Choroba zwyrodnieniowa stawów stanowi główną przyczynę doświadczania bólu i niepełnosprawności przez ludność krajów wysoko rozwiniętych [1]. Zachodni pęd życia, sedentaryzm, brak aktywności fizycznej oraz niezrównoważona dieta prowadząca do nadwagi i otyłości są głównymi czynnikami wpływającymi na coraz większy odsetek osób ze zdiagnozowaną chorobą zwyrodnieniową. Istnieje wiele metod leczniczych prowadzących do zmniejszenia lub wyeliminowania objawów bólowych oraz poprawiających komfort życia pacjentów.
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
W świecie medycyny, gdzie nowe odkrycia i technologie są na porządku dziennym, istnieją pewne schorzenia, które wciąż wymagają głębszego zrozumienia. Jednym z nich jest wulwodynia —
stan charakteryzujący się przewlekłym bólem w okolicach krocza, bez jasno zidentyfikowanej przyczyny. Wpływa on znacząco na jakość życia kobiet, często prowadzi do izolacji emocjonalnej, trudności w relacjach i obniżenia poczucia własnej wartości. Wprowadzenie do tego tematu ma na celu zwiększenie świadomości, zrozumienie wyzwań związanych z wulwodynią oraz podkreślenie roli fizjoterapeutów w procesie leczenia.
Lokomocja człowieka stanowi przedmiot zainteresowania badaczy od najdawniejszych czasów. Chód jako kompleksowa i naturalna forma aktywności fizycznej, kształtuje harmonię pracy mięśniowej oraz układu oddechowo-krążeniowego. Stanowi przykład treningu aerobowego, który sprawdza się zarówno w oddziaływaniach profilaktyczno-rekreacyjnych, reedukacyjnych i rehabilitacyjnych, jak i sportowych.
Układ mięśniowy jest skomplikowaną strukturą odpowiedzialną w organizmie ludzkim za wykonywanie szerokiej gamy różnorodnych ruchów. A jak wiadomo, aktywność fizyczna jest podstawą właściwej egzystencji człowieka w otaczającym świecie. Uszkodzenie określonych tkanek mięśniowych w perspektywie czasu doprowadza do upośledzenia właściwego wzorca ruchowego. Taki stan rzeczy z pewnością negatywnie oddziałuje na wiele układów i narządów wewnętrznych. Omawiany układ jest w dużej mierze zaawansowaną anatomicznie strukturą. Określone uszkodzenie zwłaszcza mięśni kończyn górnych niesie ze sobą wiele niedogodności związanych z codziennym funkcjonowaniem.
ChZS, czyli choroba zwyrodnieniowa stawów (znana również jako osteoartroza), jest najczęstszą chorobą stawów, przyczyną bólu i inwalidztwa, która dotyka ponad połowę osób po 40. roku życia [1].
W szybko starzejącym się polskim społeczeństwie osteoporoza stanowi narastający problem epidemiologiczny, a związane z nią złamania są powodem przewlekłej niepełnosprawności, powikłań, obniżenia jakości życia i znacznego wzrostu ryzyka zgonów. Szybka diagnostyka osteoporozy jest szczególnie wskazana u pacjentów, u których wystąpiły złamania osteoporotyczne lub pojawiły się pośrednie symptomy tej choroby. Kalkulator FRAX może być przydatnym narzędziem przesiewowym dla fizjoterapeutów, którzy w prosty i szybki sposób mogą ocenić ryzyko złamania. Badanie można wykonać szczególnie w przypadku ograniczonego dostępu pacjenta do densytometrii.
Główna trudność sterowania ruchami jest rozpatrywana jako konieczność wyłączenia/ redukcji nadmiernych stopni swobody jednych połączeń stawowych w celu podwyższenia kontroli mobilności pozostałych. Ciało ludzkie posiada 240 kinematycznych stopni swobody, 72 przypadają na kończyny górne, a po 25 na każdą z rąk. Oprócz tego sprężystość mięśni agonistycznych i antagonistycznych wprowadza do układu dodatkowe tzw. dynamiczne stopnie swobody, czyniąc z ręki jeden z najdoskonalszych fragmentów układu kostno-stawowo-mięśniowego [2].
Stenoza kanałowa (ciasnota kanału kręgowego) to schorzenie polegające na zwężeniu światła otworu kręgowego. Głównym jej objawem zgłaszanym przez pacjentów jest ból, który może występować w części lędźwiowo-krzyżowej kręgosłupa oraz promieniować do pośladków i kończyn dolnych. Poświęcenie choremu odpowiedniej ilości czasu i uwagi pozwala na skuteczniejszą diagnozę lub ewentualne zaobserwowanie pierwszych symptomów stenozy towarzyszącej innym zespołom bólowym kręgosłupa.
Przykurcze pooparzeniowe są następstwami termicznych uszkodzeń skóry i leżących pod nią tkanek miękkich. Medycyna szeroko rozwinęła możliwości pracy na etapie wczesnym po oparzeniach w postaci przeszczepów skórnych, specjalistycznych opatrunków i szeregu substancji farmakologicznych, medycyny regeneracyjnej. Co w przypadku starych blizn pooparzeniowych, które mają kilkanaście bądź kilkadziesiąt lat? Kiedy powstały takie blizny, techniki pracy z ranami pooparzeniowymi, a także terapia blizn nie były w tak zaawansowanym stadium, w jakim są obecnie. Czy fizjoterapeuta jest w stanie skutecznie rozpracować stare blizny pooparzeniowe i występujące w związku z tym przykurcze tkanek? Niniejszy artykuł przedstawia możliwości pracy terapeutycznej z bliznami bardzo starymi, biorąc pod uwagę fizjologię ludzkich tkanek, czyli tzw. turnover time. Komórki ludzkiego ciała zmieniają się przez całe życie, dlatego terapia starych blizn również może mieć sens.
Aktywność dnia codziennego odgrywa w życiu człowieka bardzo ważną rolę. Organizm ze względu na swoją skomplikowaną budowę na przestrzeni lat jest narażony na wiele schorzeń oraz urazów. Aby temu zaradzić, należy stosować się do wielu medycznych wytycznych, do których zalicza się m.in. prawidłowe odżywianie i właściwą aktywność ruchową. Takie odpowiedzialne postępowanie w znacznym stopniu spowolni ryzyko wystąpienia określonych schorzeń oraz zmniejszy aktywność przewlekłych chorób już istniejących.
Według aktualnych doniesień dotyczących urazów w obrębie mięśni grupy kulszowo-goleniowej (ang. hamstring) istnieje wysoki stopień zmienności co do strategii leczenia chirurgicznego lub zachowawczego i fi zjoterapii. Proksymalne HSI jest urazem, który wymaga dokładnego zdiagnozowania i odpowiedniego sklasyfi kowania, co w dalszym postępowaniu pozwala na właściwy dobór metody leczenia. W niniejszej pracy autorzy przedstawili opis przypadku pacjenta po urazie kompleksu kulszowo-goleniowego z zerwaniem przyczepu proksymalnego ścięgna mięśnia dwugłowego uda i mięśnia półścięgnistego.
Siedzący tryb życia oraz niewłaściwa aktywność fizyczna w dużym stopniu przyczyniają się do powstania wielu schorzeń, które w wydatny sposób utrudniają prawidłowe funkcjonowanie w codziennym życiu. Liczne dysfunkcje kręgosłupa, takie jak ZZSK, w dzisiejszych czasach występują coraz częściej. W dużym stopniu pogarszają one w znaczący sposób jakość życia i wpływają destrukcyjnie na wszelakie czynności dnia codziennego.