Intensywny tryb życia oraz zwiększona aktywność fizyczna w dużym stopniu przyczyniają się pośrednio albo bezpośrednio do powstania różnorodnych urazów. W perspektywie czasu mogą one doprowadzić do niewłaściwego wykonywania różnorodnych, nawet najprostszych czynności dnia codziennego. Zaburzenie właściwego stereotypu ruchowego może prowadzić do zmniejszenia prawidłowej wydolności, np. stawowej. Zwłaszcza staw kolanowy ze względu na umiejscowienie i pełnione funkcje jest narażony na liczne urazy. Uprawianie różnorodnych sportów może zainicjować uszkodzenie np. więzadła, łąkotki, torebki stawowej lub chrząstki stawowej.

Konflikt udowo-panewkowy (FAI) to schorzenie stawu biodrowego, które manifestuje się bólem i ograniczeniem ruchomości na skutek kontaktu kości udowej z panewką podczas ruchu. Jest to problem dotykający głównie sportowców, ale może występować również u osób nieaktywnych fizycznie. FAI jest procesem patomechanicznym, w którym nieprawidłowy kontakt między bliższą kością udową a panewką w końcowych zakresach ruchu biodra wywołuje zmiany chrzęstno-panewkowe w stawie biodrowym, spowodowane głównie deformacjami kostnymi w tych strukturach.

Rwa udowa jest schorzeniem, które trzeba w miarę możliwości szybko, a przede wszystkim sprawnie leczyć. W dzisiejszych czasach istnieje wiele metod skutecznego leczenia. Bardzo ważne w tym względzie jest zastosowanie odpowiedniej kompleksowej fizjoterapii, która w perspektywie czasu zniesie niepokojące dolegliwości. Po zastosowaniu odpowiedniego postępowania medycznego należy stosować się również do odpowiednich wskazówek profilaktycznych, aby w niedalekiej przyszłości uniknąć wystąpienia opisywanego schorzenia.

Wraz z rozwojem medycyny zwiększa się liczba pacjentów pediatrycznych, u których oprócz problemów motorycznych są diagnozowane inne deficyty rozwojowe, m.in. na poziomie funkcji wykonawczych, logopedycznych, behawioralnych i sensorycznych. Determinują one poziom funkcjonowania w sferze sprawczości i samodzielności dziecka. Fizjoterapeuci coraz częściej znajdują zatrudnienie w placówkach edukacyjnych, potrzebują zatem dodatkowych informacji, by z większym zrozumieniem podejść do kwestii usprawniania małego pacjenta. Jak znaleźć klucz do sukcesu terapeutycznego w pracy z pacjentem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi? Pomocna wydaje się wiedza z zakresu integracji bilateralnej (BI).

Integracja bilateralna (BI) to program ćwiczeń stworzony przez Sheilę Dobie, zachęcający mózg do efektywnego, szybkiego i precyzyjnego przetwarzania bodźców, rozwijający somatognozję (świadomość ciała) i praksję (planowanie, skuteczność i precyzję ruchu) poprzez wpływ na poprawę wszystkich procesów uczenia się. Poznanie prawidłowych wzorców ruchowych, odnajdywanie siebie w przestrzeni i znajomość schematu ciała zwiększają poczucie bezpieczeństwa i podnoszą samoocenę pacjenta.

Poznaj skuteczne sposoby na zachęcenie seniorów do ruchu i aktywności. Sprawdź, jak poprawić ich zdrowie i samopoczucie na co dzień! Przeczytaj cały artykuł!W miarę starzenia się, regularne angażowanie się w różnorodne formy aktywności może znacząco poprawić jakość życia, pomagając zachować niezależność oraz przeciwdziałać wielu problemom zdrowotnym związanym z wiekiem. Warto więc zastanowić się, jak skutecznie motywować osoby starsze do pozostania aktywnymi, co jest wyzwaniem nie tylko dla samych seniorów, ale również dla ich opiekunów i bliskich. W artykule przedstawimy pomysły i metody, które pomogą seniorom znaleźć radość i korzyści płynące z regularnej aktywności.

Staw biodrowy ze względu na swoją funkcję lokomocyjną i podporową odgrywa istotną rolę w codziennym życiu. Jakiekolwiek zaburzenia w jego obrębie potrafią bardzo ograniczyć możliwości chorego. W przypadku urazów rzutujących na prawidłowe funkcjonowanie stawu ważne jest wczesne rozpoczęcie fizjoterapii w celu wykluczenia jego zaburzeń. Programując rehabilitację, należy uwzględnić indywidualny stan pacjenta, a postępowanie dobrać do jego możliwości funkcjonalnych.

Uszkodzenia łąkotki występują, gdy siły ścinające działające w obrębie stawu kolanowego znajdującego się w zgięciu oraz kompresji przy zrotowanej kości udowej przewyższają wytrzymałość tkanki kolagenowej łąkotki. Do drobnych uszkodzeń może dochodzić nawet w wyniku stosunkowo lekkiego urazu, co jest często następstwem występujących wcześniej zmian degeneracyjnych w obrębie łąkotek. Uszkodzonej łąkotki nie należy bagatelizować. Może to prowadzić do dalszych uszkodzeń łąkotek oraz chrząstek, a w konsekwencji innych struktur, co może spowodować zaburzenia prawidłowego funkcjonowania.

Skręcenie stawu skokowego jest jednym z najczęstszych uszkodzeń narządu ruchu. W przeważającej liczbie przypadków dotyczy ono uszkodzenia struktur przedziału bocznego tegoż stawu i tego typu kontuzją zajmiemy się w tym artykule.

Zespół cieśni podbarkowej odnosi się do zapalenia i podrażnienia ścięgien barku podczas przechodzenia przez przestrzeń podbarkową. Może skutkować bólem, osłabieniem i ograniczeniem zakresu ruchu w obrębie barku. Zespół cieśni podbarkowej, czyli SAIS/SIS (subacromial impingement syndrome), jest powszechnie diagnozowanym schorzeniem barku. Mimo że znane jest od dawna, pozostaje słabo poznanym bytem. Konflikt podbarkowy jest jednym z najczęstszych schorzeń dotyczących stawu ramiennego.

Lokomocja człowieka stanowi przedmiot zainteresowania badaczy od najdawniejszych czasów. Chód jako kompleksowa i naturalna forma aktywności fizycznej, kształtuje harmonię pracy mięśniowej oraz układu oddechowo-krążeniowego. Stanowi przykład treningu aerobowego, który sprawdza się zarówno w oddziaływaniach profilaktyczno-rekreacyjnych, reedukacyjnych i rehabilitacyjnych, jak i sportowych.

Powrót do sportu po rekonstrukcji ACL jest jednym z najważniejszych celów dla wielu pacjentów, którzy doznali tego urazu. Jednak nie jest to proces ani prosty, ani szybki, a wymaga odpowiedniej rehabilitacji i oceny funkcjonalnej. W tym artykule zostanie przedstawionych kilka aspektów, które należy wziąć pod uwagę przy planowaniu powrotu do aktywności fizycznej po operacji ACL.