Problem bólów kręgosłupa jest współcześnie zjawiskiem cywilizacyjnym. Siedzący tryb życia i brak aktywności fizycznej sprzyjają deformacjom kręgosłupa w każdym jego odcinku. Diagnostyka i różnicowanie napadów bólowych są niezwykle trudne. Fizjoterapeuci często posługują się wieloma metodami i schematami diagnostycznymi. Jednakże jedną z bardziej popularnych koncepcji w tym zakresie jest metoda McKenziego oparta na opracowanych specjalnych protokołach diagnostycznych odrębnych dla każdego odcinka kręgosłupa oraz kończyn. 

Znajomość różnic funkcjonowania układu oddechowego dzieci i osób dorosłych jest bardzo ważnym elementem fizjoterapii i higieny układu oddechowego małych dzieci. Układ oddechowy małego dziecka charakteryzuje się bowiem mniejszą objętością przepływową, płuca zajmują znacznie mniejszą powierzchnię ciała, klatka piersiowa cechuje się zwiększoną elastycznością strukturalną i wykazuje znacznie większą podatność na oddziaływanie czynników zewnętrznych i grawitacyjnych, na które dziecko nie było eksponowane w środowisku prenatalnym [1, 2].

Dolegliwości bólowe okolicy lędźwiowo-krzyżowej są objawem niespecyficznym i właściwym dla wielu jednostek chorobowych [1]. Określenie jednoznacznej etiologii jest trudne z powodu występowania zespołu nakładania bądź istnienia ścisłych zależności patogenicznych pomiędzy jednostkami chorobowymi wchodzącymi w skład wymienionych grup [2]. Dlatego też w procesie stawiania prawidłowej diagnozy wysuwa się  przeprowadzenie rzetelnego badania przedmiotowego i podmiotowego oraz diagnostyki różnicowej. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie diagnostyki stawu krzyżowo-biodrowego dla potrzeb fizjoterapii. 

Rolling – to brzmi modnie. Trening z użyciem rollera staje się coraz popularniejszy w świecie fitnessu. Tym razem to jednak coś więcej niż przelotna moda. Warto poznać kilka powodów, dla których trzeba skorzystać z tej nowoczesnej metody treningowej.

Motoryka mała to sprawność ruchowa ręki. Dzięki niej dzieci są w stanie wykorzystywać ręce do chwytania i manipulowania zabawkami i przedmiotami. Obserwując dzieci, nietrudno dostrzec istniejące między nimi różnice w zakresie umiejętności motorycznych rąk. Różnica ta wynika zarówno z odmienności osobniczej, jak i z ewentualnych patologii.

Grafomotoryka to sprawność manualna ręki związana z pisaniem i rysowaniem. Dziecko, które właściwie rozwija się ruchowo, w tym w zakresie umiejętności grafomotorycznych, powinno osiągać konkretne umiejętności w pewnych okresach życia.

Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia (World Health Organization – WHO) i Międzynarodowego Towarzystwa Kontynencji (International Continence Society – ICS) nietrzymanie moczu (NTM) to niezależny od woli wyciek moczu przez cewkę moczową, który w efekcie powoduje problemy higieniczne i utrudnia kontakty międzyludzkie. Wśród kobiet NTM występuje znacznie częściej niż inne bardziej rozpowszechnione choroby przewlekłe. Nietrzymanie moczu, jako temat dosyć wstydliwy i rzadko poruszany w rozmowach, urasta do rangi problemu społecznego.

Współcześnie dokonuje się radykalna zmiana rozumienia mechanizmu działania systemu mięśniowo-szkieletowego. Coraz bardziej oczywiste jest, że znana do tej pory koncepcja mięśni jest przestarzała i niefizjologiczna. Wizja powięzi, jako wszechobecnego systemu regulacji organizmu, niesie następną generację efektywnych technik manualnych. Nieco czasu upłynie, zanim to nowe spojrzenie na sposób organizacji żywego organizmu pojawi się w podręcznikach. Ich autorzy, przyzwyczajeni do modelu mięśni poruszających szkielet, muszą zrozumieć, w jaki sposób działa mechanizm ruchu. Terapeuci manualni mogą skrócić ten czas oczekiwania i już teraz skorzystać z wyników nowych badań naukowych.

Obrzęk tłuszczowy (lipedema) jest zwyrodnieniem tkanki tłuszczowej. Charakteryzuje się nieprawidłowym, symetrycznym rozmieszczeniem podskórnej tkanki tłuszczowej manifestującej się przez obrzęk, a także zniekształceniem określonych obszarów ciała, szczególnie kończyn dolnych [24]. Mimo że jest często błędnie mylony z obrzękiem limfatycznym, to wydaje się odrębną jednostką chorobową wchodzącą do klasyfikacji lipodystrofii z możliwością dziedziczenia, najczęściej autosomalnego dominującego [26].

Stymulacja propriocepcji jest niezwykle ważnym działaniem stosowanym w fizjoterapii zarówno u pacjentów młodszych, jak i u starszych. Ćwiczenia propriocepcji wykonywane są zarówno w celach profilaktycznych oraz w schorzeniach neurologicznych czy też narządu ruchu. Stosowane są także w medycynie sportowej jako czynnik profilaktyczny zapobiegający urazom. Przedstawione ćwiczenia wpływają stymulująco na ośrodkowy układ nerwowy, powodując utrwalanie łuku odruchowego. Chcąc uzyskać jak najlepszy efekt należy je często powtarzać.