Shin splints – bo tak potocznie nazywa się bolesne piszczele – to prawdziwy koszmar przytrafiający się osobom trenującym wszystkie dynamiczne dyscypliny biegowo-skocznościowe. Zagrożeni są także piłkarze, lekkoatleci, koszykarze, rugbiści... W niniejszym artykule zostaną przedstawione najczęstsze przyczyny oraz skuteczne sposoby radzenia sobie z tym zespołem bólowym, który z pozoru błahy, w rzeczywistości może unieruchomić nawet wytrawnego sportowca.

Urazy w obszarze stawu skokowego stanowią bardzo liczny odsetek urazów kończyn dolnych [1]. Do najczęściej występujących można zaliczyć skręcenia i zwichnięcia różnego stopnia oraz złamania końców dalszych kości piszczelowej oraz strzałkowej. Złamania pozostałych komponentów tego stawu zdarzają się rzadziej i są związane z konkretną aktywnością lub urazem bezpośrednim. Artykuł ma na celu przedstawienie studium przypadku dotyczącego złamania kości skokowej w wyniku urazu górskiego oraz zastosowanego leczenia i fizjoterapii.

Zespół Devica (Devic syndrome, neuromyelitis optica – NMO) to zapalenie rdzenia i nerwów wzrokowych. Jest to schorzenie neurologiczne o charakterze demielinizacyjnym, przewlekłym, nawracającym, w którym własny układ odpornościowy atakuje rdzeń kręgowy i nerwy wzrokowe. 

Wraz z rozwojem medycyny oraz szeroko pojętego treningu obserwuje się także rozwój inżynierii biomedycznej. Coraz szersze zastosowanie biomedycyna znajduje także w procesie usprawniania pacjentów. Szybszy powrót do zdrowia mogą wspomagać innowacyjne systemy, przy zachowaniu standardów bezpieczeństwa i uwzględnieniu medycyny opartej na faktach.

W nawiązaniu do monografii i artykułów dotyczących metodyki i aparatu SKOL-AS w artykule zaprezentowano wybrane ćwiczenia prowadzone w pozycji siedzącej. Działanie zgodne z metodyką SKOL-AS daje możliwości reedukacji wzorca ruchowego i jego utrwalenia.

Celem niniejszej pracy jest zaprezentowanie wybranych technik masażu głębokiego w leczeniu zespołu bólu mięśniowo-powięziowego (myofascial pain syndrome – MFPS) u kanadyjkarzy. Przedstawiono autorski program postępowania w MFPS w tej grupie sportowców, scharakteryzowano podstawy techniki wiosłowania w łodzi oraz zarys aktów ruchowych w kanadyjkarstwie. Zwrócono także uwagę na przymusowe asymetryczne ułożenie ciała zawodnika oraz przybliżono główne mięśnie obciążane w trakcie wysiłku.

Terminologia schorzeń stawu rzepkowo-udowego w literaturze fachowej nie jest do końca jednolita. Obecnie w polskim piśmiennictwie wyróżnia się takie schorzenia stawu rzepkowo-udowego jak nawykowe podwichnięcie rzepki, zespół rzepkowo-udowy, zwany również zespołem nadmiernego bocznego przyparcia rzepki, oraz nawrotowe zwichnięcie rzepki. Tym, co łączy wyżej wymienione schorzenia, jest zaburzenie zborności w stawie rzepkowo-udowym (tzw. toru ruchu rzepki), określane jako patellofemoral malalignment [1, 2].

Fizjoterapia XXI wieku jest jedną z najdynamiczniej rozwijających się gałęzi medycyny. Retrospektywne spojrzenie chociażby na ostatnie 10 lat pokazuje, jak bardzo rozwinęła się wiedza, dostępność do niej oraz chęć i świadomość wielokierunkowego rozwoju dla młodych terapeutów. Coraz większa otwartość na nowe kierunki terapii sprawia, iż dysponujemy wieloma narzędziami do pracy z ludzkim ciałem oraz nie boimy się z nich korzystać. Artykuł ma na celu zaprezentować wieloaspektowe podejście do fizjoterapii w przypadku powypadkowego złamania kręgosłupa oraz związanego z tym unieruchomienia. 

Obserwowana na przestrzeni lat zwiększona aktywność, zwłaszcza fizyczna, przyczynia się w dużej mierze do powstania różnorodnych urazów i przeciążeń. Jednym z najbardziej narażonych na liczne kontuzje jest narząd ruchu, a w szczególności staw kolanowy.

Głównym celem obozu rehabilitacyjnego jest określenie zakresu i rodzaju urazów występujących u zawodników. W ramach zgrupowania przeprowadza się diagnostykę, a także zróżnicowane działania terapeutyczne uwzględniające rodzaj, stopień uszkodzenia tkanki i rozległość urazu. W artykule przedstawiono szczegółowo zadania realizowane na obozie rehabilitacyjnym dla zawodników uprawiających biegi średnie, wskazując na osiągnięte rezultaty oraz trudności w realizacji takiego typu obozu.

W leczeniu zarostowego zapalenia stawu ramiennego, które wiąże się z bólem oraz ograniczoną ruchomością stawu ramiennego i obniżonymi możliwościami funkcjonalnymi, dużą rolę odgrywają fizjoterapia i terapia manualna. Celem postępowania terapeutycznego jest zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawa ruchomości stawu ramienno-łopatkowego, a także poprawa siły i wytrzymałości mięśni działających na ten staw.