Dołącz do czytelników
Brak wyników

Rola przepony oddechowej w powstawaniu i utrwalaniu dysfunkcji narządu ruchu

Artykuły z czasopisma | 12 stycznia 2018 | NR 62
322

Przepona – pojęcie podstawowe

Przepona to główny mięsień oddechowy. Stanowi mięśniowe oddzielenie klatki piersiowej od jamy brzusznej. Składa się z centrum ścięgnistego i części mięśniowej. Porusza się między klatką piersiową i jamą brzuszną (podczas oddychania). Posiada połączenia pomiędzy jamą brzuszną a jamą klatki piersiowej, przez co ma bezpośredni kontakt ze sferą trzewną. Serce położone jest na niej na swojej prawej komorze od góry. Podobna jest do parasola, którego rączka przesunięta jest do tyłu.

Pod względem pochodzenia embrionalnego należy do mięśni odcinka szyjnego. Unerwiona jest przez nerw przeponowy (splot szyjny).

Budowa – połączenia anatomiczne

Przepona jest asymetryczna. Jej kopuła po stronie prawej (nad wątrobą) jest wyżej niż po stronie lewej. Łukowate pasma wzmacniające centrum ścięgniste przepony również są asymetryczne – po prawej łączą się, a po lewej rozbiegają. Gdy jest napięta, ma „punkt stały” po stronie prawej (przy równoczesnym ściągnięciu żeber po tej stronie).

Część mięśniowa zbudowana jest z trzech części: lędźwiowej, żebrowej i mostkowej.

Część lędźwiowa to najsilniejsza i najgrubsza (ok. 1 cm) część przepony. Tworzą ją parzyste więzadła łukowate oraz odnogi przepony.

Na poziomie dwunastego żebra w kierunku wyrostka poprzecznego L1 jest więzadło łukowate boczne (pod którym przechodzi mięsień czworoboczny lędźwi), zrośnięte z powięzią tego mięśnia.

Między wyrostkiem poprzecznym L1 a powierzchnią boczną kręgu L2 znajduje się więzadło łukowate przyśrodkowe (jest to łuk nad mięśniem lędźwiowym), zrośnięte z powięzią tego mięśnia.

Pomiędzy tymi łukami przepony znajduje się więzadło łukowate pośrodkowe, które tworzy jeden z otworów przepony.

Przepona ma odnogi – dwie główne oraz dodatkowe. Po stronie lewej odnoga schodzi do wysokości drugiego i trzeciego kręgu lędźwiowego, po stronie prawej do trzeciego i czwartego, łącząc przeponę bezpośrednio z kręgosłupem lędźwiowym.

Część żebrowa przyczepia się do sześciu ostatnich żeber (7, 8 i 9 na części kostnej oraz 10, 11 i 12 na części chrzęstnej bądź na łukach ścięgnistych, które są rozpięte pomiędzy 10 a 11 i między 11 a 12 żebrem).

Część żebrowa – włókna mostkowe biegną od listka przedniego w kierunku mostka.

Centrum ścięgniste przepony

Część centralna składa się z trzech listków stanowiących połączenie z narządami wewnętrznymi:

  • listek prawy – największy, odpowiada wątrobie,
  • listek centralny (przedni) – odpowiada workowi osierdziowemu,
  • listek lewy – odpowiada dnu żołądka.

Centrum ścięgniste jest szerokie, znajdujemy tutaj dużo proprioreceptorów, przez co przepona odgrywa ważną rolę w statyce ciała.

W momencie wdechu przepona obniża się, centrum ścięgniste schodzi w dół – ciśnienie wewnątrz jamy brzusznej zwiększa się (mięsień poprzeczny brzucha i przepona miednicza pełnią funkcję stabilizującą od dołu), aż wyrówna się ciśnienie wewnątrzbrzuszne.

Podczas wdechu następuje prostowanie grzbietu – to układa kręgosłup i pozwala na równowagę między statyką i prze...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 11 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy