Dzisiejszy świat szuka coraz nowszych rozwiązań pozwalających poprawić funkcjonowanie otaczającej nas rzeczywistości. W codziennym życiu oczekujemy lepszych, szybszych, skuteczniejszych działań, uzyskanych mniejszym wysiłkiem. Tak samo jest w fizjoterapii. Coraz nowsze pomysły realizowane przez zespoły inżynierów, fizjoterapeutów, logopedów oraz terapeutów zajęciowych przenoszą pracę z pacjentem na wyższy poziom.
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
Jak wynika z obserwacji, duża część pacjentów ocenia terapię, której jest poddawana, przede wszystkim z punktu widzenia jej skuteczności oraz czasu trwania, zarówno w przypadku pojedynczego zabiegu, jak i całego procesu usprawniania. Nowoczesna fizykoterapia poszukuje nowych form doskonalszej i skuteczniejszej terapii dla możliwie szerokiego grona pacjentów z różnego rodzaju dolegliwościami.
Kwas węglowy do celów terapeutycznych wykorzystuje się już od kilku stuleci. Pierwsze informacje dotyczące korzystnego wpływu kąpieli gazowych CO2 na leczenie dny moczanowej i narośli w obrębie stopy pochodzą z 1778 r. Prawie 100 lat później paryski chirurg Demarquay osiągnął bardzo dobre rezultaty w leczeniu ran, posługując się kąpielami gazowymi. Szeroka dokumentacja terapeutycznego zastosowania kwasu węglowego w medycynie pochodzi z XIX w. Z biegiem lat i z postępującym rozwojem lecznictwa uzdrowiskowego kwas węglowy – a szczególnie wody kwasowęglowe – znalazł zastosowanie w leczeniu coraz większej liczby schorzeń.
Spośród wszystkich metod obrazowania diagnostycznego narządu ruchu badanie USG wydaje się najbardziej przyjazne dla środowiska fizjoterapeutów. Powodem tego jest jego szeroka dostępność, nieinwazyjność, prostota wykonania, powtarzalność, niskie koszty eksploatacji sprzętu, a przede wszystkim możliwość czynnościowego badania z zastosowaniem testów funkcjonalnych i ortopedycznych z archiwizacją postępów leczenia.
Utrzymujący się ból szyi z ograniczeniem jej ruchomości, z obecnością lub brakiem bólu promieniującego wzdłuż ramion, jest częstą przyczyną zgłaszania się pacjentów do fizjoterapeutów i ortopedów. W niniejszym artykule zostaną omówione najczęstsze zaburzenia i podane proponowane protokoły ich leczenia.
Znaczącą część pacjentów w zakładach rehabilitacji leczniczej, zarówno publicznych, jak i prywatnych, stanowią osoby niepełnosprawne. Z myślą o nich w zakładach rehabilitacji powinny być podejmowane różnorodne działania. Po pierwsze, należy realizować obowiązki wynikające bezpośrednio z prawa. Po drugie, wprowadzanie dodatkowych udogodnień dla osób niepełnosprawnych jest bardzo istotnym elementem kształtowania pozytywnego wizerunku świadczeniodawcy, czyli public relations. Celem artykułu jest przedstawienie podstawowych pojęć prawnych związanych z niepełnosprawnością oraz wskazanie nowych uprawnień do świadczeń opieki zdrowotnej, w tym rehabilitacji leczniczej, jakie mają osoby niepełnosprawne w stopniu znacznym.
Artykuł opisuje przypadek kliniczny 41-letniej kobiety, która była diagnozowana i leczona według protokołu manipulacji powięzi – FM(ID).
Istotnym czynnikiem towarzyszącym wykonywaniu zawodu fizjoterapeuty jest ryzyko spowodowania określonych szkód w zakresie prawnie chronionych dóbr pacjenta. W opracowaniu zaprezentowano główne zasady odpowiedzialności cywilnej w związku z wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty, wskazano też reguły tejże odpowiedzialności związane z formą wykonywania zawodu (działalność gospodarcza, umowa o pracę, kontrakt).
Dysplazja stawu biodrowego u dzieci może być trudna do zdiagnozowania. Dlatego w pełnej diagnostyce korzysta się z badań fizycznych oraz obrazowych, jak USG i RTG. Podobnie leczenie rozpoznanej dysplazji nie należy do łatwych. Na wybór właściwej metody leczenia wpływ ma wiek dziecka i rodzaj występującego u niego schorzenia.
Celem przeprowadzonych badań było określenie skuteczności zabiegów fizjoterapeutycznych, kinezyterapeutycznych, hydroterapii i gimnastyki oraz czynników ryzyka sprzyjających powstawaniu zmian zwyrodnieniowych w krążku międzykręgowym. Miały one wykazać, czy i jakie zabiegi przynoszą ulgę w dolegliwościach szyjnego odcinka kręgosłupa.
Metoda chiropraktyczna Pierce Results System opiera się na połączeniu dokładnego wywiadu klinicznego, badania podmiotowego i analizy zdjęć rentgenowskich. Skupia się na manipulacji w obrębie konkretnych, wymagających korekty kręgów, dzięki czemu jest bezpieczna dla pacjenta. Dokładna diagnoza i uważna analiza przypadku podnoszą skuteczność tej metody w postaci wyeliminowania dolegliwości bólowych i prawidłowego ustawienia kręgosłupa.