Dołącz do czytelników
Brak wyników

Anatomia palpacyjna okolicy barkowej

Artykuły z czasopisma | 12 stycznia 2018 | NR 62
0 5851

Nikogo nie trzeba przekonywać do tego, że anatomia palpacyjna stanowi podstawę wszelkiej terapii manualnej. Nie sposób precyzyjnie przeprowadzić zabiegu uwolnienia punktu spustowego w mięśniu, manipulacji powięzi czy mobilizacji stawu, nie znając przebiegu mięśnia, granic przegród powięziowych lub ukształtowania powierzchni stawowej, która determinuje kierunek ślizgu stawowego. Ogromnym ułatwieniem w nauce anatomii palpacyjnej jest posługiwanie się przekrojami poprzecznymi ciała w oparciu o kostne punkty odniesienia. Ze względu na jednoczesną dostępność do różnych stref przekroju poprzecznego obręczy barkowej palpację opisaną w niniejszym artykule przeprowadzono w pozycji siedzącej pacjenta.

Poziom obojczyka

Stosunkowo łatwo wyczuwalne, nawet u otyłego pacjenta, są obojczyk i sąsiednie jego stawy: staw mostkowo-obojczykowy i obojczykowo-barkowy. Palpację rozpoczyna się od środkowej części obojczyka, wyczuwając jego brzeg górny i dolny. Kierując się w stronę linii pośrodkowej ciała, obojczyk traci swój owalny kształt i przechodzi w wypłaszczenie dochodzące do szpary stawu mostkowo-obojczykowego. Ruch w szparze stawowej można wyczuć, kładąc dwa palce (II i III) odpowiednio na powierzchni górnej części przymostkowej obojczyka i rękojeści mostka, a drugą ręką wykonując na przemian ruch odwodzenia i przywodzenia horyzontalnego badanej kończyny. Wyczuwa się otwieranie i zamykanie szpary stawowej, widoczne zewnętrznie jako poszerzanie V utworzonego przez palce kontrolne.

POLECAMY

W kierunku bocznym palpacja obojczyka doprowadza do stawu obojczykowo-barkowego, którego szparę stawu kontroluje się w podobny sposób, ale tym razem palce spoczywają na końcu barkowym obojczyka i wyrostku barkowym. Aby wyczuć grę stawową w tym stawie, drugą ręką wykonuje się ruch rotacji wewnętrznej ramienia aż do pozycji ręki za plecy pacjenta (otwieranie stawu – poszerzenie szpary stawu z niewielką komponentą rotacyjną wyrostka barkowego) i ruch przywiedzenia horyzontalnego (zamykanie szpary stawu). W sytuacji podejrzenia niestabilności pourazowej stawu warto dodać test trakcji w osi długiej ramienia, aby wykryć podwichnięcie górne obojczyka, widoczne jako objaw klawisza. Zmierzając w kierunku obwodowym obojczyka, w jego ¼ dalszej wyczuwa się skośnie przebiegającą granicę brzegu przedniego m. czworobocznego, której wrażenie można wzmocnić przez polecenie unoszenia łopatki. Na dolnej powierzchni obojczyka – niedostępnej bezpośrednio dla palpacji – za pomocą chwytu szczypcowego można wyczuć m. podobo...

Artykuł jest dostępny w całości tylko dla zalogowanych użytkowników.

Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz bezpłatne konto lub zalogujesz się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych.
Załóż bezpłatne konto Zaloguj się

Przypisy