Prawo farmaceutyczne nie zawiera pojęcia lek, lecz produkt leczniczy. „Produktem leczniczym jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi i zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne” [1]. Prawo farmaceutyczne definiuje także specyficzne rodzaje produktów leczniczych (leków) jako: produkt leczniczy przeznaczony do specjalnych celów żywieniowych, produkt leczniczy homeo­patyczny, produkt immunologiczny, produkt krwiopochodny, produkt leczniczy roślinny.

Innowacje, wiedza i relacje – te trzy słowa najlepiej oddają charakter premierowej edycji Reha INNOVATIONS Fizjoterapia. Nowoczesna diagnostyka. Odnowa biologiczna, która 13—14 maja odbyła się w Expo Kraków. Pierwsze na południu kraju wydarzenie dla fizjoterapeutów, kadry zarządzającej ośrodkami medycznymi i pacjentów było połączeniem wystawy targowej, warsztatów eksperckich, wykładów otwartych i networkingu. Dywersyfikacja działań podjętych przez Targi w Krakowie sprawiła, że impreza przez wielu została okrzyknięta najciekawszym i najbardziej obiecującym wydarzeniem w branży.

Działanie terapii TECAR Działanie terapii TECAR oparte jest na użyciu fali radiowej wysokiej częstotliwości i prądu zmiennego-naprzemiennego. Fala radiowa użyta w terapii TECAR działa na zasadzie przepływu prądu poprzez wywołanie efektu oporu. Ma to wpływ na tkanki, bowiem zostają one głęboko ogrzane, a co za tym idzie następuje stymulacja w ich wnętrzu. Zwiększa to ich regenerację i naturalną kondycję. Co więcej, ma to również pozytywny wpływ na unaczynienie tkanek, powodując rozszerzenie naczyń i przyspieszenie procesu regeneracji. Metodę tę wykorzystuje się w terapii chorób kości, urazów więzadeł i mięśni. Jest skuteczna w leczeniu przykurczów, naciągnięć, obrzęków, bólów mięśni, uszkodzeń więzadeł, zapaleń ścięgien, kaletki maziowej oraz skóry. Efekty terapii – czyli zmniejszenie bólu i opuchlizny – widoczne są już po pierwszym zabiegu, dzięki czemu terapia TECAR zyskuje coraz większą popularność wśród sportowców, którym umożliwia szybszy powrót do sprawności nawet po poważnych kontuzjach. Efekty terapeutyczne Aby poprawnie zrozumieć zasady działania terapii TECAR na tkanki biologiczne, należy pamiętać, że ciało ludzkie to odpowiednik obwodu elektrycznego. Obwód ten złożony jest z części pojemnościowej oraz części rezystywnej. Na obie z nich oddziałuje terapia TECAR, a spektrum jej zastosowania jest bardzo szerokie, gdyż oferuje ponad 10 milionów różnych kombinacji, wywołując efekty: przeciwbólowy, przeciwobrzękowy, rozkurczowy, przeciwzapalny, biostymulacyjny. Podstawowym zastosowaniem urządzenia Doctor Tecar jest jednak terapia przeciwbólowa. Stymuluje ono mikrokrążenie zarówno krwi, jak i limfy, działa również na zakończenia nerwowe, co bezpośrednio skutkuje przywróceniem równowagi potencjałów błonowych. Aktywuje uwalnianie endorfin, co przekłada się na blokowanie bólu. Terapia TECAR odgrywa również znaczącą rolę w poprawie sprawności ruchowej oraz regeneracji, dzięki celowanemu przekazywaniu energii do tkanek. Stosując tę terapię, należy spodziewać się – oprócz złagodzenia bólu – również takich efektów terapeutycznych, jak: poprawa krążenia, rozluźnienie mięśni, utrzymanie i zwiększenie ruchomości stawów.   Zdj. 1. Leczenie zapalenia stożka rotatorów przy wykorzystaniu aparatu Doctor TECAR PLUS AVx Kiedy stosować terapię TECAR? Terapia TECAR jest stosowana w leczeniu przewlekłych oraz ostrych patologii, a także w profilaktyce pooperacyjnej. Bolesne urazy oraz patologie pochodzenia mięśniowego, kostno-stawowego i zapalnego, takie jak ból kręgosłupa lędźwiowego, zapalenie nadkłykcia, zapalenie powięzi podeszwowej, rizartroza, zespół konfliktu podbarkowego, ból szyjno-ramienny i zapalenie naskórka, to jedynie kilka schorzeń, których leczenie wspomaga terapia TECAR bez żadnych skutków ubocznych. W przypadłościach o podłożu reumatycznym, odpowiednio dawkując energię, jest możliwe osiągnięcie pożądanego efektu polegającego na zmniejszeniu bólu mięśni oraz stawów poprzez modulację procesów zapalnych, co bezpośrednio sprzyja przywróceniu prawidłowej czynności narządu ruchu.   Zdj. 2. Wykorzystanie terapii TECAR wspomagająco w leczeniu zapalenia zatok System biotransfer Odpowiednio monitorowanie ilości przekazywanej energii przy pomocy systemu biotransfer, powoduje wazodylatację, która redukuje ilość odpadów metabolicznych, powstałych jako wynik procesów zapalnych, poprzez „wypłukanie” ich. Efektem tego jest lepsze natlenienie tkanek, co przekłada się na naprawę mikrouszkodzeń.   Zdj. 3. Wykorzystanie trybu pojemnościowego do udrożnienia węzłów limfatycznych w okolicy szyi Terapia TECAR w schorzeniach układu limfatycznego  Przyczyn powodujących dysfunkcje w prawidłowej pracy układu limfatycznego oraz krwionośnego jest wiele. Często jest to ograniczona aktywność fizyczna oraz nieodpowiedni tryb życia. Skutkuje to zatrzymaniem wody, uczuciem „ciężkich nóg” oraz obrzękami kostek, czego następstwem są obrzęki limfatyczne. Terapia przy użyciu aparatu Doctor Tecar stymuluje układ limfatyczny oraz poprawia przepływ krwi i tym samym prowadzi do reaktywacji mikrokrążenia, czego następstwem jest efektywne działanie  drenujące. Terapia TECAR w leczeniu patologii pourazowych Jest to istotne zastosowanie, które można wykorzystać  również w leczeniu patologii pourazowych. Terapię TECAR można zastosować nawet w ostrej fazie, co pozwala zapobiec powstaniu rozległego obrzęku. Ponadto – dzięki odprowadzeniu nadmiaru płynów za pośrednictwem układu limfatycznego – redukujemy nie tylko obrzęk, ale i ból. Terapia TECAR sprzyja również redukcji krwiaków i redukuje niebezpieczeństwo pojawienia się zwapnień włókien mięśniowych. TECAR – jako akcelerator fizjologiczny – jest aktualnie uwzględniany niemal w każdym projekcie terapeutycznym z zakresu medycyny sportowej, gdyż aktywuje oraz przyspiesza naturalnie procesy regeneracji tkanek. Katalizuje i wspiera reakcje biologiczne w organizmie, a dzięki przekazaniu odpowiedniej dawki energii pozwala na otrzymanie stabilnych i powtarzalnych wyników. Piśmiennictwo Ștefan N.G., Tănasă R.A. Moraru C.E. The Tecar therapy to support sports traumatology. Sport & Society/Sport si Societate 2019; 19 (2): 69–74. Ganzit G.P., Stefanini L., Stesina G. New methods in the treatment of joint-muscular pathologies in athletes: The TECAR therapy. Medicina dello Sport 2000; 53 (4): 361–368.

Terapia zamrożonego barku jest czasochłonna oraz pracochłonna, a oczywistym jest, że pacjentowi zależy na tym, aby jak najszybciej osiągnąć możliwość samodzielnego funkcjonowania. Zazwyczaj pacjent w gabinecie fizjoterapeuty pojawia się w fazie postępującego sztywnienia, gdy nie pomagają żadne dostępne dla niego metody walki z bólem oraz ograniczoną ruchomością.

Zespół bólowy kręgosłupa odcinka piersiowego dotyka coraz większą grupę pacjentów, nie tylko starszych, ale także młodszych. Często zgłaszany jako ból między łopatkami oraz promieniujący do klatki piersiowej pod postacią neuralgii międzyżebrowej ze względu na swój nagły i ostry charakter może powodować na tyle silne dolegliwości bólowe, że niejednokrotnie powoduje wizyty w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym (SOR), a nawet wezwanie pogotowia ratunkowego.

Skręcenie stawu skokowego jest jednym z najczęstszych uszkodzeń narządu ruchu. W przeważającej liczbie przypadków dotyczy ono uszkodzenia struktur przedziału bocznego tegoż stawu i tego typu kontuzją zajmiemy się w tym artykule.

Aktywność fizyczna jest ważnym aspektem stylu życia i determinantą dobrego stanu zdrowia fizycznego, psychicznego i społecznego. Mimo wielu badań potwierdzających tę tezę poziom podejmowanej aktywności fizycznej jest niewystarczający. Badanie Eurobarometr z 2018 r., które dotyczyło podejmowania aktywności fizycznej przez Europejczyków, wykazało, że 40% badanych uprawia sport lub wykonuje ćwiczenia minimum raz w tygodniu, z czego zaledwie 7% z tej grupy respondentów deklaruje regularność tych aktywności. Z tych samych badań wynika, że 46% badanych w ogóle nie podejmuje aktywności fizycznej [1].

Organizm człowieka jest narażony na wiele procesów degeneracyjnych. Szczególnie zagrożone są stawy. Ze względu na różnorodną budowę i pełnioną funkcję ulegają one częstemu zużyciu, co w perspektywie czasu prowadzi do ich uszkodzenia. Schorzeń w obrębie narządu ruchu, a zwłaszcza stopy, nie można lekceważyć. Mogą one prowadzić do upośledzenia codziennych czynności, np. chodzenia.

Menstruacyjne dolegliwości bólowe towarzyszą kobietom od wieków. Jedne kobiety odczuwają ból bardziej, inne mniej lub w ogóle. Każdego miesiąca poszukiwane są skuteczne i szybkie metody przeciwbólowe, aby jak najszybciej usunąć problemy i wrócić do codziennych spraw i obowiązków. Zmiany poziomów hormonów, jakie zachodzą podczas cyklu menstruacyjnego, nie pozostają bez wpływu na zachowanie organizmu kobiety. Progesteron jest odpowiedzialny za odczucie stanów bólowych, ponieważ im wyższy jego poziom w ciągu cyklu, tym bardziej miesiączka może być bolesna. Przyczyną takiego zjawiska może być stres oraz nerwy. Wiadomo, że PMS jest pierwszym objawem nadchodzącej menstruacji, w której dolegliwości bólowe mogą się nasilić i uniemożliwić codzienne funkcjonowanie.

Zespół Kanału Nadgarstka (ZKN) należy do najczęstszych neuropatii w obrębie kończyny górnej. Poza najczęściej spotykaną nazwą — Zespół Kanału Nadgarstka, można spotkać się również z określeniem Cieśni Kanału Nadgarstka, czy często używanym skrótem CTS (z ang. Carpal Tunnel Syndrome).

Główna trudność sterowania ruchami jest rozpatrywana jako konieczność wyłączenia/ redukcji nadmiernych stopni swobody jednych połączeń stawowych w celu podwyższenia kontroli mobilności pozostałych. Ciało ludzkie posiada 240 kinematycznych stopni swobody, 72 przypadają na kończyny górne, a po 25 na każdą z rąk. Oprócz tego sprężystość mięśni agonistycznych i antagonistycznych wprowadza do układu dodatkowe tzw. dynamiczne stopnie swobody, czyniąc z ręki jeden z najdoskonalszych fragmentów układu kostno-stawowo-mięśniowego [2].

Określenie stopa płasko-koślawa jest wspólnym pojęciem dla grupy podobnych co do istoty, najczęściej złożonych deformacji stopy, którą charakteryzuje odwiedzeniowo-pronacyjne ustawienie stopy [6]. Wśród najmłodszych dzieci prawidłowe rozpoznanie tego typu wady nie należy do najłatwiejszych, gdyż luźna tkanka łączna, wysokie uwodnienie tkanek oraz stopniowe zwiększanie się ilości włókien kolagenowych zależą od cech osobniczych dziecka, a także od jego aktywności codziennej i indywidualnych cech rozwojowych.