Staw barkowo-obojczykowy należy do stawów obręczy kończyny górnej i łączy ze sobą obojczyk z wyrostkiem barkowym łopatki. Wraz ze stawem mostkowo-obojczykowym łączy łopatkę z klatką piersiową i towarzyszy jej w każdym ruchu. Ma trzy stopnie swobody: elewację i depresję (góra/dół), protrakcję i retrakcję (przód/tył) oraz rotację wzdłuż osi długiej obojczyka.

Podstawą rozpoznawania nadmiernej ruchomości stawów jest odpowiednia metoda pomiarów zakresu ruchu w stawach. Konieczne są przy tym kryteria oceny, jakie wyniki badania należy uznać za nieprawidłowe.

Paluch koślawy określany jest jako zniekształcenie I stawu śródstopno-paliczkowego, które charakteryzuje się bocznym odchyleniem paliczka bliższego [2]. Do czynników predysponujących zalicza się m.in. stopę płasko-koślawą, słabszą budowę mięśniowo-więzadłową stopy kobiecej, pierwotną szpotawość I kości śródstopia i okrągły kształt jej głowy, a także osłabienie układu statycznego stopy, pogłębiane dodatkowo przez czynniki zewnętrzne, takie jak niefizjologiczne obuwie oraz obciążenia związane z macierzyństwem u kobiet [4, 5].