Stwardnienie rozsiane (sclerosis multiplex) jest przewlekłą chorobą ośrodkowego układu nerwowego (OUN). W OUN powstają liczne, regularnie rozmieszczone ogniska zwyrodnieniowe (tzw. plaki) powodujące odczyn zapalny, które wykazują skłonność do umiejscowienia się w istocie białej mózgu, móżdżku i rdzenia kręgowego. We wczesnych okresach choroby dochodzi do niszczenia mieliny osłaniającej włókna nerwowe i ułatwiającej przewodzenie bodźców nerwowych. Później następuje rozpad i zniknięcie włókien osiowych z następczym wytworzeniem się blizny glejowej (stwardnienie – sclerosis). W niektórych ogniskach spotyka się nacieki okołonaczyniowe z limfocytów i komórek plazmatycznych.
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
Sportowa aktywność fizyczna jest coraz bardziej popularna. Polska biega, Polska jeździ na rowerze, Polska trenuje fitness. Panie dbają o pośladki i uda, panowie o klatkę piersiową i bicepsy. Polacy obiegają Stadion Narodowy z panią minister, biegną na Kasprowy Wierch ze znanym bokserem wagi ciężkiej. Media pokazują ukryte talenty w różnych dziedzinach sportu czy sztuki. Talenty piękne, talenty trenowane przez wiele lat, talenty przygotowane do maksymalnego obciążenia każdego stawu – profesjonalne talenty.
Ostre poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego (acute transverse myelitis – ATM) jest następstwem zapalenia o różnej etiologii, w wyniku którego dochodzi do uszkodzenia neuronów rdzenia kręgowego oraz przechodzących przez rdzeń dróg nerwowych. Wskutek zmian zapalnych dochodzi do porażenia mięśni szkieletowych lub ich niedowładu, zaburzeń czucia oraz uszkodzeń czynności mięśni gładkich, przebiegających głównie jako uszkodzenie zwieraczy, oraz zaburzenia oddychania [1].
Rozpoznanie zaburzeń rozwoju psychomotorycznego u dziecka we wczesnym okresie życia jest trudne, rozłożone w czasie (najczęściej jednorazowe badanie niemowlęcia jest niewystarczające do postawienia rzetelnej prognozy jego rozwoju) i obarczone ryzykiem przelub niedoszacowania. Z drugiej strony dzieci z tzw. grupy ryzyka wystąpienia poważnych nieprawidłowości zdrowotnych powinny być objęte opieką rozwojową od najwcześniejszych tygodni życia
Stopy płaskie są jedną z najczęstszych wad kończyn dolnych u dzieci. Według Chen i wsp. problem ten dotyczy od 2,8% do 24,2% dzieci, w zależności od metody oceny stóp i wieku dziecka [1]. Noworodek przychodzi na świat ze stopami płaskimi, które są wynikiem fizjologicznej dla tego okresu wiotkości stawów. Z powodu dużej elastyczności tkanki łącznej przez pierwsze lata życia stopa nie jest przystosowana do przenoszenia dużych obciążeń, co w pozycji stojącej daje obraz stóp płaskich [2]. U większości dzieci prawidłowe wysklepienie stóp pojawia się w pierwszej dekadzie życia, wraz z ich wzrostem i rozwojem [3]. Niemniej jednak obserwowane u dzieci stopy płaskie są jednym z najczęstszych powodów niepokoju rodziców w pierwszych latach życia dziecka [4].
Badanie i terapia kręgosłupa szyjnego wymagają wprawy. U początkujących terapeutów pojawiają się obawy związane zarówno z badaniem ruchami czynnymi, jak i badaniem manualnym. Spowodowane jest to zwykle słabą znajomością anatomii kręgosłupa szyjnego oraz obawą przed uszkodzeniem ważnych dla życia struktur. Przy przestrzeganiu pewnych zasad badanie i terapia są bezpieczne. Praktycznie wszystkie informacje wskazujące na sytuacje niebezpieczne można uzyskać z dobrze przeprowadzonego wywiadu. Badanie manualne i terapia powinny potwierdzić obserwacje z wywiadu.
System powięziowy w ostatnich 10 latach zyskał ogromne zainteresowanie zarówno w świecie terapeutycznym, jak i naukowym. Za sprawą trzech światowych kongresów Fascia Research Congress, które odbyły się odpowiednio w 2007 r. w Bostonie na Uniwersytecie Harvarda, w 2009 r. w Amsterdamie i w 2013 r. w Vancouver, świat naukowców i terapeutów zwrócił się z olbrzymim zainteresowaniem w kierunku systemu powięziowego, co przyczyniło się do pogłębienia wiedzy na temat przyczyn wielu schorzeń narządu ruchu.
Współczesna medycyna kardiologiczna to przede wszystkim wysoki poziom profilaktyki oraz wysoka skuteczność leczenia chorób układu krążenia. W czasach fascynacji kardiologią interwencyjną oraz stale rozwijającą się farmakoterapią często zapomina się o narzędziu terapeutycznym, jakim jest rehabilitacja. Tymczasem coraz większa liczba publikacji naukowych wskazuje na istotną rolę rehabilitacji w przypadku chorych poddanych zabiegom kardiologii interwencyjnej i kardiochirurgii.
W artykule przedstawiono opis przypadku klinicznego pacjentki z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, której przyczyną jest rozstrzenie oskrzeli. Wybór zabiegów do terapii oddechowej uzależniony był przede wszystkim od rodzaju choroby i stopnia jej zaawansowania.
Krioterapia jest jedną z najstarszych metod leczniczych. Stosowano ją już ok. 2500 lat p.n.e. Egipcjan. W V w. p.n.e. Hipokrates zaobserwował analgetyczne właściwości zimna i zalecał hipotermię w celu zmniejszenia bólu, obrzęku i krwawienia [1].
Dolegliwości bólowe ze strony dolnego odcinka kręgosłupa są jedną z głównych przyczyn niesprawności osób poniżej 45. roku życia. Problem związany z przeciążeniem dolnego odcinka kręgosłupa ujawnia się zazwyczaj w trzeciej dekadzie życia. Stwierdzono, że 60–80% populacji co najmniej raz w życiu doświadczyło bólu lędźwiowego odcinka kręgosłupa [2, 9].