Jeszcze do niedawna uważano, że w stawach kolanowych u dzieci nie dochodzi do typowych, jak u dorosłych (szczególnie sportowców), uszkodzeń więzadeł krzyżowych, a wszelkie urazy w okolicy stawów kolanowych leczono kilkutygodniowym unieruchomieniem gipsowym.

Uszkodzenia i regeneracja występują naturalnie w obwodowym układzie nerwowym. Jeśli równowaga tych dwóch procesów jest zaburzona, np. przez choroby przewlekłe, lub powstaje w wyniku uszkodzenia mechanicznego, a regeneracja nerwów jest zaburzona, uszkodzenie nerwów może prowadzić do neuropatii obwodowej.

Kontuzja w sporcie może prowadzić do negatywnych skutków psychologicznych, które utrudniają skuteczność rehabilitacji i powrót sportowca do zdrowia. Lęk, depresja, obniżone poczucie wartości czy uczucie odosobnienia to tylko nielicznie aspekty utraty równowagi psychicznej związanej z wykluczeniem zawodnika z procesu treningowego i rywalizacji na zawodach. Złość, problemy z koncentracją, nieufność, niechęć w stosunku do proponowanych metod leczenia lub nadmierna aktywność to przykłady zachowania, które fizjoterapeuta może zaobserwować u kontuzjowanego pacjenta w swoim gabinecie. Tym samym fizjoterapeuta potrzebuje podstawowej praktycznej wiedzy psychologicznej do wykorzystania w terapii pacjentów uprawiających sport zawodowo lub amatorsko.

Ból to negatywne odczucie, które z pewnością towarzyszyło każdemu niejednokrotnie w ciągu życia. O ile mija w krótkim czasie i nie pozostawia po sobie śladu, szybko się o nim zapomina. W przypadku częstego występowania lub dużej intensyfikacji może jednak mieć negatywny wpływ na wiele aspektów życia – od codziennych aktywności, poprzez postrzeganie własnego ciała i możliwości ruchowych, aż po zwiększone ryzyko depresji.

Deformacja stopy o charakterze płaskiej i płasko-koślawej jest od lat przedmiotem wielu badań i dyskusji. Powodem tak dużej potrzeby pochylenia się nad tym problemem jest fakt, że aż w 90% przypadków wad stóp diagnozuje się właśnie tę wadę [3].

Przedni ból kolana jest najczęstszym problemem, z jakim zgłaszają się do lekarza ortopedy młodzi ludzie. Szacuje się, że około 9% aktywnej fizycznie młodzieży cierpi z tego powodu. Ponad 25% problemów „kolanowych” jakimi zajmują się kliniki sportowe na świecie dotyczy urazów zespołu przedniego (rzepkowo-udowego).

Pobierz darmowy artykuł

Uszkodzenia stożka rotatorów to drugie w kolejności, zaraz po konflikcie podbarkowym, najczęstsze przyczyny bólu w obrębie stawu barkowego i pojawiającego się wraz z nim ograniczenia ruchomości. Naturalnie, wraz z procesem starzenia, prawdopodobieństwo uszkodzenia stożka rotatorów znacznie wzrasta po 40. roku życia, ale obecnie coraz częściej zdarza się także u osób młodszych trenujących sport zawodowo oraz u osób trenujących na poziomie amatorskim.

Program usprawniania rdzenia kręgowego należy rozpoczynać u chorych z całkowitym lub częściowym SCIWORA, jeżeli tylko pozwoli na to ich stan w związku z innymi poważnymi obrażeniami. Dzieci z obrażeniem rdzenia kręgowego nie tylko wykazują ryzyko stopniowych zniekształceń kręgosłupa, takich jak skolioza, ale wymagają utrzymania okresowych kontroli w okresie osiągania dojrzałości szkieletowej.

Mastektomia wpływa na ograniczenie funkcjonowania wielu układów, m.in. kostnego, mięśniowego czy oddechowego. W wyniku zabiegu mastektomii oraz zastosowania leczenia uzupełniającego, w postaci radioterapii czy chemioterapii, może dojść do zaburzeń gojenia się rany oraz wielu powikłań, które są przyczyną upośledzenia sprawności fizycznej i psychicznej.

W pierwszej kolejności warto zastosować ćwiczenia mające na celu stricte zwiększenie temperatury danej okolicy. W przypadku występowania dolegliwości bólowych w okolicy Achillesa czy też stopy, należy zastosować ćwiczenia w odciążeniu. Najlepszym rozwiązaniem będzie więc rowerek stacjonarny. Wstępna rozgrzewka powinna trwać około 10 minut. Następnie możemy przejść do kolejnych ćwiczeń. Zwiększanie zakresów ruchomości grupy kulszowo-goleniowej oraz podudzia Liczba serii: 2 serie na stronę po 1–2 minuty. Odpoczynek: 1–2 minuty między seriami. Objaśnienie: Po wstępnej rozgrzewce, gdy mięśnie nóg charakteryzować się będą większą elastycznością, przechodzimy do rozciągania dynamicznego grupy kulszowo-goleniowej oraz podudzia. W pozycji leżenia na plecach należy zadbać o to, aby cały kręgosłup przylegał do maty, a także noga przeciwna (ta, która nie wykonuje ruchu). W pierwszej kolejności wykonujemy zgięcie w stawie kolanowym z wdechem. Następnie wykonujemy w maksymalnym zakresie ruch wyprostu stawu kolanowego. Maksymalne rozciągnięcie staraj utrzymać się od 2 do 3 sekund.     Rozciąganie podudzia w podporze o ścianę Liczba serii: 2 serie na stronę po 1–2 minuty. Odpoczynek: 1–2 minuty między seriami. Objaśnienie: Stając przed ścianą należy ustalić odpowiedni kąt podporu w celu rozciągnięcia łydki. Uczucie rozciągania powinno pojawić się na wysokości dołu podkolanowego oraz Achillesa.   Następnie, utrzymując rozciągnięcie podudzia, przenosimy ciężar ciała ze strony na stronę w celu rozciągnięcia głowy bocznej oraz przyśrodkowej mięśnia brzuchatego. Istotnym elementem jest tutaj regulacja oddechu. Należy pamiętać, aby nie był on przytrzymywany w trakcie ćwiczenia.   Rolowanie rozcięgna podeszwowego Liczba serii: 2 serie na stronę po 1–2 minuty. Odpoczynek: 1–2 minuty między seriami. Objaśnienie: W pozycji stojącej lub siedzącej (w zależności od tkliwości okolicy pięty czy całego rozcięgna podeszwowego) przechodzimy do rolowania rozcięgna podeszwowego. W celu intensyfikacji rolowania można ustawić stopę w specyficzny sposób (palce zadarte w górę). W momencie natrafienia na punkt dający mocne objawy bólowe, warto się na nim zatrzymać.   Rolowanie funkcyjne łydki przy użyciu piłeczki Liczba serii: 2 serie na stronę po 1–2 minuty. Odpoczynek: 1–2 minuty między seriami.   Objaśnienie: W pozycji siedzącej, przy użyciu piłeczki, szukamy miejsca na łydce, które będzie dawać największe objawy bólowe. W tym momencie zatrzymujemy się i wykonujemy ruch zgięcia oraz wyprostu stopy, aby przy ucisku pojawił się dodatkowy element  w formie rozciągania. Rozciąganie mięśnia płaszczkowatego Liczba serii: 2 serie na stronę po 1–2 minuty. Odpoczynek: 1–2 minuty między seriami.   Objaśnienie: Stojąc przy ścianie w podporze w pozycji wykroku z nogą zakroczną zgiętą w stawie kolanowym, szukamy takiego ustawienia, w którym odczuwać będziemy rozciągnięcie na połowie wysokości łydki. Dodatkowo można wykonać rotację nogi w stronę prawą oraz lewą. Mobilizacja stawu skokowego przy użyciu taśmy POWER BAND Liczba serii: 2 serie na stronę po 1–2 minuty. Odpoczynek: 1–2 minuty między seriami.   Objaśnienie: W pozycji klęku jednonóż z taśmą założoną na wysokości kostki należy ustawić się w takiej pozycji,  w której wstępnie będzie odczuwane rozciągnięcie na wysokości ścięgna Achillesa. Następnie przenosimy ciężar ciała na przodostopie, pamiętając o tym, by nie odrywać pięty od podłoża, a stopa była skierowana centralnie w przód. Rozciąganie mięśnia płaszczkowatego przy użyciu taśmy POWER BAND Liczba serii: 2 serie na stronę po 1–2 minuty. Odpoczynek: 1–2 minuty między seriami.   Objaśnienie: W pozycji klęku jednonóż, z taśmą ułożoną poniżej stawu kolanowego, ustawiamy się w pozycji, w której będziemy odczuwać rozciągnięcie na połowie wysokości łydki (mięsień płaszczkowaty). Następnie pozwalamy kolanu wyjść przed linię palców, pamiętając o ciągłym kontakcie całej stopy z podłożem,  a także o palcach skierowanych centralnie w przód. Stopa aktywna.  Ćwiczenie wzmacniające stopę oraz podudzie Liczba serii: 2 serie po 1–2 minuty. Odpoczynek: 1–2 minuty między seriami.   Objaśnienie: W pozycji stojącej obciążamy stopę w prawidłowy sposób. Naszym zadaniem jest uzyskanie trzech punktów podparcia. Jest to pierwsza kość śródstopia, piąta kość śródstopia oraz guz piętowy. W tej pozycji rozcięgno podeszwowe jest skrócone i działa bezpośrednio na łydkę. Dodatkowo te ćwiczenia przyczynią się do polepszenia stabilizacji obszaru stawu skokowego. Przy tym ustawieniu stopy warto dodać ruch dodatkowy, np. przenoszenie gryfu nad głowę z dodatkowym utrzymaniem napięcia mięśni brzucha. Wzmacnianie mięśnia brzuchatego oraz płaszczkowatego Liczba serii: w zależności od potrzeb 2–3 serie po 1–2 minuty. Odpoczynek: 1–2 minuty między seriami. Objaśnienie: W celu przetrenowania mięśnia brzuchatego łydki i wzmocnienia go w sposób prawidłowy mamy do wyboru wiele ćwiczeń. Należy pamiętać, że najlepszym rozciąganiem w przypadku treningu mięśni brzuchatych będzie pozycja stojąca lub siedząca z nogami wyprostowanymi w stawach kolanowych. W przypadku treningu mięśni płaszczkowatych warto, aby ćwiczenie było wykonywane w pozycji siedzącej. Po mocnym rozciągnięciu łydki wykonujemy spięcie na palce z zaakcentowaniem napięcia w fazie szczytowej. Powrót do pozycji rozciągnięcia powinien być trochę dłuższy aniżeli spięcia. Po przywróceniu odpowiedniej elastyczności ścięgnu piętowemu nie należy zapominać o jego prawidłowym, ponownym wzmocnieniu.    

Problemy z kręgosłupem dotyczą w dzisiejszej wysoko rozwiniętej cywilizacji coraz większej grupy ludzi. Z różnego rodzaju bólami stykają się zarówno osoby starsze, jak i młodzież. Ból i związane z nim różnorodne problemy w znacznym stopniu utrudniają codzienne życie. Wiele dysfunkcji omawianej poniżej struktury jest spowodowane nieprawidłowymi nawykami ruchowymi. Często bardzo ciężka praca w trudnych warunkach lub brak ruchu w perspektywie czasu znacznie przyczyniają się do powstania różnorodnych patologii chorobowych w kręgosłupie i jego najbliższej okolicy. Jedną z nich, dosyć często występującą u osób w bardzo różnym wieku, jest niestabilność zwłaszcza kręgosłupa lędźwiowego.