Istnieje wiele rodzajów dotyku, np. dotyk bezpośredni, kochający, pielęgnujący, znieważający, kojący, mentorski i uwodzicielski. Rozwijanie zdolności do rozpoznawania jak najszerszego wachlarza dotyków prowadzi do bycia lepszym terapeutą. Dotyczy to również negatywnych odcieni dotyku. Terapeuta potrzebuje ich w swoim słowniku, aby był w stanie rozpoznać je, gdy się pojawią. Dla większości terapeutów dotyk jest kluczowy. Potrzebny jest do poczucia regeneracji, komfortu i pielęgnacji. Wymagany jest w większości zajęć i jest niezbędnym sposobem komunikacji ze światem zewnętrznym.
Wiele zostało napisane na temat różnorodności dotyku, wiele badań przeprowadzono nad jego efektami, jednak niewiele uwagi poświęcono na wyjaśnienie procesu terapeutycznego dotyku.
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
Centralny układ nerwowy odbiera największą liczbę informacji z tkanek mięśniowo-powięziowych. Niestety, neurodynamika powięzi rzadko jest dokładnie badana.
Większość z mieszczących się w powięziach neuronów czucia jest tak mała i złożona,
że do niedawna niewiele było o nich wiadomo. Jeśli zrozumie się dokładnie, w jaki sposób system nerwowy połączony jest z siecią powięzi, zyska się lepszy punkt wyjścia
do odkrycia mechanizmu uwolnienia tkanek w trakcie terapii medycyny manualnej.
Złamaniem nazywa się całkowite przerwanie ciągłości tkanki kostnej. Towarzyszą one człowiekowi od zawsze. Średnio występowanie złamań w populacji określa się na 13–36 przypadków na 1000 osób w skali roku i najczęściej dotyczą one mężczyzn. Złamania mogą powstać na skutek urazów pośrednich, bezpośrednich, niskoenergetycznych, bez urazu (np. złamania patologiczne lub na skutek osteoporozy) lub na skutek sumujących się mikrourazów, tzw. złamania zmęczeniowe [6, 10].
Bolesne miesiączkowanie (dysmenorrhea) to temat, z którym kobiety coraz częściej zgłaszają się do gabinetów fizjoterapeutycznych. Wykwalifikowany terapeuta poprzez pracę manualną może wpłynąć na złagodzenie objawów związanych z występowaniem
miesiączki, a nawet całkowicie je wyciszyć. Oczywiście menstruacja wiąże się nie tylko z bólem. Towarzyszy jej często zespół wielu symptomów, które dotykają zarówno strefy cielesnej, jak i emocjonalnej. Codzienne funkcjonowanie kobiet zmagających się
z tym problemem jest znacznie utrudnione.
Zdecydowana większość zaburzeń w obrębie stawów krzyżowo-biodrowych jest konsekwencją codziennych nawyków bądź asymetrii prawej i lewej strony ciała (lateralizacji). Przeważnie dysfunkcje te związane są z nawykami, takimi jak spanie na jednym boku, bądź zakładanie nogi na nogę. Z biegiem czasu efektem nawyków mogą być zaburzenia równowagi mięśniowej, które objawiają sięprzykurczami, ograniczoną ruchomością oraz zaburzeniami postawy ciała [1].
Rak płuca jest obecnie jednym z najczęściej występujących nowotworów na świecie. W Polsce rocznie notuje się ponad 21 tys. nowych zachorowań i ok. 20 tys. zgonów [1]. Jak większość nowotworów, rak płuca występuje częściej u ludzi po 65. roku życia. Fizjologiczne zmiany zachodzące wraz z wiekiem są przyczyną m.in. nietolerancji wysiłku, spadku siły i masy mięśniowej, a także przyczyną wielu chorób współistniejących [2].
Propriocepcja odnosi się do umiejętności określenia przez organizm ruchów odbywających się w stawie i jego ułożenia. Umiejętność ta pozwala określić, gdzie w przestrzeni
znajduje się kończyna, bez potrzeby patrzenia na nią. Jest to zdolność potrzebna w czynnościach codziennych, a szczególnie ważna w przypadku złożonych ruchów
występujących w sporcie.
Każdy poród, który prowadzi do nadmiernego przeciążenia dziecka, może być określany jako traumatyzujący. Pod pojęciem urazu okołoporodowego rozumie się pewne trudności natury fizycznej lub zarówno fizycznej, jak i psychicznej, których występowanie można łączyć z niektórymi wydarzeniami mającymi miejsce podczas procesu porodowego. Wymienia się wiele czynników, które wpływają na dziecko podczas porodu.
W czasie ciąży w organizmie kobiety występują różnorakie zmiany na podłożu hormonalnym. Są one podporządkowane potrzebom rozwijającego się płodu i przygotowują organizm kobiety do porodu kończącego ciążę. Wśród tych procesów istotne są też zmiany czynnościowe w narządzie ruchu. Rozwój płodu skutkuje zwiększeniem objętości macicy i brzucha, a to z kolei powoduje rozciąganie i osłabienie powięzi brzusznej i mięśni prostych brzucha. Ich rozstępy są poważnym problemem biomechanicznym i zdrowotnym (ryzyko przepukliny), a rozciągnięta skóra tej okolicy może prowadzić do trwałych defektów kosmetycznych [10].
Terapia osteopatyczna moczenia nocnego (enuresis nocturna) wymaga specjalistycznej wiedzy dotyczącej dynamiki anatomicznej danego obszaru oraz fizjologicznych funkcji pęcherza. Kompetencje diagnostyczne są ściśle związane ze zrozumieniem procesów fizjologii. Diagnostyka osteopatyczna różni się jednakże od rozpoznania dokonywanego zgodnie z kanonami medycyny akademickiej i opiera się na innych kanałach dostępu diagnostycznego oraz odmiennych metodach badania.
Umownie przyjęło się opisywać górny otwór klatki piersiowej (GOKP) jako ramę kostno-powięziową zawartą pomiędzy segmentami kręgosłupa od tyłu, otoczeniem górnych żeber od boku i połączeniem żebrowo-mostkowym od przodu. Jednak traktując tę strefę szerzej, jako przejście szyjno-piersiowe, nie sposób nie zaliczyć do niej pasa barkowego
z połączeniem łopatkowo-obojczykowym z licznymi warstwami mięśni i więzadeł, a także górnej części śródpiersia. W rejonie tym zawarte są tak ważne struktury, jak duże naczynia tętnicze i żylne, do których spływają przewody limfatyczne, nerwy błędne, nerwy przeponowe, zwoje i włókna układu autonomicznego, szczytowe płaty płuc, przełyk i tchawica. System powięzi głowy i szyi znajduje swoją kontynuację w poszczególnych warstwach otaczających z zewnątrz górny otwór klatki piersiowej, a wewnątrz tworzących skomplikowany układ „kieszeni”, w których wspomniane elementy anatomiczne bezpiecznie prowadzone są do celu.