Dotyk stanowi źródło bodźców mających ogromny wpływ na integrację sensomotoryczną oraz rozwój i funkcjonowanie mózgu. W metodzie dr Svetlany Masgutovej przyjmuje się, że jest on jednym z głównych źródeł wrażeń modulujących pracę ośrodkowego układu nerwowego. W artykule omówiono rolę układu dotykowego i proprioceptywnego w kształtowaniu świadomości ciała, rozwoju małej i dużej motoryki, praksji, mowy i dyskryminacji wzrokowej oraz ich znaczenie dla bezpieczeństwa emocjonalnego dziecka. W ramach przybliżenia czytelnikom zasad terapii neurotaktylnej przedstawiono także ćwiczenia z zakresu technik tylnej powierzchni ciała.

Ze względu na to, że choroby zwyrodnieniowe stawów są coraz powszechniejsze, a jednocześnie zwiększa się populacja ludzi starszych, ważne jest opracowanie skutecznych programów fizjoterapeutycznych mających na celu poprawę sprawności w zakresie narządu ruchu.

Terapia powięziowa to rozległy termin określający wszelkie zabiegi celujące w tkankę łączną – od endomysium tworzącego „szkielet” ludzkich mięśni aż do powięzi powierzchownej pokrywającej całe ciało. W artykule skupiono się nie na konkretnych technikach, ale na mechanizmach sprawiających, że ten rodzaj terapii może być wyjątkowo przydatny w fizjoterapii sportowej.

Pacjenci z dolegliwościami bólowymi są nieodłącznym elementem w praktyce lekarza lub fizjoterapeuty. Ból jest objawem tego, że w organizmie dzieje się coś złego. Może trwać wiele lat, być źródłem cierpienia i obniżenia jakości życia. Bez względu na przyczynę wywołującą ból uznaje się, że jest on chorobą samą w sobie z powodu towarzyszących mu objawów – zaburzeń snu i apetytu, drażliwości, upośledzenia ruchowego i zwiększonej męczliwości [1, 2].

Nazwa tkanki łącznej pochodzi od funkcji, jaką spełnia ona w naszym organizmie. Łączy ona komórki, tkanki, organy, wpływa na ich prawidłowy kształt oraz na sprawne funkcjonowanie, oczyszcza i odżywia. Gra również rolę transportową oraz mechaniczną, czyli szkieletową. Dzielimy ją na tkankę łączną właściwą, oporową oraz płynną. Dziś skupimy się głównie na ochronie tkanki chrzęstnej włóknistej (która występuje w miejscach przyczepu ścięgien do kości i jest odporna na zerwanie dzięki obecności włókien kolagenowych) oraz tkanki chrzęstnej szklistej (budującej powierzchnie stawowe).

Leczenie ran przewlekłych stanowi poważny problem socjalny i medyczny. Klasyczne leczenie wymaga dużych nakładów finansowych, a dostępność do opieki szpitalnej jest ograniczona. Dlatego też poszukiwane są metody, które można stosować w opiece ambulatoryjnej, są bezpieczne dla pacjenta, a koszty ich stosowania są niewielkie

W Polsce co roku 26 tys. dzieci rodzi się przed terminem. Większość z nich, dzięki dobrze zorganizowanej opiece, ma szansę nadrobić zaległości rozwojowe w stosunku do rówieśników urodzonych o czasie

Mimo że akupunktura w stylu Nagano-Matsumoto jest bardzo dobrym narzędziem leczniczym, wciąż nie zyskała ona dużej popularności. Może to wynikać z kompleksowości i zaawansowania całego systemu stworzonego przez mistrza Kiyoshi Nagano i rozprzestrzenionego dzięki książce Kiiko Matsumoto. Nauczenie się pełnej techniki jest czasochłonne, jednak jej niektóre elementy można włączyć do swojej codziennej praktyki, nie znając całego systemu. W artykule zostaną omówione podstawy diagnozy palpacyjnej brzucha (Hara), najczęściej obserwowane objawy i propozycje ich leczenia z użyciem akupunktury.

Skolioza to schorzenie należące do grupy wad postawy ciała. Jest to wada postawy spowodowana przez trójpłaszczyznową deformację kręgosłupa, w której kąt skrzywienia przekracza 10°. To odchylenie od osi anatomicznej całego kręgosłupa lub jego odcinka w płaszczyźnie czołowej, które pociąga za sobą wtórne zmiany w układzie narządu ruchu i narządach wewnętrznych. Wada ta rozwija się dość długo i może wystąpić w każdym okresie wzrostu dziecka. W pewnych okresach ukazuje się szczególnie często. Są to tzw. okresy wzrostowe, czyli między 1. i 3., 7. i 9. oraz 12. i 15. rokiem życia. Dzieje się tak, ponieważ mięśnie nie nadążają za rozwojem kośćca i nie stanowią wystarczającej podpory dla kręgosłupa.

Kolana koślawe to wada kończyn dolnych. Wada, czyli odchylenie od ogólnie przyjętych cech postawy prawidłowej, właściwej dla danego wieku, płci i typu budowy. Wygięcie nóg w kształcie litery X można zaobserwować, gdy dziecko staje na baczność, jego kolana ocierają się wówczas o siebie, a między kostkami stóp jest przerwa. Jeśli przerwa ta nie przekracza 4 cm, nie ma powodów do zmartwień, gdyż jest to koślawość fizjologiczna. W takiej sytuacji należy jednak obserwować i systematycznie sprawdzać, czy odstęp się nie powiększa i czy wada się nie pogłębia.

Reumatologia jest dziedziną medycyny obejmującą ponad 300 odrębnych jednostek chorobowych. Zajmuje się przede wszystkim diagnozowaniem i leczeniem układu kostno-stawowo-mięśniowego. Choroby z tej grupy stanowią poważny problem zdrowotny związany ze zdrowiem publicznym i mogą przebiegać z zapaleniem jednego lub wielu stawów, zajęciem narządów czy układów prezentujących bogatą symptomatologię. Proces zapalny na podłożu reakcji autoimmunologicznych jest częstoich wspólnym mianownikiem. Ponadto zwiększa ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo­ naczyniowych i śmiertelność. Etiologia większości z nich jest nieznana.  

Termin „dystonia” został wprowadzony do medycyny w 1901 r. przez Destarca. W Polsce po raz pierwszy użył go neurolog Edward Flatau w 1911 r., opisując kurcz torsyjny. Medical Research Fundation definiuje dystonię jako wzmożoną aktywność mięśni utrzymującą się lub powtarzającą się często, która powoduje skręcające ruchy i zmianę postawy ciała. W piśmiennictwie medycznym dystonie należą do dyskinez, tzn. zaburzeń ruchowych.