Dołącz do czytelników
Brak wyników

ZASTOSOWANIE TERAPII MANUALNEJ U DZIECI. DZIECKO Z ARTROGRYPOZĄ – FIZJOTERAPIA PO OPERACJI STAWU BIODROWEGO. OPIS PRZYPADKU

Artykuły z czasopisma | 6 września 2012 | NR 31
0 667

Artrogrypoza (arthrogryposis multiplex congenita – AMC) jest niepostępującym zespołem nerwowo-mięśniowym rozpoznawanym po urodzeniu. Charakteryzuje się przykurczami znacznego stopnia, osłabieniem i zwłóknieniem mięśni. Definiuje się ją jako zespół, w którym występują przykurcze w dwóch lub więcej obszarach ciała. Jest diagnozowana w jednym przypadku na 3000 urodzeń.

Etiologia AMC nie jest do końca poznana. Niektóre przypadki są uwarunkowane genetycznie, natomiast „klasyczna artrogrypoza”, czyli amyoplasia, która występuje u 43% pacjentów, jest zespołem o nieznanej etiologii [4]. Wiadomo jedynie, że do powstania przykurczów przyczynia się mała ruchliwość płodu. Osłabienie mięśni może być wynikiem patologii w obrębie komórek rogów przednich rdzenia kręgowego. W perspektywie może to oznaczać dla dziecka znacznego stopnia niepełnosprawność. Upośledzenia aktywności dotyczą zarówno lokomocji, jak i czynności dnia codziennego i skutkują ograniczeniem uczestnictwa w życiu społecznym. Praca z dzieckiem chorym na AMC jest dla fizjoterapeuty dużym wyzwaniem. Należy tu wykorzystać wiedzę z zakresu biomechaniki oraz etapów prawidłowego rozwoju, aby osiągnąć maksymalne możliwości funkcjonalne dziecka-pacjenta. W procesie usprawniania wykorzystuje się zarówno metody neurofizjologiczne, takie jak: leczenie neurorozwojowe (neurodevelopmental treatment bobath – NDT-Bobath) czy metodę Vojty, natomiast w okresie późniejszym również metodę torowania nerwowo-mięśniowego (prorioceptive neuromuscular facilitation – PNF). Niniejszy artykuł poświęcono jednak możliwościom wykorzystania terapii manualnej wg koncepcji Maitlanda w przypadku postępowania pooperacyjnego z dzieckiem chorym na AMC.

POLECAMY

STAN AKTUALNY

Dziewczynka w wieku 2 lat i 7 miesięcy z rozpoznaną AMC. Przyczyną zabiegu operacyjnego było zwichnięcie lewego stawu biodrowego. Wykonano operację rekonstrukcyjną lewego stawu biodrowego z osteotomią kości biodrowej i kości udowej. Jednocześnie korygowano ustawienie obu stóp końsko-szpotawych.

HISTORIA

Urodzona w 37. tygodniu życia płodowego przez cesarskie cięcie ze względu na ułożenie miednicowe, waga 2230 g, długość ciała 43 cm, 9 pkt w skali Apgar. Przebieg ciąży powikłany: macica dwurożna z częściową przegrodą, krwawienie w I i II trymestrze ciąży, w III trymestrze u matki wystąpiła cukrzyca. Leczenie ograniczono do diety. Obserwowano również małą ruchliwość płodu. Deformacje stawów po urodzeniu obejmowały: stopy końsko-szpotawe, podwichnięcie w stawie biodrowym prawym oraz zwichnięcie w stawie biodrowym lewym. Ustawienie kończyn górnych w pozycji supinacyjnej w odwiedzeniu, rotacji zewnętrznej z odwróceniem przedramienia oraz przywiedzeniem dołokciowym i zgięciem d...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!

Przypisy