Zakłada się, że rozpoznanie skoliozy idiopatycznej (SI) powinno mieć miejsce podczas badań rozwoju fizycznego i postawy ciała dzieci w trakcie bilansów zdrowia. Brak wystandaryzowanych zasad prowadzenia badań mających na celu wczesne wykrycie SI powoduje stosowanie w ich trakcie nieswoistych dla SI narzędzi i technik diagnostycznych. Wychodząc naprzeciw potrzebom standaryzacji badania mającego na celu wczesne wykrywanie SI, Komitet Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej Polskiej Akademii Nauk powołał Zespół Zadaniowy ds. diagnostyki oraz leczenia zachowawczego skoliozy idiopatycznej i powierzył mu zadanie opracowania rekomendacji w zakresie standardów prowadzenia badań przesiewowych.
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
IBS jest chorobą o wieloczynnikowej etiologii, której głównym mechanizmem patogenetycznym jest rozregulowanie osi jelita–mózg. Objawy obejmują głównie zaburzenia przewodu pokarmowego wynikające z dysbiozy mikrobioty jelitowej oraz nadwrażliwości trzewnej. Jednak pacjenci zgłaszają również objawy pozajelitowe i często spełniają kryteria diagnostyczne dla innych zaburzeń czynnościowych. Często występują u tych pacjentów problemy emocjonalne, depresja oraz lęki. W odniesieniu do złożonej etiologii i cech klinicznych IBS należy zastosować podejście holistyczne zarówno na etapie diagnostycznym, jak i na etapie leczenia.
Choroby zwyrodnieniowe należą do jednych z najczęstszych dolegliwości układu ruchu. Dochodzi do nich na skutek zaburzonej gry stawowej, a także pogorszenia się jakości i zmniejszenia ilości chrząstki stawowej, której docelową funkcją jest ochrona i amortyzowanie powierzchni stawowych. W przebiegu tej choroby na skutek destabilizacji procesów degradacji i tworzenia się chrząstki rozwija się proces zajęcia struktur okołostawowych, takich jak więzadła, ścięgna, mięśnie. W efekcie występują ograniczenia ruchomości w stawie, dolegliwości bólowe, nierzadko z wtórnymi zmianami zapalnymi (zmiany wysiękowe) o różnym nasileniu [1, 4].
Przepuklina kręgosłupa to poważny stan, który wiąże się z ostrymi lub przewlekłymi dolegliwościami bólowymi. Może prowadzić do ograniczenia ruchomości oraz problemów neurologicznych. Fizjoterapia pacjentów z przepukliną powinna być przeprowadzona w sposób ostrożny i dokładny, aby nie wywołać niepożądanych skutków terapii.
W leczeniu stanów zapalnych zatok kluczowe jest utrzymanie drożności ich ujść. Zalegająca w zatokach wydzielina stwarza korzystne warunki do namnażania bakterii. Proces zapalny powstały w obrębie błony śluzowej jam nosa i zatok przynosowych manifestuje się m.in. bólem, katarem czy upośledzeniem bądź utratą węchu. W łagodzeniu objawów mogą pomóc odpowiednio dobrane zabiegi fizykoterapeutyczne i terapia manualna.
Różnorodne schorzenia kręgosłupa stanowią poważny problem dla wielu ludzi w dzisiejszych czasach. W dużej mierze w perspektywie czasu przyczyniają się do pogorszenia jakości życia. Wpływają negatywnie nie tylko na pracę zawodową, ale również na wykonywanie różnorodnych czynności w czasie wolnym od pracy. Żadnego urazu lub schorzenia w obrębie kręgosłupa nie wolno bagatelizować, ponieważ może to doprowadzić do wielu nieprzewidzianych powikłań, a w ostateczności również do kalectwa. W przypadku wystąpienia guzków Schmorla czas odgrywa ważną rolę. Nie wolno pod żadnym pozorem lekceważyć nawet najmniejszych objawów tego schorzenia. Należy jak najszybciej wprowadzić specjalistyczną terapię usprawniającą, mającą na celu działanie nie tylko przeciwbólowe, ale również poprawiające ruchomość kręgosłupa.
Ćwiczenia oddechowe ze szczególnym uwzględnieniem angażowania toru przeponowego są niezbędnym elementem rehabilitacji osób chorych na COVID-19. Rolą fizjoterapii oddechowej jest polepszenie wentylacji płuc oraz ewakuacja zalegającej wydzieliny. Ćwiczenia kładące nacisk na angażowanie toru przeponowego mają za zadanie nauczyć pacjenta najbardziej efektywnego sposobu oddychania i zmniejszyć ryzyko występowania atrofii przepony oraz szeregu konsekwencji z tym związanych.
Zarządzeniem Prezesa NFZ nr 78/2021/DSOZ z dnia 26 kwietnia 2021 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie zasad sprawozdawania oraz warunków rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 wprowadzono nowe świadczenie, tj. rehabilitację ambulatoryjną dla pacjentów po przebytej chorobie COVID-19. Zarządzenie to wprowadza nowe produkty rozliczeniowe w fizjoterapii ambulatoryjnej i domowej dla świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19.
Ból jest doznaniem subiektywnym. W praktyce klinicznej nie dysponuje się narzędziami ani badaniami wykorzystywanymi do obiektywnej oceny stopnia nasilenia bólu. Opracowane skale oraz kwestionariusze służące do określenia nasilenia bólu opierają się na ocenie chorego, więc są narzędziami oceny subiektywnej. Skale i kwestionariusze stanowią narzędzia pomocnicze, pozwalają oceniać skuteczność leczenia, wpływ bólu na funkcjonowanie fizyczne i psychospołeczne pacjenta [1].
Obecnie ustalenie przyczyny i znalezienie skutecznego leczenia obrzęku jest dużym wyzwaniem zarówno dla lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, jak i dla fizjoterapeutów. Długotrwale utrzymujący się obrzęk może być przyczyną obciążeń społecznych, ekonomicznych oraz psychologicznych dla pacjenta. Dlatego niezmiernie istotne w procesie odzyskiwania funkcji i powrotu do codziennej aktywności jest w pierwszej kolejności usunięcie przyczyny obrzęku. Fizjoterapeuta przeszkolony w zakresie terapii wisceralnej w procesie diagnostycznym poddaje wnikliwej analizie narząd ruchu w interakcji z systemem narządów wewnętrznych.
Organizm ludzki zbudowany jest z wielu ważnych układów. Podczas całego życia są one narażone na różnego rodzaju dysfunkcje. Jednym z najważniejszych układów jest układ nerwowy. Jego odpowiednia praca zapewnia właściwe wykonywanie wielu codziennych czynności.
Zabiegami chirurgicznymi nazywa się wszystkie zabiegi na narządach oraz tkankach ciała, które służą poprawie stanu zdrowia bądź są postępowaniem diagnostycznym. Towarzyszy im celowe uszkodzenie niektórych tkanek, które utrudniają dostęp do konkretnej okolicy zabiegowej. W obrębie operowanej okolicy powstają blizny. Po każdym zabiegu chirurgicznym każdego pacjenta czeka odpowiednio dobrana rehabilitacja. Niekiedy można ją rozpocząć dopiero po zagojeniu się rany, dlatego istotne jest, aby proces gojenia nie był niczym zaburzony oraz przebiegał możliwie jak najszybciej. Aby wspomóc rehabilitację, zaleca się stosowanie na każdym z jej etapów suplementów mających na celu przyspieszenie regeneracji tkankowej.