Rozpoznanie zaburzeń rozwoju psychomotorycznego u dziecka we wczesnym okresie życia jest trudne, rozłożone w czasie (najczęściej jednorazowe badanie niemowlęcia jest niewystarczające do postawienia rzetelnej prognozy jego rozwoju) i obarczone ryzykiem przelub niedoszacowania. Z drugiej strony dzieci z tzw. grupy ryzyka wystąpienia poważnych nieprawidłowości zdrowotnych powinny być objęte opieką rozwojową od najwcześniejszych tygodni życia
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
Stopy płaskie są jedną z najczęstszych wad kończyn dolnych u dzieci. Według Chen i wsp. problem ten dotyczy od 2,8% do 24,2% dzieci, w zależności od metody oceny stóp i wieku dziecka [1]. Noworodek przychodzi na świat ze stopami płaskimi, które są wynikiem fizjologicznej dla tego okresu wiotkości stawów. Z powodu dużej elastyczności tkanki łącznej przez pierwsze lata życia stopa nie jest przystosowana do przenoszenia dużych obciążeń, co w pozycji stojącej daje obraz stóp płaskich [2]. U większości dzieci prawidłowe wysklepienie stóp pojawia się w pierwszej dekadzie życia, wraz z ich wzrostem i rozwojem [3]. Niemniej jednak obserwowane u dzieci stopy płaskie są jednym z najczęstszych powodów niepokoju rodziców w pierwszych latach życia dziecka [4].
Badanie i terapia kręgosłupa szyjnego wymagają wprawy. U początkujących terapeutów pojawiają się obawy związane zarówno z badaniem ruchami czynnymi, jak i badaniem manualnym. Spowodowane jest to zwykle słabą znajomością anatomii kręgosłupa szyjnego oraz obawą przed uszkodzeniem ważnych dla życia struktur. Przy przestrzeganiu pewnych zasad badanie i terapia są bezpieczne. Praktycznie wszystkie informacje wskazujące na sytuacje niebezpieczne można uzyskać z dobrze przeprowadzonego wywiadu. Badanie manualne i terapia powinny potwierdzić obserwacje z wywiadu.
System powięziowy w ostatnich 10 latach zyskał ogromne zainteresowanie zarówno w świecie terapeutycznym, jak i naukowym. Za sprawą trzech światowych kongresów Fascia Research Congress, które odbyły się odpowiednio w 2007 r. w Bostonie na Uniwersytecie Harvarda, w 2009 r. w Amsterdamie i w 2013 r. w Vancouver, świat naukowców i terapeutów zwrócił się z olbrzymim zainteresowaniem w kierunku systemu powięziowego, co przyczyniło się do pogłębienia wiedzy na temat przyczyn wielu schorzeń narządu ruchu.
Współczesna medycyna kardiologiczna to przede wszystkim wysoki poziom profilaktyki oraz wysoka skuteczność leczenia chorób układu krążenia. W czasach fascynacji kardiologią interwencyjną oraz stale rozwijającą się farmakoterapią często zapomina się o narzędziu terapeutycznym, jakim jest rehabilitacja. Tymczasem coraz większa liczba publikacji naukowych wskazuje na istotną rolę rehabilitacji w przypadku chorych poddanych zabiegom kardiologii interwencyjnej i kardiochirurgii.
W artykule przedstawiono opis przypadku klinicznego pacjentki z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, której przyczyną jest rozstrzenie oskrzeli. Wybór zabiegów do terapii oddechowej uzależniony był przede wszystkim od rodzaju choroby i stopnia jej zaawansowania.
Krioterapia jest jedną z najstarszych metod leczniczych. Stosowano ją już ok. 2500 lat p.n.e. Egipcjan. W V w. p.n.e. Hipokrates zaobserwował analgetyczne właściwości zimna i zalecał hipotermię w celu zmniejszenia bólu, obrzęku i krwawienia [1].
Dolegliwości bólowe ze strony dolnego odcinka kręgosłupa są jedną z głównych przyczyn niesprawności osób poniżej 45. roku życia. Problem związany z przeciążeniem dolnego odcinka kręgosłupa ujawnia się zazwyczaj w trzeciej dekadzie życia. Stwierdzono, że 60–80% populacji co najmniej raz w życiu doświadczyło bólu lędźwiowego odcinka kręgosłupa [2, 9].
Kinezyterapia analityczna jako składowa metody FED to ściśle określony, zindywidualizowany zestaw ćwiczeń ruchowych mających na celu trójpłaszczyznową korekcję skrzywienia, wzmocnienie mięśni stabilizujących tułowia oraz poprawę funkcji układu oddechowego. Środowisko wodne umożliwia wykonanie ćwiczeń ruchowych spełniających wszystkie te założenia, a właściwości wody pozwalają na intensyfikację procesu korekcyjnego oraz działanie ogólnoustrojowe.
Leczenie skolioz idiopatycznych stanowi duże wyzwanie dla lekarza, fizjoterapeuty oraz innych członków zespołu leczącego. Istnieje wiele terapii leczących skoliozy, które łączy jeden cel: zatrzymać progresję skrzywienia i – jeśli to możliwe – w jak największym stopniu je skorygować. Jedną z nich jest metoda FED, która opiera się na trójwymiarowej korekcji kręgosłupa z jednoczesnym jego wydłużeniem.