rakietą. Powoduje to nadmierne przeciążanie prostowników nadgarstka. Według Cyriaxa wyróżnia się cztery typy łokcia tenisisty:

  • typ I – nadkłykciowy – uszkodzenie występuje na przyczepie m. prostownika długiego nadgarstka – 1% wszystkich przypadków (zdj. 1A),
  • typ II – przyczep – na przyczepie m. prostownika krótkiego nadgarstka – 90% wszystkich przypadków (zdj. 1B),
  • typ III – ścięgno – m. prostow...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!

Przypisy