Choroba zwyrodnieniowa stawów należy do częstych schorzeń występujących wśród osób dorosłych i w starszym wieku. Jest to złożony i skomplikowany, powolny proces prowadzący do dysproporcji pomiędzy tworzeniem a degeneracją chrząstki stawowej [1]. Klinicznie chorobę zwyrodnieniową stawów określa ból stawu pojawiający się przy ruchach, ograniczenie zakresu ruchów w zajętym stawie oraz postępująca dysfunkcja powodująca osłabienie kończyny i trudności lokomocyjne [2, 3].
Dział: Fizjoterapia kliniczna
Kończyny górne odgrywają w codziennym życiu człowieka wiele kluczowych zadań. Ich jakakolwiek dysfunkcja, spowodowana np. bólem, pociąga za sobą wiele niedogodności, które pośrednio lub bezpośrednio wpływają na odpowiednie funkcjonowanie w otaczającej rzeczywistości. Szczególnie stawy narażone są na rozmaite urazy lub choroby. Dlatego w tym względzie właściwa jest odpowiednia terapia medyczna, zazwyczaj połączona z nowoczesną fizjoterapią.
Dzięki dziedzinie psychosomatyki coraz silniejsze staje się połączenie wiedzy z zakresu psychologii, neuropsychologii i fizjoterapii w pracy z pacjentami. Pacjenci bardzo często nie są świadomi faktycznych negatywnych skutków stresu, jakie sygnalizuje im ich własny organizm. Ma to związek m.in. z brakiem mierzalnych narzędzi diagnostycznych, które przekonują pacjenta i pozwalają mu poznać i zaakceptować stan swojego zdrowia oraz metody leczenia.
Upadki u osób starszych to bez wątpienia poważny i złożony problem. Sam upadek osoby starszej może być dla niej dopiero początkiem procesu wynikającego z następstw tego zdarzenia. Wystąpienie zespołu poupadkowego może stanowić równie groźny problem, zarówno funkcjonalny, jak i psychologiczny.
Zespół Devica to rzadka autoimmunologiczna choroba ośrodkowego układu nerwowego. Charakteryzuje się współwystępowaniem objawów pozagałkowego zapalenia nerwów wzrokowych oraz poprzecznego zapalenia rdzenia kręgowego. Innymi objawami są m.in. ból, zaburzenia hormonalne, zaburzenia pamięci, obniżenie zdolności poznawczych. Zespół Devica jest chorobą o gwałtownym przebiegu, szybko prowadzącą do niepełnosprawności, która w bardzo dużym stopniu wpływa na ocenę jakości życia i jej poszczególne domeny.
Gojenie się rany w warunkach fizjologicznych powinno być dość szybkie, bezbolesne i bezproblemowe, choć proces gojenia może zostać zakłócony. Odpowiednia higiena rany wpływa na proces gojenia i powstawanie blizny. Zdarzają się przypadki, że blizny czy zaburzenia powięziowe jednego regionu ciała wywołują negatywne skutki (np. ból, problemy posturalne) w obszarze odległym i początkowo wydawałoby się niepowiązanym. Odpowiedzią może być wówczas fizjoterapia. Istnieje wiele dowodów klinicznych, że nawet sama praca manualna na bliźnie po dłuższym czasie przynosi bardzo dobre efekty.
Dane statystyczne dotyczące średniej wieku kobiet i mężczyzn pobudzają wiele osób do zachowania zdrowia poprzez uprawianie systematycznej aktywności fizycznej w celu zmniejszenia dolegliwości stawowych. Niestety, narząd ruchu wraz z wiekiem jest narażony na przeciążenia i rozwijające się zmiany zwyrodnieniowe. Wśród zabiegów wspomagających leczenie zespołów bólowych i przeciążeniowych aparatu ruchowego są jonoforeza i fonoforeza z żelem siarczkowym.
Obecnie dolegliwości bólowe aparatu ruchu stają się coraz częstszym problemem w społeczeństwie. Dodatkowe obciążenia związane z wielochorobowością oraz działania niepożądane związane ze stosowaniem NLPZ w formie doustnej zaczynają stanowić problem w leczeniu dolegliwości w obrębie aparatu mięśniowo-szkieletowego. Leki działające miejscowo stają się bezpieczną alternatywą dla pacjentów.
Podczas aktywności fizycznej jesteśmy narażeni na różnego rodzaju urazy prowadzące w dużej mierze do zaburzeń wzorców ruchowych. Taki stan może prowadzić do wystąpienia wielu chorób, które bezpośrednio lub pośrednio negatywnie wpływają na pracę poszczególnych układów. Zwłaszcza układ ruchu jest wrażliwy na niewłaściwą pracę np. stawu biodrowego lub stawu kolanowego. Uszkodzenie aparatu więzadłowego stawu kolanowego prowadzi do zaburzenia stabilności kończyny dolnej i niewłaściwej pracy okolicznych stawów. Takie patologiczne postępowanie predysponuje do szybszego zużycia się określonych struktur wewnątrzstawowych.
Uprawianie sportu zarówno tego zawodowego, jak i rekreacyjnego wiąże się z możliwością wystąpienia urazów aparatu ruchu. Zakres oraz rodzaj uszkodzeń jest różny, jednak właściwe postępowanie, adekwatne do zaistniałych niekorzystnych zmian, może zmniejszyć niekorzystne skutki w przypadku wszystkich rodzajów uszkodzeń.
Terapia tlenem hiperbarycznym to metoda wspomagająca leczenie wielu chorób zarówno chirurgicznych, jak i niechirurgicznych. Połączenie klasycznego leczenia z terapią hiperbaryczną ułatwia choremu szybszy powrót do zdrowia oraz aktywności, a także obniża koszty standardowego leczenia.
Jedną z najczęstszych przyczyn zgłaszania się na oddział ratunkowy pacjentów w różnych grupach wiekowych są rany. Stanowią one 5,4% wszystkich wizyt [1–6]. Postępowanie fizjoterapeutyczne stwarza szerokie możliwości terapeutyczne w kompleksowym leczeniu uszkodzeń skóry, oparzeń i ran o różnym pochodzeniu. W artykule autorzy zaprezentowali efektywne postępowanie z zakresu fizykoterapii w leczeniu ran u dzieci.