Celem niniejszej pracy jest zaprezentowanie wybranych technik masażu głębokiego w leczeniu zespołu bólu mięśniowo-powięziowego (myofascial pain syndrome – MFPS) u kanadyjkarzy. Przedstawiono autorski program postępowania w MFPS w tej grupie sportowców, scharakteryzowano podstawy techniki wiosłowania w łodzi oraz zarys aktów ruchowych w kanadyjkarstwie. Zwrócono także uwagę na przymusowe asymetryczne ułożenie ciała zawodnika oraz przybliżono główne mięśnie obciążane w trakcie wysiłku.
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
Badanie termograficzne to nieinwazyjna metoda obrazowania zmian fizjologicznych oraz metabolicznych organizmów żywych. Znajduje zastosowanie w ocenie mikrokrążenia, identyfikacji stanów zapalnych, dysfunkcji mięśniowo-powięziowych oraz reakcji układu nerwowego. Jest to jedna z nielicznych metod pozwalająca na obrazowanie całego ciała przy zachowaniu stosunkowo niskich kosztów badania. Jako metoda bezpieczna, bez udziału wysyłanego promieniowania do ciała pacjenta, znajduje szerokie zastosowanie w monitorowaniu procesów leczenia.
Terminologia schorzeń stawu rzepkowo-udowego w literaturze fachowej nie jest do końca jednolita. Obecnie w polskim piśmiennictwie wyróżnia się takie schorzenia stawu rzepkowo-udowego jak nawykowe podwichnięcie rzepki, zespół rzepkowo-udowy, zwany również zespołem nadmiernego bocznego przyparcia rzepki, oraz nawrotowe zwichnięcie
rzepki. Tym, co łączy wyżej wymienione schorzenia, jest zaburzenie zborności w stawie rzepkowo-udowym (tzw. toru ruchu rzepki), określane jako patellofemoral malalignment [1, 2].
Dolegliwości bólowe w obrębie kończyny górnej mogą mieć różną przyczynę, dlatego tak ważna jest diagnostyka różnicowa. W ustaleniu prawidłowego rozpoznania pomocne jest tradycyjne badanie radiologiczne, które pozwala na wykrycie wielu patologii, takich jak urazy, zmiany zwyrodnieniowe, przeciążeniowe, choroby metaboliczne, zapalne i nowotwory, choć ma też swoje ograniczenia.
Określenie „techniki funkcjonalne” pojawiło się w latach 50. XX wieku na szkoleniach osteopatycznych w Ameryce pod hasłem „Funkcjonalne podejście do szczególnych problemów osteopatycznego leczenia manualnego”. Techniki te wywodzą się z tradycyjnych metod terapii manualnej pochodzących z początków osteopatii (XIX w.). Ich źródła leżą w bogatej tradycji zastosowań rozluźniania pozycyjnego, często opartego na intuicji.
W czasach gdy coraz więcej osób sięga po naturalne metody terapeutyczne, różne techniki akupunktury i akupresury zyskują na popularności. Dzięki nim można łagodzić ból i zmniejszać dolegliwości towarzyszące chorobom przewlekłym. Większość znanych nam technik pochodzi z krajów azjatyckich. Choć ich zastosowania są podobne, wspomniane metody różnią się stopniem skomplikowania. Jednymi z najprostszych systemów są tzw. mikrosystemy, które odwzorowują cały organizm człowieka na wybranym fragmencie ciała, na przykład na uchu czy dłoni. Wśród mikrosystemów można wyróżnić te łatwiejsze i bardziej skomplikowane. Jednym z mniej znanych mikrosystemów w Polsce, ale zdecydowanie wartym uwagi jest Su Dżok.
Za wiele problemów zdrowotnych odpowiadają niedobory makro- i mikroskładników, dlatego do zachowania korzystnego stanu zdrowia niezbędna jest odpowiednia dieta. Wiele czynników żywieniowych wpływa na powstawanie zaburzeń w obrębie układu ruchu, na gęstość kości czy też na rekonwalescencję po zabiegach ortopedycznych.
Wyuczona w dzieciństwie umiejętność chodzenia w późniejszym etapie życia staje się czynnością zautomatyzowaną, wykonywaną bez udziału świadomości. Pozwala na bycie niezależnym i ma bardzo istotny wpływ na jakość życia, dlatego też w przypadku występowania zaburzeń chodu poprawa jego funkcji jest jednym z podstawowych celów procesu usprawniania.
Na sukces zawodnika sportowego wpływa wiele czynników, takich jak przygotowanie fizyczne, odpowiednia technika, wytrzymałość i kondycja psychiczna. Odpowiedni poziom każdego z nich jest efektem ciężkiej pracy zarówno samego zawodnika, jak i zespołu trenerów, terapeutów, psychologów. Najczęstszym czynnikiem, który oddala zawodnika oraz zespół od osiągnięcia upragnionego celu, jest kontuzja. Często wymusza wstrzymanie procesu treningowego, zamieniając czas treningowy na zabiegi i regenerację zawodnika. Czy istnieje metoda monitorowania przeciążeń układu ruchu, która wpłynie na zminimalizowanie liczby kontuzji i urazów? Odpowiedź brzmi: tak – jest nią badanie termograficzne.
Dotyk korzystnie wpływa na rozwój emocjonalny, poznawczy i społeczny. W pierwszym okresie życia bezpośredni fizyczny kontakt z matką uspokaja i zapewnia poczucie bezpieczeństwa dziecku. Terapia neurotaktylna dr Svetlany Masgutovej wykorzystuje naturalne, neurofizjologiczne zasoby czuciowo-ruchowe organizmu do pobudzenia zmysłu dotyku, co wpływa aktywizująco na naturalne mechanizmy wspierające funkcjonowanie systemów: dotykowego, proprioceptywnego, odruchów, regulacji stresu oraz niewerbalno-emocjonalnego.
Wraz z rozwojem technologii zmienia się również nasze postrzeganie i rozumienie otaczającej nas rzeczywistości. To zjawisko można łatwo dostrzec, przyrównując postęp technologiczny i anatomię. Z jednej strony nowe urządzenia pomagają nam zrozumieć coraz większe zawiłości ciała ludzkiego, mechanizmy zawiadujące procesami zachodzącymi w ciele. Z drugiej zaś nasze rozumienie technologii w pewien sposób sugeruje rozumienie ciała. Związek pomiędzy technologią a mechanistyczną anatomią świetnie opisał Domenico Meli [5].
Podczas planowania terapii ważne jest ustalenie realistycznych celów, a w razie potrzeby, gdy nie da się ich osiągnąć w sposób fizjologiczny, zaproponowanie rozwiązań alternatywnych (kompensacji).