Przykurcze pooparzeniowe są następstwami termicznych uszkodzeń skóry i leżących pod nią tkanek miękkich. Medycyna szeroko rozwinęła możliwości pracy na etapie wczesnym po oparzeniach w postaci przeszczepów skórnych, specjalistycznych opatrunków i szeregu substancji farmakologicznych, medycyny regeneracyjnej. Co w przypadku starych blizn pooparzeniowych, które mają kilkanaście bądź kilkadziesiąt lat? Kiedy powstały takie blizny, techniki pracy z ranami pooparzeniowymi, a także terapia blizn nie były w tak zaawansowanym stadium, w jakim są obecnie. Czy fizjoterapeuta jest w stanie skutecznie rozpracować stare blizny pooparzeniowe i występujące w związku z tym przykurcze tkanek? Niniejszy artykuł przedstawia możliwości pracy terapeutycznej z bliznami bardzo starymi, biorąc pod uwagę fizjologię ludzkich tkanek, czyli tzw. turnover time. Komórki ludzkiego ciała zmieniają się przez całe życie, dlatego terapia starych blizn również może mieć sens.

Wibracja całego ciała (ang. whole-body vibration — WBV) została wprowadzona ponad 20 lat temu jako bezpieczna forma oddziaływania, wspierająca postępowanie fizjoterapeutyczne i trening sportowy [1—3]. Dynamiczny rozwój i dostęp do najnowszych technologii spowodowały, że WBV jest obecnie coraz częściej stosowana w działaniach prewencyjnych oraz w procesie rehabilitacji osób w różnym wieku i w różnych jednostkach chorobowych [1, 2, 4, 5].

Aktywność dnia codziennego odgrywa w życiu człowieka bardzo ważną rolę. Organizm ze względu na swoją skomplikowaną budowę na przestrzeni lat jest narażony na wiele schorzeń oraz urazów. Aby temu zaradzić, należy stosować się do wielu medycznych wytycznych, do których zalicza się m.in. prawidłowe odżywianie i właściwą aktywność ruchową. Takie odpowiedzialne postępowanie w znacznym stopniu spowolni ryzyko wystąpienia określonych schorzeń oraz zmniejszy aktywność przewlekłych chorób już istniejących.

W swojej codziennej praktyce fijzoterapeuta spotyka się z wachlarzem różnych przypadków. Każdy z nich jest inny, każdy wymaga indywidualnego podejścia oraz dokładnego wywiadu. Aby właściwie dobrać formę terapii, warto wesprzeć się także testami neurologicznymi. Zapraszamy Państwa do lektury wywiadu z Dariuszem Ciborowskim, autorem książki Testy neurologiczne w fizjoterapii. Praktyczny przewodnik po badaniu neurologicznym.

Według aktualnych doniesień dotyczących urazów w obrębie mięśni grupy kulszowo-goleniowej (ang. hamstring) istnieje wysoki stopień zmienności co do strategii leczenia chirurgicznego lub zachowawczego i fi zjoterapii. Proksymalne HSI jest urazem, który wymaga dokładnego zdiagnozowania i odpowiedniego sklasyfi kowania, co w dalszym postępowaniu pozwala na właściwy dobór metody leczenia. W niniejszej pracy autorzy przedstawili opis przypadku pacjenta po urazie kompleksu kulszowo-goleniowego z zerwaniem przyczepu proksymalnego ścięgna mięśnia dwugłowego uda i mięśnia półścięgnistego.

Urazy największego stawu w ludzkim ciele — kolana — to bardzo częsty rodzaj dysfunkcji narządu ruchu. Dochodzi do niego najczęściej w wyniku uprawiania sportów bądź podczas wypadków komunikacyjnych. Jednym ze sposobów leczenia jest artroskopia.

Siedzący tryb życia oraz niewłaściwa aktywność fizyczna w dużym stopniu przyczyniają się do powstania wielu schorzeń, które w wydatny sposób utrudniają prawidłowe funkcjonowanie w codziennym życiu. Liczne dysfunkcje kręgosłupa, takie jak ZZSK, w dzisiejszych czasach występują coraz częściej. W dużym stopniu pogarszają one w znaczący sposób jakość życia i wpływają destrukcyjnie na wszelakie czynności dnia codziennego.

Obrzęk lipidowy, tłuszczowy to chorobowa przewlekła, która dotyczy 11% kobiet na całym świecie. Charakteryzuje się niekontrolowanym odkładaniem tkanki tłuszczowej. Od niedawna jest sklasyfikowana jako odrębna jednostka chorobowa w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-11. Mała wiedza na ten temat w środowisku medycznym oraz brak różnicowania z innymi chorobami, np. otyłością, obrzękami limfatycznymi, powoduje, że kobiety rzadko otrzymują prawidłową diagnozę oraz plan leczenia.

Układ stomatognatyczny to zespół morfologiczno-czynnościowy tkanek i narządów w obrębie jamy ustnej i twarzoczaszki, który stanowi funkcjonalną całość i bierze udział w pobieraniu pokarmu, oddychaniu, artykulacji dźwięków oraz wyrażaniu emocji. Na układ stomatognatyczny składają się: jama ustna z jej zawartością, szczęka, żuchwa, staw skroniowo-żuchwowy, mięśnie żucia i mięśnie mimiczne. Urazy tego układu wymagają dokładnej diagnostyki.

Zazwyczaj ustępują samoistnie, choć potrafią być dokuczliwe i długotrwałe. W artykule przedstawione zostaną najczęstsze powody ich powstawania oraz możliwości rehabilitacji u dzieci z bólami wzrostowymi kończyn dolnych. 

Nie jest tajemnicą, że funkcjonowanie rynku fizjoterapeutycznego, tak jak i pozostałych rynków medycznych w Polsce, pozostawia wiele do życzenia. Z tego względu 23 sierpnia 2023 r. w Ministerstwie Zdrowia doszło do spotkania przedstawicieli samorządów zawodów medycznych, podczas którego prezes Krajowej Izby Fizjoterapeutów dr Tomasz Dybek przekazał na ręce nowej minister zdrowia Katarzyny Sójki listę najważniejszych postulatów, które mogłyby się przyczynić do rozwiązania problemów zgłaszanych przez środowisko.  Wśród najważniejszych postulatów należy wskazać przede wszystkim skrócenie czasu oczekiwania na wizytę i zwiększenie zakresu uprawnień fizjoterapeutów. Czy postulowane zmiany zostaną przez ministerstwo wprowadzone w życie, pokaże przyszłość.    Dekalog zmian polskiej fizjoterapii Bezpośredni dostęp do fizjoterapeuty dla pacjenta po zabiegu lub nagłym incydencie wymagającym szybkiej pomocy – bez konieczności oczekiwania w kilkumiesięcznej kolejce. „Fizjoterapeuta pierwszego kontaktu” – w wybranych jednostkach chorobowych dostęp do fizjoterapeuty bez skierowania od lekarza. Większa samodzielność fizjoterapeuty w ustalaniu planu fizjoterapii. Szersze kompetencje fizjoterapeuty w systemie ochrony zdrowia wynikające z posiadanych kompetencji: m.in. przerywanie ciągłości skóry (igłoterapia sucha), wystawianie recept na leki przeciwbólowe. Szersze kompetencje diagnostyczne niezbędne w planowaniu fizjoterapii, m.in. zlecenie badań laboratoryjnych, obrazowych. Fizjoterapeuta jak najbliżej pacjenta – wykonywanie fizjoterapii domowej bez zbędnej formalności, nieuzasadnionego zabezpieczenia w niepotrzebny sprzęt, wymogu dotyczącego lekarza. Praca w interdyscyplinarnych zespołach terapeutycznych zapewniająca efekty terapii w oparciu o realne wyceny świadczeń. Dostosowanie wycen usług fizjoterapeutycznych do ich realnego kosztu. Ustalenie norm zatrudnienia dla fizjoterapeutów, umożliwiających efektywne leczenie pacjentów. Specjalizacja w dziedzinie fizjoterapii finansowana w całości ze środków publicznych, gwarantująca najwyższą jakość leczenia pacjentów. Źródło: https://kif.info.pl/dekalog-zmian-polskiej-fizjoterapii/ [dostęp: 2.10.2023]

Adductor-related groin pain (GP) jest jednym z najczęstszych problemów ortopedycznych u sportowców, zwłaszcza tych uprawiających dyscypliny wymagające biegania, skakania i zmiany kierunku. GP może być spowodowane przez różne czynniki, takie jak nadmierny stres na mięśniach przywodzicielach, dysfunkcja stawu biodrowego lub zapalenie spojenia łonowego. W tym artykule zostaną przedstawione najnowsze badania na temat przyczyn, diagnozy i leczenia GP, a także propozycje kilku ćwiczeń zapobiegawczych i rehabilitacyjnych dla sportowców dotkniętych tą dolegliwością.