Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z praktyki gabinetu

15 stycznia 2018

NR 81 (Marzec 2017)

Trójwymiarowa manualna terapia wad stóp Opis podstawowych wad stóp i sposobów diagnostyki

0 6460

Każda terapia wpływająca na więcej niż jeden wymiar ciała może być określona jako terapia wielowymiarowa. Metoda trójwymiarowa w terapii stóp spełnia te warunki, wpływając na trzy wymiary stopy. Trójwymiarowa manualna terapia wad stóp jest to metoda stworzona przez Barbarę Zukunft-Huber i rozwijana przez nią już od 1992 r. Metoda ta opiera się na fizjologicznym rozwoju aktywności stopy, wykorzystuje wzorce występujące w fizjologicznym rozwoju dziecka oraz skupia się na założeniu, że stopa ma swoją długość, szerokość i wysokość – stąd jej nazwa trójwymiarowa terapia manualna stóp.

Podstawy teoretyczne trójwymiarowej manualnej terapii wad stóp

Można dokonać oceny stóp pod kątem występowania właściwych warunków co do długości, szerokości oraz wysokości stopy. Każdą wadę można opisać, bazując na tych trzech jej wymiarach. Oceniając długość, bierze się pod uwagę brzeg boczny (zewnętrzny) oraz brzeg przyśrodkowy (wewnętrzny). Brzeg boczny lewy i prawy powinny być równe co do długości oraz równoległe w stosunku do siebie. Brzeg boczny i brzeg przyśrodkowy powinny być w stosunku do siebie równoległe. Jeśli występują odchylenia, należy interpretować ten fakt jako problem w zakresie długości funkcjonalnej stopy. Przyłożenie do siebie podeszwy stopy lewej do prawej pozwala na dostrzeżenie ewentualnych odchyleń w zakresie szerokości stopy na wysokości przodostopia. Wymiar wysokości, czyli odległość podeszwowej strony stopy (okolica kości łódkowatej) od podłoża, zmienia swój wymiar w zależności od rozwoju. Uwzględnienie tego faktu oraz wyników testów diagnostycznych pozwala na wykrycie ewentualnych odchyleń w tym wymiarze.

POLECAMY

Opis podstawowych wad stóp w trójwymiarowej terapii stóp

Stopa końska – charakterystyka
Charakterystyczne w tej wadzie jest głównie ustawienie stopy w zgięciu podeszwowym. Ogólny odbiór wyglądu stopy to stopa „skręcona do środka”, ze skróceniem funkcjonalnym łuku przyśrodkowego, a wydłużeniem łuku bocznego, szpotawe ustawienie pięty, tj. podstawa pięty kieruje się ku stronie przyśrodkowej w stosunku do osi podudzia. Szczegółowa lista odchyleń:
pięta końska ustawiona wysoko,

  • pięta w szpotawości,
  • wydrążenie stopy pogłębione,
  • skrócenie łuku przyśrodkowego,
  • wydłużenie łuku bocznego,
  • śródstopie i przodostopie przywiedzione i odwrócone,
  • globalne ustawienie stopy przywiedzeniowo-zgięciowe,
  • skrócenie mięśni: supinatory i zginacze podeszwowe stopy (ale bez ustawienia supinacyjnego).

Stopa piętowa – charakterystyka
Charakterystyczne w tej wadzie jest głównie ustawienie stopy w zgięciu grzbietowym w przypadkach skrajnych z zet-
knięciem się strony grzbietowej stopy z grzbietowa stroną goleni. Pięta w koślawości. Szczegółowa lista odchyleń:

  • grzbiet stopy zbliżony lub łatwy do zbliżenia do grzbietu podudzia,
  • można stopę położyć na piszczeli,
  • brak zgięcia podeszwowego,
  • zgięcie podeszwowe zazwyczaj możliwe do osiągnięcia maksymalnie do pozycji pośredniej,
  • pięta w koślawości,
  • przodostopie nawrócone.

Stopa sierpowata (zamiennie przywiedziona) –...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!

Przypisy