Dołącz do czytelników
Brak wyników

Artykuł sponsorowany

4 kwietnia 2022

Fizykalna terapia naczyniowa jako wsparcie dla tradycyjnych form rehabilitacji w powikłaniach u pacjentów po przebyciu COVID 19 - obiecujące obserwacje i efekty badań.

0 1595

COVID-19 to między innymi ogólnoustrojowe zapalenie naczyń

Podczas badania próbek tkanek od martwych pacjentów z COVID-19 patolodzy ze szpitala uniwersyteckiego w Zurychu zauważyli, że pacjenci nie tylko cierpią na zapalenie płuc, ale że zapalenie obecne jest w śródbłonku różnych narządów (Lancet 2020, online 20 kwietnia 2020 r.).
Ponadto, patolog prof. Zsuzsanna Varga była w stanie po raz pierwszy użyć elektronowego mikroskopu do wykrycia SARS-CoV-2 bezpośrednio w śródbłonku i śmierci komórki spowodowanej przez wirusa, informuje szpital uniwersytecki

Ciężkie zaburzenia mikrokrążenia uszkadzają serce

Pierwsze doniesienia naukowe o tym, że wirus SARS-CoV-2 powoduje uogólnione zapalenie śródbłonka poprzez receptory ACE2: SARS-CoV-2, pojawiły się w 2020 r. Wirus nie tylko wyzwala zapalenie płuc, które jest przyczyną dalszych powikłań, ale bezpośrednio ogólnoustrojowe zapalenie śródbłonka i struktur okołośródbłonkowych, co przekłada się na zapalenie okołonaczyniowe atakujące wszystkie łożyska naczyniowe: naczynia serca, mózgu, płuc i nerek, a także naczynia w przewodzie pokarmowym.
Ma to fatalne konsekwencje: występują poważne zaburzenia mikrokrążenia, które uszkadzają serce i powodują zatorowość płucną oraz niedrożność naczyń w mózgu i przewodzie pokarmowym, co może prowadzić do niewydolności wielonarządowej, a nawet śmierci.
Śródbłonek młodszych pacjentów zwykle dobrze sobie radzi z atakiem wirusa, informuje szpital uniwersytecki. Sytuacja wygląda inaczej u pacjentów cierpiących na nadciśnienie, cukrzycę, niewydolność serca lub choroby wieńcowe – choroby, które mają wspólną funkcję śródbłonka.

Zaburzenia krzepnięcia krwi w naczyniach płucnych mogą przyczyniać się do ciężkiego przebiegu SARS-CoV-2 oraz znacznie zwiększają ryzyko zgonów

Ponadto wskazuje się, że COVID-19 ma związek z nietypowym rodzajem zaburzeń krzepnięcia krwi. Obserwuje się setki małych zakrzepów w drobnych naczyniach płucnych, które przede wszystkim dotyczą płuc – potwierdza prof. James O’Donnell, kierujący Irlandzkim Centrum Biologii Naczyń [Royal College of Surgeons in Ireland (RCSI) University of Medicine and Health Sciences]. Oprócz zapalenia płuc odróżnia COVID-19 od innych zakażeń, które obejmują płuca i może tłumaczyć, dlaczego u pacjentów z ciężkimi postaciami tej choroby dramatycznie spada poziom tlenu we krwi.
 


Poznanie, zrozumienie, ochrona i stabilizacja układu naczyniowego pacjenta — szansą na skuteczne leczenie pacjentów

Opisanie obrazu klinicznego ogólnoustrojowego zapalenia naczyń spowodowanego przez wirus SARS-CoV-2, jako zapalenia śródbłonka stanowi dużą szansę do skutecznego leczenia pacjentów (prof. Frank Ruschitzka). Leczenie pacjentów z COVID-19 powinno rozpocząć się w dwóch obszarach: zahamowanie namnażania się wirusów w ich najbardziej namnażającej się fazie, ochrona i stabilizacje układu naczyniowego pacjenta. Dotyczy to szczególnie pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi i znaną ograniczoną czynnością śródbłonka, a także znanymi czynnikami ryzyka ciężkiego przebiegu COVID-19 (prof. Frank Ruschitzka) (Eb/bae).
 „Zrozumienie, jak powstają mikrozakrzepy w płucach jest kluczowe dla opracowania skuteczniejszych metod leczenia naszych pacjentów, zwłaszcza z grup wysokiego ryzyka” – prof. O`Donnell.

Fizykalna terapia naczyniowa w powikłaniach po SARS-CoV-2 — technologia BEMER

Jedyną drogą dotarcia tlenu, witamin, minerałów, pierwiastków i hormonów do komórek jest układ krążenia. To ponad 100 tys. km naczyń, które pompują krew 24 h/dobę dzięki naczynioruchowości. Układ krążenia to obszar, w którym zapoczątkowana jest reakcja odpornościowa organizmu i inicjowane są procesy regeneracyjne, dlatego bardzo istotne jest przywrócenie jego naturalnego i prawidłowego stanu. Znaczące wsparcie w tym procesie może mieć fizykalna terapia naczyniowa.
BEMER to medyczna aparatura do fizykalnej stymulacji mikrokrążenia krwi w całym organizmie, która za pomocą precyzyjnych oraz wielowymiarowych impulsów elektromagnetycznych pobudza mięśnie zlokalizowane na ścianach naczyń krwionośnych w całym obszarze mikrokrążenia. W trakcie trwania terapii urządzenie BEMER wysyła 12 tys. impulsów na sekundę, efektem czego jest natychmiastowa poprawa krążenia krwi w całym organizmie. Po każdej terapii organizm poddany stymulacji zachowuje zoptymalizowane krążenie na min. 12–16 godzin, co przyspiesza procesy regeneracyjne i potęguje efekty terapii manualnych.
Terapia BEMER przywraca naturalny dopływ krwi i tlenu do tkanek, co pozwala na ich szybszą regenerację i sprawny metabolizm komórkowy, z jednoczesnym usuwaniem toksyn i produktów przemiany materii w organizmie, a tym samym również na:

  • przywrócenie prawidłowej struktury mięśni,
  • zmniejszenie dolegliwości bólowych,
  • remodelowanie blizn,
  • usprawnienie procesów termoregulacji,
  • usprawnienie krążenia limfy,
  • poprawę jakości snu,
  • zwiększenie saturacji krwi (SpO2).
     


Rokujące obserwacje i wyniki badań w przykładowych ośrodkach, które stosują u swoich pacjentów fizykalną terapię naczyniową

Szpital MSWiA w Głuchołazach
Szpital ten jako pierwszy w Polsce i w Europie, pod kątem specjalizacji rehabilitacji po COVID-19, zastosował u swoich pacjentów oraz wskazuje na zasadność terapii BEMER ze względu na to, że:

  • wymusza ruch pompujący naczyń krwionośnych, który jest ograniczony w wyniku stanów zapalnych w starych naczyniach. Dzięki temu możliwe jest przywrócenie m.in. mikrokrążenia płucnego, bez którego możemy zapomnieć o odpowiedniej wymianie gazowej, czyli o odpowiedniej ilości wchłanianego z powietrza do krwiobiegu tlenu, a dalej w konsekwencji odpowiednio natlenowanych organów i narządów (należy tu przypomnieć o największych zagrożeniach dla pacjentów po COVID-19 – niedotlenienie mięśnia sercowego i niedotlenienie mózgu – co wystarczy, by osłabić cały organizm w najlepszym wypadku);
  • przyspieszenie (względem punku wyjściowego) tempa przepływu krwi (wciąż do poziomu fizjologicznego, co bardzo lubi ludzki organizm – w takim stanie spada poziom hormonów serca, a rośnie naturalne tempo regeneracji/odnowy/bioregeneracji dużych zespołów komórkowych – np. narządów/jelit), przeciwdziała agregacji krwinek czerwonych, czyli zapobiega się ich zlepianiu.

W sytuacji kiedy pacjent ma niewydolność oddechową i mniej tlenu trafia do krwiobiegu – potencjał niedotlenienia rośnie, a ryzyko niedotlenienia rośnie (tzw. „hipoksemia”, której jedną z głównych konsekwencji jest kwasica metaboliczna, a następnie obumieranie komórek). Ponadto krwinki czerwone – erytrocyty, zaczynają się zlepiać i nie docierają do tkanek (np. komórek układu nerwowego), co powoduje zaburzenia w transporcie tlenu.

Szpital Grochowski im. dr. med. Rafała Masztaka w Warszawie

Wyniki badań własnych

Za wspólny współczynnik badań przyjęto SpO2 (saturacja krwi – nasycenie krwi tętniczej tlenem), mierzony przed rozpoczęciem ćwiczeń, bezpośrednio po ich zakończeniu, oraz po 2 godzinach od zakończenia ćwiczeń. Obie grupy badanych, poddawane były takiemu samemu treningowi: marsz na dystansie 50 m, przejście 2 pięter w dół i z powrotem, w leżeniu tyłem, równoczesne unoszenie kończyn górnych przodem za głowę – 20 powtórzeń. Ćwiczenia prowadzono przez 20 dni, od poniedziałku do piątku. U pacjentów z grupy badanej stosowano dodatkowo fizykalną terapię mikrokrążenia BEMER. Obydwie grupy liczyły po 19 pacjentów, różnej płci, różnym stanie wydolności, z różnymi chorobami współistniejącymi, w różnym przedziale wiekowym.
Wyniki zgromadzonych danych
Grupa badana:

  • Zwiększenie saturacji końcowej o 6%, w porównaniu do stanu wyjściowego.
  • Zmniejszenie ilości dostarczanego tlenu o 84%.

Wnioski
Na podstawie analizy uzyskanych wyników można stwierdzić, że pacjenci, u których prowadzona była fizjoterapia po COVID-19 z wykorzystaniem fizykalnej terapii mikrokrążenia BEMER, uzyskali większą poprawę saturacji (SpO2) i wydolności organizmu po wysiłku, w porównaniu do grupy kontrolnej. Przełożyło się to na przyspieszenie procesu regeneracji organizmu u pacjentów po przebytym SARS-CoV-2.

Centrum Medyczne Szpitala Świętej Rodziny w Łodzi

Rehabilitacja po COVID-19 prowadzona od stycznia 2021 r.
Główną, zastosowaną formą rehabilitacji są ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia ogólnousprawniające, ćwiczenia na rotorach kardiologicznych pod okiem fizjoterapeutów. Dodatkowo zastosowano połączenie fizykalnej terapii naczyniowej matą BEMER z terapią mitochondrialną. Uzyskujemy świetne efekty połączenia wymienionych terapii (zdj. 5A–B, 6A–B).

Efekty terapii
Dokonano subiektywnej oceny stanu zdrowia pacjentów, którzy zgłaszali znaczną poprawę funkcjonowania swojego organizmu. Przeprowadzane zostają badania z wykorzystaniem urządzenia Angio-Expert, służącego do oceny stanu mikrokrążenia obwodowego w organizmie pacjenta. Badania zostały wykonane zarówno przed rozpoczęciem terapii BEMER, jak i po zakończeniu 10-dniowego cyklu terapii. Wyniki w przypadku tego pacjenta są na poziomie endotelialnym 68,3%, natomiast neurogennej na poziomie 10,6%. Po przeprowadzeniu 8-minutowej terapii z wykorzystaniem programu „REGENERACJA” otrzymano wyniki odwrotne, czyli na poziomie endotelialnym 22,6% oraz neurogennym 43,7%. Wskazuje to na poprawę stanu mikrokrążenia już po pierwszym zabiegu.
 


Wnioski
Możemy uznać, że terapia z wykorzystaniem pola wysokiej częstotliwości daje pozytywne efekty w powrocie do sprawności pacjentów po przebytej chorobie COVID-19.


Piśmiennictwo

  1. https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(20)30 937-5/fulltext
  2. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1111/bjh.16 749
  3. https://www.aerztezeitung.de/Nachrichten/COVID-19-ist-auch-eine-systemische-Gefaessentzuendung/
  4. Przebieg kliniczny i czynniki ryzyka śmiertelności dorosłych pacjentów hospitalizowanych z powodu COVID-19 w Wuhan w Chinach: retrospektywne badanie kohortowe. Lancet. 2020; 395:1054–1062.
  5. COVID-19 – oszołomienie i szczerość. Lancet.m2020; 395 1178.
  6. Wpływ hamowania enzymu konwertującego angiotensynę i blokerów receptora angiotensyny II na sercowy enzym konwertujący angiotensynę 2. Krążenie. 2005; 111:2605–2610.

Przypisy