Systematyczna, a przede wszystkim przemyślana aktywność ruchowa odgrywa bardzo ważną rolę. Przyczynia się ona do zachowania dobrej kondycji oraz zapobiega powstawaniu wielu chorób. Właściwie dawkowany ruch wpływa na prawidłową oraz harmonijną pracę wielu układów i narządów. Natomiast niewłaściwie i nieodpowiedzialnie wykonywane szeroko pojęte ćwiczenia fizyczne mogą w perspektywie czasu doprowadzić do wielu patologii. Szczególnie narząd ruchu pod wpływem rozmaitych aktywności jest bardzo narażony na różnego rodzaju urazy. Dlatego w tym względzie wskazana jest zrównoważona aktywność fizyczna dostosowana odpowiednio m.in. do wieku, wydolności organizmu i chorób współistniejących.
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
Stany chorobowe trzeszczek występują najczęściej u osób aktywnych fizycznie. Dyscypliny sportowe, takie jak biegi czy taniec, zwykle są przyczyną złamania trzeszczek lub skręcenia stawu śródstopno-paliczkowego (turf toe). Do uszkodzeń przeciążeniowych można zaliczyć zapalenie aparatu trzeszczkowego czy złamanie zmęczeniowe. Są one spowodowane przewlekłym nadmiernym obciążeniem trzeszczek. Najbardziej narażone na tego typu uszkodzenia są osoby z wadami stóp (stopa płaska, płasko-koślawa, stopa wydrążona, paluch koślawy) lub kobiety noszące buty na wysokim obcasie [1, 21].
Gwałtowny rozwój cywilizacyjny wpłynął na zmianę stylu życia oraz model wykonywanej pracy. Siedzący tryb życia oraz niedostateczna aktywność fizyczna mają wpływ na przeciążenia oraz mikrourazy i są skutkiem powstawania zmian zwyrodnieniowych. Dane szacują, że zwyrodnienia najczęściej pojawią się u osób po 50. roku życia. W Polsce gonartroza dotyka ponad 8 mln ludzi [1].
Codzienna praktyka fizjoterapeutyczna i osteopatyczna pokazuje, że coraz częstszą przyczyną konsultacji są dolegliwości opisywane przez pacjenta jako drętwienie, mrowienie i pieczenie w obrębie kończyny górnej, nierzadko z wrażeniem osłabienia. Mogą one dotyczyć poszczególnych palców lub większych obszarów, często towarzyszy im ból. Taki rodzaj dolegliwości świadczy o zaburzeniach funkcjonowania układu nerwowego i wymaga dokładnej oceny klinicznej z uwzględnieniem różnych lokalizacji uszkodzenia.
Wady stóp — te rzadsze, widoczne natychmiast po urodzeniu, np. stopa końsko-szpotawa, jak i te powszechne, ujawniające się po pionizacji, np. zaburzenia pierwszego promienia sugerujące obraz stopy płasko-koślawej w chorobie Mortona czy w stopie typu PME (primus metatarsus elewatus) — są najczęściej występującymi uszkodzeniami wrodzonymi, przypuszczalnie genetycznymi, w narządzie ruchu człowieka.
Skręcenie stawu skokowego jest jednym z najczęstszych uszkodzeń narządu ruchu. W przeważającej liczbie przypadków dotyczy ono uszkodzenia struktur przedziału bocznego tegoż stawu i tego typu kontuzją zajmiemy się w tym artykule.
Organizm człowieka jest narażony na wiele procesów degeneracyjnych. Szczególnie zagrożone są stawy. Ze względu na różnorodną budowę i pełnioną funkcję ulegają one częstemu zużyciu, co w perspektywie czasu prowadzi do ich uszkodzenia. Schorzeń w obrębie narządu ruchu, a zwłaszcza stopy, nie można lekceważyć. Mogą one prowadzić do upośledzenia codziennych czynności, np. chodzenia.
Zespół Kanału Nadgarstka (ZKN) należy do najczęstszych neuropatii w obrębie kończyny górnej. Poza najczęściej spotykaną nazwą — Zespół Kanału Nadgarstka, można spotkać się również z określeniem Cieśni Kanału Nadgarstka, czy często używanym skrótem CTS (z ang. Carpal Tunnel Syndrome).
W RSQ Technologies zajmujemy się tworzeniem świata, w którym technologia pomaga ludziom żyć szczęśliwie, zdrowo i świadomie. Stawiamy na otwartą i przejrzystą opiekę zdrowotną.
Głównym celem badania przedmiotowego jest zlokalizowanie obszaru bólu i odtworzenie dolegliwości zarówno bólowych, jak i niestabilności. Lokalizacja bólu może wskazywać, która struktura jest uszkodzona, co jest pomocne do postawienia prawidłowej diagnozy oraz planu leczenia. Badanie należy przeprowadzać zawsze symetrycznie na obu kończynach.
Zaburzenia postawy ciała dotyczą coraz większego odsetka dzieci i młodzieży. Uważa się, że może to prowadzić do zaburzeń funkcjonalnych, które mogą wywoływać konsekwencje zdrowotne w wieku dorosłym [1]. Dlatego fizjoterapeuci coraz bardziej interesują się diagnostyką postawy ciała oraz leczeniem jej zaburzeń. Celem opracowania jest przedstawienie możliwości wykorzystania fotorejestracji do oceny jednego z głównych parametrów definiujących postawę ciała, czyli symetrii tułowia w płaszczyźnie czołowej.