W leczeniu wielu chorób i dolegliwości, w tym także zaburzeń funkcji układu ruchu, dużą pomocą mogą okazać się preparaty pochodzenia roślinnego, określane mianem leków naturalnych, fitopreparatów lub fitofarmaceutyków. W połączeniu z tradycyjnie stosowanymi lekami syntetycznymi stanowią one korzystne uzupełnienie terapii, a w lżejszych przypadkach są wystarczająco skuteczne stosowane samodzielnie.
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
Zgodnie z wytycznymi Scoliosis Research Society (SRS) młodzieńczą idiopatyczną skoliozę (AIS) definiuje się jako co najmniej 10-stopniowe boczne skrzywienie kręgosłupa mierzone metodą Cobba [1] na radiogramie wykonanym w projekcji przednio-tylnej w pozycji stojącej [2]. Istotą AIS jest postępująca deformacja kręgosłupa i tułowia w okresie przyspieszonego wzrastania wynikająca z trójpłaszczyznowych przemieszczeń kręgosłupa oraz trójpłaszczyznowych zniekształceń wzrostowych poszczególnych kręgów.
Trening inercyjny to forma ćwiczeń siłowych wykorzystujących jako obciążenie siłę bezwładności. Badania pokazują, że może on być alternatywą dla treningu ukierunkowanego na budowanie masy i siły mięśniowej. Może być również wykorzystywany w rehabilitacji pacjentów po urazach i operacjach.
Bóle lędźwiowo-krzyżowe (BLK) to zespół objawów, na który składają się m.in. bolesność, wzrost napięcia mięśniowego i sztywność tkanek. Często towarzyszą im zaburzenia nerwowo-mięśniowe. Skuteczne we wspomaganiu rehabilitacji tych zaburzeń okazało się rehabilitacyjne obrazowanie ultrasonograficzne (USOR), stosowane przez fizjoterapeutów do oceny morfologii mięśni oraz pokrewnych tkanek miękkich, a także ich funkcji podczas ćwiczeń i zadań ruchowych.
Badania poświęcone istnieniu dróg limfatycznych w zatokach opony twardej, a także barierze krew–mózg oraz uprzywilejowanej pozycji ośrodkowego układu nerwowego w odniesieniu do relacji z układem odpornościowym dostarczają nowych wniosków klinicznych.
Urazy w obszarze stawu skokowego stanowią bardzo liczny odsetek urazów kończyn dolnych [1]. Do najczęściej występujących można zaliczyć skręcenia i zwichnięcia różnego stopnia oraz złamania końców dalszych kości piszczelowej oraz strzałkowej. Złamania pozostałych komponentów tego stawu zdarzają się rzadziej i są związane z konkretną aktywnością lub urazem bezpośrednim. Artykuł ma na celu przedstawienie studium przypadku dotyczącego złamania kości skokowej w wyniku urazu górskiego oraz zastosowanego leczenia i fizjoterapii.
W zeszłym miesiącu mogli Państwo przeczytać o podstawowych punktach akupunkturowych zlokalizowanych na ręce oraz o ich najczęstszych zastosowaniach. Dodatkowo opisaliśmy sposób wykonania akupunktury dłoni, co pokrótce zostanie powtórzone. W niniejszym artykule skupimy się głównie na protokołach akupunkturowych, które mogą być zastosowane w problemach z trawieniem, bezsenności, nadciśnieniu i innych częstych problemach i dolegliwościach zdrowotnych.
Staw kolanowy jest największym stawem ludzkiego ciała. Ze względu na specyfikę ruchu, jaki w nim zachodzi, i znaczące obciążenia, jakim podlega, łatwo może dojść do jego uszkodzenia. Urazy stawu kolanowego są jednymi z najczęściej występujących wśród ludzi młodych i aktywnych sportowo, a jego zwyrodnienia należą do nagminnych schorzeń u osób powyżej 55. roku życia.
Ziołolecznictwo do niedawna było kojarzone głównie z praktykami medycyny ludowej, często pogardzanymi, skazywanymi na marginalizację. Obecnie obserwuje się znaczny wzrost zainteresowania lekami roślinnymi, a fitoterapia, czyli leczenie za pomocą środków roślinnych, staje się nauką medyczną równoprawną z chemioterapią, która do leczenia wykorzystuje produkty syntetyczne.
Zespół Haglunda jest chorobą uciążliwą i bolesną. Odpowiednie leczenie zachowawcze, kompleksowa fizjoterapia, może doprowadzić do pełnego powrotu pacjenta do aktywności sprzed wystąpienia dolegliwości. Czasem jednak najlepszym wyjściem dla chorego jest poddanie się zabiegowi chirurgicznemu. Właściwa metoda leczenia zależy od przyczyn oraz stopnia zaawansowania choroby.
Problematyka dotycząca zespołu nadpobudliwości psychoruchowej nie jest zagadnieniem nowym, lecz jest powszechnie znana na świecie. Problemy dotyczące postępowania z dzieckiem/pacjentem z ADHD są nadal aktualne i niezwykle trudne.
Przewlekłe rany, w tym odleżyny, stanowią problem medyczny oraz społeczny. Obecność odleżyn obniża jakość życia pacjentów. Są one źródłem bólu, mają niekorzystny wpływ na psychikę pacjenta, ograniczają funkcjonowanie i opóźniają jego powrót do sprawności [1]. Najczęstszą grupą chorych, którzy cierpią z powodu odleżyn, są osoby w wieku przekraczającym 65 lat. W piątej dekadzie życia wskaźnik zachorowań mężczyzn w stosunku do kobiet wynosi 1:2. Po przekroczeniu 80. roku życia rośnie i wynosi 1:7 [2].