Zaburzenie ślizgu przedniego w stawie biodrowym wydaje się najczęściej występującym rodzajem dysbalansu mięśniowo-powięziowego. Można je zaobserwować u przeważającej większości pacjentów, natomiast staje się ono kluczowym elementem diagnozy i terapii w przypadku bólu w pachwinie, bólu kolan oraz bólu lędźwiowego.
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
Po zmianie przepisów fizjoterapeuci tak samo jak lekarze i pielęgniarki mogą założyć, a potem prowadzić jeden z dwóch generalnych rodzajów praktyk zawodowych, tj. praktykę indywidualną lub praktykę grupową. Przedmiotem artykułu jest przedstawienie wymogów prawnych dotyczących zakładania i prowadzenia indywidualnej praktyki zawodowej (typowej w stałej lokalizacji) przez fizjoterapeutę.
Ból jest głównym objawem diagnostycznym pojawiającym się w różnym rodzaju i natężeniu we wszystkich jednostkach chorobowych. Zdefiniowanie tego objawu oraz poznanie mechanizmów jego powstawania i występowania pozwoliły na lepsze zrozumienie jego etiologii.
Ból lędźwiowo-krzyżowy jest jednym z powszechniejszych problemów zdrowotnych, mających poważny wpływ na jakość życia. Szacuje się, że częstość jego występowania wynosi ok. 70–80%. Jedną z jego przyczyn mogą być dysfunkcje stawu krzyżowo-biodrowego. Warto wziąć to pod uwagę podczas procesu diagnostycznego, by móc szybko i skutecznie pomóc pacjentowi zgłaszającemu dolegliwości bólowe.
Systematyczna i zarazem kontrolowana aktywność fizyczna odgrywa w życiu człowieka bardzo ważną rolę. Właściwie dawkowany ruch wpływa na prawidłową pracę wielu układów i narządów. Narząd ruchu pod wpływem rozmaitych ćwiczeń jest bardzo narażony na różnego rodzaju urazy bądź przeciążenia. Dlatego w tym względzie wskazana jest zrównoważona aktywność fizyczna odpowiednio dostosowana do wieku, wydolności organizmu oraz chorób współistniejących.
Samoświadomość własnego ciała oraz wzrost zainteresowania aktywnością ruchową sprawiły, iż coraz częściej korzystamy z nowych rozwiązań wspomagających właściwe przygotowanie do wysiłku i niwelowanie negatywnych skutków tuż po nim. Obrazki z parkietów najlepszych lig świata, na których zawodnicy przed meczami rolowali swoje kończyny, przestały już dziwić kogokolwiek. Dzisiaj w każdej siłowni i gabinecie fizjoterapeutycznym można znaleźć rolkę do automasażu, a precyzyjniej – techniki autorozluźniania mięśniowo-powięziowego (Self-Myofascial release – SMFR).
Dzisiejszy świat szuka coraz nowszych rozwiązań pozwalających poprawić funkcjonowanie otaczającej nas rzeczywistości. W codziennym życiu oczekujemy lepszych, szybszych, skuteczniejszych działań, uzyskanych mniejszym wysiłkiem. Tak samo jest w fizjoterapii. Coraz nowsze pomysły realizowane przez zespoły inżynierów, fizjoterapeutów, logopedów oraz terapeutów zajęciowych przenoszą pracę z pacjentem na wyższy poziom.
Jak wynika z obserwacji, duża część pacjentów ocenia terapię, której jest poddawana, przede wszystkim z punktu widzenia jej skuteczności oraz czasu trwania, zarówno w przypadku pojedynczego zabiegu, jak i całego procesu usprawniania. Nowoczesna fizykoterapia poszukuje nowych form doskonalszej i skuteczniejszej terapii dla możliwie szerokiego grona pacjentów z różnego rodzaju dolegliwościami.
Kwas węglowy do celów terapeutycznych wykorzystuje się już od kilku stuleci. Pierwsze informacje dotyczące korzystnego wpływu kąpieli gazowych CO2 na leczenie dny moczanowej i narośli w obrębie stopy pochodzą z 1778 r. Prawie 100 lat później paryski chirurg Demarquay osiągnął bardzo dobre rezultaty w leczeniu ran, posługując się kąpielami gazowymi. Szeroka dokumentacja terapeutycznego zastosowania kwasu węglowego w medycynie pochodzi z XIX w. Z biegiem lat i z postępującym rozwojem lecznictwa uzdrowiskowego kwas węglowy – a szczególnie wody kwasowęglowe – znalazł zastosowanie w leczeniu coraz większej liczby schorzeń.
Spośród wszystkich metod obrazowania diagnostycznego narządu ruchu badanie USG wydaje się najbardziej przyjazne dla środowiska fizjoterapeutów. Powodem tego jest jego szeroka dostępność, nieinwazyjność, prostota wykonania, powtarzalność, niskie koszty eksploatacji sprzętu, a przede wszystkim możliwość czynnościowego badania z zastosowaniem testów funkcjonalnych i ortopedycznych z archiwizacją postępów leczenia.
Utrzymujący się ból szyi z ograniczeniem jej ruchomości, z obecnością lub brakiem bólu promieniującego wzdłuż ramion, jest częstą przyczyną zgłaszania się pacjentów do fizjoterapeutów i ortopedów. W niniejszym artykule zostaną omówione najczęstsze zaburzenia i podane proponowane protokoły ich leczenia.