Ćwiczenia izometryczne polegają na zmianie napięcia, siły skurczu bez zmiany długości mięśni. Mogą być wykonywane samodzielnie przez pacjenta bądź z użyciem różnych zewnętrznych oporników, w tym ręki fizjoterapeuty. Ta prosta definicja przekłada się na prostotę i łatwość wykonania, dlatego w większości książek poświęca się im niewiele miejsca, opisując w zamian wiele skomplikowanych zestawów ćwiczeń i metod kinezyterapeutycznych. Jednak właśnie te z pozoru banalne skurcze izometryczne mają ogromny potencjał terapeutyczny przy relatywnie małym nakładzie pracy [1, 2].
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
Fizykoterapia poszukuje coraz to nowych form doskonalszej i skuteczniejszej terapii dla możliwie szerokiego grona pacjentów z różnego rodzaju dolegliwościami. Dzięki postępowi technologicznemu i stałym badaniom klinicznym udało się połączyć dwa niezależne do tej pory zabiegi fizykoterapeutyczne w jeden niezwykle skuteczny system terapeutyczny terapii łączonej fala uderzeniowa + laser biostymulacyjny wysokoenergetyczny.
Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa jest chorobą układową o podłożu zapalnym i charakterze postępującym, z okresami zaostrzeń i długotrwałych remisji. Proces zapalny dotyczy głównie tkanki włóknistej, przyczepów więzadeł, ścięgien i torebki, bez błony maziowej, co jest częste w przypadku innych chorób reumatycznych [1–3].
Trzeszczki (ossa sesamoidea) to przeważnie owalne/okrągłe małe kostki występujące w kończynach górnych i dolnych. Powstają na podłożu chrząstki szklistej. Najczęściej wbudowane są w ścianę torebki stawowej bądź też w końcowe odcinki ścięgna lub mięśnia albo w obie struktury jednocześnie.
Objawy chorobowe w obrębie kończyny dolnej, biodra/pachwiny, pośladka zawsze muszą skłonić fizjoterapeutę do zastanowienia się, czy źródło problemu nie leży w kręgosłupie, a szczególnie w jego części lędźwiowej.
Endoprotezoplastyka (alloplastyka) stawu biodrowego jest zabiegiem chirurgicznym polegającym na wszczepieniu sztucznych elementów stawu. Celem zabiegu jest poprawa warunków biomechanicznych stawu, usprawnienie funkcji lokomocyjnych pacjenta, zniesienie bólu, poprawa ruchomości w uszkodzonym stawie, lokomocji, a w konsekwencji – ogólna poprawa jakości życia.
Używany powszechnie do tej pory sposób usprawniania ruchowego stawów polega głównie na mozolnej i długotrwałej walce z samym z sobą – walce, która jest zazwyczaj męcząca zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Wielokrotnie powtarzane ruchy w długim przedziale czasowym zniechęcają pacjenta do kontynuacji ćwiczeń, bowiem brakuje mu bodźców mobilizujących do podjęcia większego i bardziej wytężonego wysiłku. Gwarancją każdego sukcesu jest wyznaczenie celu i wytyczenie określonej drogi do osiągnięcia pozytywnych rezultatów, a motorem skuteczności terapii – silna wola i motywacja pacjenta.
W ostatnich latach pojawiło się wiele niejasności i wątpliwości dotyczących kompleksu lędźwiowo-miedniczo-biodrowego (Lumbo-Pelvic-Hip Complex – LPHC). Na przełomie XX i XXI w. zadawano pytanie, czy skuteczniejsza do uzyskania optymalnej stabilizacji jest izolowana aktywacja mięśni głębokich (lokalnych), czy połączenie skurczu mięśni powierzchownych (globalnych) z głębokimi. Dziś uważa się, że zarówno jedna, jak i druga grupa mięśni odgrywa istotną rolę w mechanizmie stabilizacji [1].
Objawy choroby Parkinsona zostały opisane na papirusach już w XII w. p.n.e., lecz jak do tej pory nadal nie są znane przyczyny tego schorzenia. Wiadomo, że strukturą mózgu odpowiedzialną za parkinsonizm jest istota czarna produkująca dopaminę, której brak wywołuje objawy tej choroby.
Udar mózgu to nagła przerwa w dostarczaniu tlenu do mózgu. Sytuacja taka może być spowodowana problemem z dopływem krwi do mózgu w wyniku zmniejszenia światła naczyń krwionośnych doprowadzających krew do mózgu bądź w wyniku przerwania ciągłości naczyń i wylania krwi poza naczynie krwionośne.
Obrzęki kończyn dolnych są dolegliwością niezwykle powszechną na całym świecie. Stanowią poważne schorzenie, które w przeciwieństwie do doskonale poznanych i sukcesywnie leczonych obrzęków kończyn górnych są często bagatelizowane.
W ciągu ostatniego dziesięciolecia zanotowano wzrost zainteresowania zastosowaniem środków treningowych wspieranych wibracjami, zarówno w zakresie sportów wyczynowych, jak i szeroko rozumianej profilaktyki i rehabilitacji.