Reumatoidalne zapalenie stawów to przewlekła, zapalna, immunologicznie zależna choroba układowa tkanki łącznej. Charakteryzuje się nieswoistym, symetrycznym zapaleniem stawów, obecnością zmian pozastawowych oraz występowaniem licznych powikłań układowych prowadzących do niepełnosprawności, a w stadium zaawansowanym – do trwałego kalectwa.

Staw kolanowy jest dość często narażony na urazy i uszkodzenia. Wśród nich szczególnie narastającym problemem są uszkodzenia aparatu więzadłowego. Jednak odpowiednio wykonane badanie umożliwia określenie dysfunkcji, stopnia niepełnosprawności, pozwala na odpowiedni dobór metod leczniczych i rehabilitacyjnych, a także sprawdzenie wyników usprawniania.

O treningu przedsezonowym w narciarstwie zjazdowym mówi się coraz częściej. Zagadnienie to nabrało dużego znaczenia zwłaszcza w ciągu ostatnich kilkunastu lat. Powodem jest skierowanie zainteresowania zarówno profesjonalistów, amatorów, jak i świata medycznego na tematykę profilaktyki urazów narządu ruchu podczas jazdy na nartach.

Ponownie sięgamy do opisu przypadku pacjentki ze zdiagnozowanym bocznym przyparciem rzepki. Tym razem autorzy opracowania skupiają się na ocenie mięśni odpowiedzialnych za postawę oraz za prawidłowe ustawienie rzepki w stawie rzepkowo-udowym, a także na specyficznym treningu tych mięśni tak, aby wyrównać dysbalans.

Obecnie istnieje istotna potrzeba rehabilitacji leczniczej ukierunkowanej na pacjentów po przebytej chorobie COVID-19, w szczególności u osób ze zmniejszeniem wydolności fizycznej i oddechowej. Dzięki nowym regulacjom prawnym w systemie ubezpieczenia zdrowotnego została zorganizowana i sfinansowana taka rehabilitacja – najpierw stacjonarna, następnie ambulatoryjna i domowa. Rehabilitację stacjonarną mogą już prowadzić podmioty lecznicze spełniające określone przez Narodowy Fundusz Zdrowia wymogi i mające umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z NFZ. Ponadto od kilku miesięcy realizowany jest program pilotażowy w przedmiotowym zakresie w jednym z polskich szpitali.

Jednymi z ostatnich etapów usprawniania pacjentów jest zwiększenie wytrzymałości i przygotowanie pacjenta do aktywności rekreacyjnej i sportowej. Okres ten przeważnie rozpoczyna się pomiędzy 12. a 16. tygodniem od zabiegu.

Rehabilitacja pacjentów po artroskopowej rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego w okresie 6–8 tygodni po zabiegu wymaga uzupełnienia programu usprawniania o kolejne elementy przywracające funkcje pacjenta.

Mięsień gruszkowaty pełni funkcję rotatora zewnętrznego oraz słabego odwodziciela i zginacza stawu biodrowego. Zespół mięśnia gruszkowatego (piriformis syndrome) jest dość rzadko występującym schorzeniem. Inną powszednią nazwą tego zespołu jest portfelowa rwa kulszowa (wallet sciatica).   

Celem oddziaływania terapeutycznego FMT jest wspomaganie efektywnej aktywacji siły oraz wytrzymałości mięśni, które są konieczne do budowania systemu stabilizacji i optymalizacji ruchu.   

Rehabilitacja w środowisku wodnym w ostatnich latach prowadzona jest z coraz większym entuzjazmem. Terapia w wodzie stanowi atrakcyjną i bezpieczną formę usprawniania, oferuje unikalne i wszechstronne podejście do leczenia niepełnosprawnych. Tak prowadzona rehabilitacja zawiera zarówno elementy treningu aerobowego, oporowego, jak i odciążającego układ ruchu. 

Choroba Osgood-Schlattera dotyka młodych sportowców w wieku pokwitania. Objawy z nią związane ustępują samoistnie u ok. 90% pacjentów w przeciągu 12–24 miesięcy [1]. Wraz z zakwestionowaniem jałowej martwicy kości jako przyczyny tego schorzenia, rozpoczęto poszukiwania powodów dolegliwości i sposobów leczenia pozwalających na szybsze zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz powrót do sportu w krótszym czasie. Artykuł ten ma na celu zaprezentowanie dotychczasowych doniesień naukowych, a także ukazanie pewnych biomechanicznych uwarunkowań, które mają zastosowanie w rehabilitacji choroby Osgood-Schlattera.

Dolegliwości bólowe w okolicy lędźwiowo--krzyżowej występują u pacjentów bardzo często, dlatego pojęcie „stabilizacji centralnej” jest niezwykle popularne. To złożone zagadnienie wymaga zrozumienia i precyzji, a także holistycznego podejścia do procesu terapeutycznego poprzez włączenie relaksacji i mobilizacji przed wdrożeniem właściwych ćwiczeń stabilizacyjnych.